Twintig theaters die je gezien moet hebben (Boekrecensie) ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Amber Massie-Blomfields Twenty Theatres To See Before You Die, uitgegeven door Penned In The Margins.

Twenty Theatres To See Before You Die.

Amber Massie-Blomfield.

Penned in The Margins.

5 sterren

Koop een exemplaar

Ondanks de ietwat onheilspellende titel (wie van ons vraagt zich momenteel niet af hoe we de rest van onze tijd het beste kunnen benutten?), bleek het levendige, informatieve en uiterst vermakelijke boek van Amber Massie-Blomfield voor mij de perfecte ontsnapping tijdens de lockdown. Twintig theaters, gekozen vanuit een diepe liefde voor het vak en de locaties. Haar avontuur begon na de uitslag van het EU-referendum, waarna Massie-Blomfield wilde onderzoeken wat theater ons nog te bieden heeft. Het is echter meer dan een boek over gebouwen; het gaat over de ziel van deze plekken, over het publiek en, misschien wel het belangrijkste, over gemeenschappen en wat ons zo boeit aan live performances.

Geselecteerd uit een lange lijst zijn de twintig theaters uiteraard een persoonlijke keuze, maar de variëteit en verschillen tussen de locaties zijn verbazingwekkend. Hoewel sommige een voor de hand liggende keuze lijken (Theatre Royal in Bath, Everyman Theatre in Liverpool), zeker als je er al eens bent geweest, zijn er ook volop verrassingen en ontdekkingen. Het Romeinse theater van Verulamium in St. Albans is fascinerend qua geschiedenis en stijl, en The Theatre of Small Convenience in Great Malvern is een prachtig eerbetoon aan de Britse eigenzinnigheid en excentriciteit. Ik was erg blij dat de National Theatre of Wales vertegenwoordigd is, simpelweg omdat hun theater heel Wales beslaat; de auteur woont hier een voorstelling bij van We’re Still Here in Port Talbot. Dat is een ander sterk element van het boek: het is een roadtrip langs theaters door het hele Verenigd Koninkrijk. Massie-Blomfield is bovendien zeer positief en betrokken bij de voorstellingen die ze ziet, ook als de kwaliteit soms varieert. Ze houdt die magische wisselwerking tussen podium, publiek en ruimte altijd centraal.

Minack Theatre, Cornwall Het hoofdstuk over The Minack Theatre is een puur genot (de geschiedenis van die plek vraagt om een verfilming met Maggie Smith als de oudere Rowena Cade), en het staat bovenaan mijn lijstje van theaters die ik in 2021 ga bezoeken – ik moet er simpelweg in geloven dat we tegen die tijd weer naar het theater kunnen! Ik moet beschaamd bekennen dat ik nog nooit in het Minack ben geweest, en eerlijk gezegd heb ik voor verschillende andere theaters in het boek ook geen enkel excuus. Dat is het therapeutische aspect van dit werk: ik merkte dat ik uitstapjes begon te plannen, ook al zullen sommige lastiger te realiseren zijn dan andere. Natuurlijk is er de zorgwekkende gedachte hoeveel theaters na de coronacrisis gesloten zullen blijven. Maar het is ook een feit dat veel van deze theaters oorlogen, plagen, regeringen en onverschilligheid hebben overleefd; het theater zal ook deze crisis overleven. Ik vond dit boek een enorme steun in deze moeilijke tijd. Samen met de toneelstukken die ik lees, hielp het me om mijn creativiteit vast te houden terwijl ik plannen smeed om meer van deze locaties te gaan ontdekken.

! Er zou absoluut een vervolg moeten komen dat kijkt naar de theaters die we post-corona móéten zien!