Nowe oblicze musicalu „Once” na brytyjskim tournée

Mark Ludmon zagląda na próby nowej brytyjskiej produkcji objazdowej musicalu Once

Once the musical łamie serca widzów odkąd dziewięć lat temu trafił na nowojorską scenę. Po USA, Dublinie i londyńskim West Endzie spektakl wreszcie wyrusza w swoją pierwszą trasę po Wielkiej Brytanii — startuje już pod koniec tego tygodnia w Croydon. Nie spodziewajcie się jednak wiernej kalki oryginału: pracuje nad nim nowy zespół twórców z reżyserem Peterem Rowe’em na czele, wnosząc własną wizję do libretta i partytury. „To zupełnie inne podejście do inscenizacji” — mówi kierownik muzyczny Ben Goddard. „Zaczęliśmy dokładnie tak, jak przy każdej sztuce i każdym musicalu, nad którym Peter i ja pracowaliśmy razem: zdjęliśmy to z kartki i zapytaliśmy — co z tym zrobimy?”

Oparty na filmie Glena Hansarda z 2007 roku, Once the musical opowiada historię rodzącego się uczucia między Guyem i Girl — dwojgiem muzyków zmagających się z codziennością: on jest gitarzystą z Dublina, ona pianistką z Czech. Oryginalna produkcja zdobyła osiem nagród Tony, w tym za najlepszy musical, a po przeniesieniu do londyńskiego Phoenix Theatre w 2013 roku — dwie nagrody Olivier, w tym za wybitne osiągnięcie w dziedzinie muzyki. Siłą spektaklu jest nie tylko libretto autorstwa cenionego irlandzkiego dramatopisarza Endy Walsha, lecz także poruszająca, pełna emocji muzyka i teksty piosenek Glena Hansarda i Markéty Irglovej — w tym piękny duet „Falling”.

Na potrzeby brytyjskiej trasy oryginalne aranżacje Martina Lowe’a zostały przez Goddarda dostosowane do konkretnych umiejętności 16-osobowej obsady aktorów-muzyków — ale muzyka, sądząc po próbie otwartej dla dziennikarzy na początku miesiąca (na zdjęciu), wciąż ma tę samą moc. „Te piosenki są niezwykle intensywne i trafiają prosto w duszę” — mówi. Goddard dodaje, że Once wyróżnia się na tle innych musicali. „To bardzo, bardzo delikatna partytura, co oznacza, że w samym jej sercu jest singer-songwriter. W teatrze muzycznym często chodzi o samo wykonanie, o ‘popis’, a tu muzyka robi robotę za ciebie. Wciąga, bo ostatecznie muzyka i słowa wyszły od jednej osoby.”

https://youtu.be/mb25zeY1uGw

To przekonanie, że muzyka ma wciągać widza, wpłynęło na inscenizację. Zespół pozostaje na scenie przez cały czas — nawet w bardziej intymnych scenach między dwójką głównych bohaterów — reagując na opowieść zarówno muzyką, jak i ruchem. Rowe mówi, że to jedna z cech odróżniających tę wersję od oryginału reżyserowanego przez Johna Tiffany’ego. „Skupienie i energia, które daje ta zgromadzona na scenie grupa ludzi — jednocześnie obserwujących i ‘niesionych’ przez historię — są charakterystyczne dla tej produkcji.” Ta różnica wynika przede wszystkim z chęci „włączenia jak największej liczby osób w opowiadanie historii”, dodaje Goddard. „W tej produkcji staraliśmy się dopilnować, by absolutnie każda osoba opowiadała tę historię... Każdy na scenie odpowiada za jej przebieg i rozwój.”

Scenografia również została zaprojektowana od nowa — choćby dlatego, że spektakl zagości w teatrach większych nawet niż Phoenix Theatre. Rowe spędził z projektantką Libby Watson sporo czasu, odwiedzając dublińskie puby, by znaleźć inspiracje do stworzenia odpowiedniego klimatu dla przedstawienia, które ma w sobie energię koncertu na żywo. „To kompilacja elementów, które najbardziej podobały nam się w wielu tych pubach” — wyjaśnia Rowe — „zwłaszcza w miejscach z małą sceną do grania, a większość je ma. Chodzi o to, żeby to wrażenie nie urywało się, tylko ‘szło dalej’ w kulisy... Kiedy wchodzisz do teatru, masz poczuć, że jesteś w irlandzkim pubie, gdzie ludzie są w środku muzycznej sesji.” Gdy widzowie będą zajmować miejsca, zespół przez 15 minut będzie jamował przed rozpoczęciem właściwego spektaklu — choć, w przeciwieństwie do wersji z West Endu, nie planuje się zapraszania publiczności na scenę na Guinnessa.

W roli Guya w trasie występuje Daniel Healy — członek obsady z West Endu i dubler Arthura Darvilla oraz Ronana Keatinga, gdy grali główną rolę. Zagrał tę postać także wtedy, gdy Rowe reżyserował Once w krótkiej serii przedstawień w New Wolsey Theatre w Ipswich oraz w Queen’s Theatre Hornchurch we wrześniu i październiku ubiegłego roku. Emma Lucia również wraca jako Girl po swoim debiucie w tej roli w Ipswich. Choć to romans tej dwójki napędza fabułę, Rowe podkreśla, że Once the musical to znacznie więcej. „To celebracja wspólnego muzykowania i siły muzyki.”

HARMONOGRAM TRASY ONCE THE MUSICAL Odwiedź naszą stronę o trasach Dołącz do naszej listy mailingowej