Een nieuwe look voor Once The Musical tijdens de UK-tour

Mark Ludmon schuift aan bij de repetities van de nieuwe Britse tourneeproductie van Once the musical

Once the musical breekt al harten sinds de voorstelling negen jaar geleden voor het eerst op Broadway in New York te zien was. Na de VS, Dublin en Londens West End gaat de show nu eindelijk op zijn eerste tournee door het Verenigd Koninkrijk, met vanaf later deze week de aftrap in Croydon. Verwacht alleen geen kopie van de oorspronkelijke productie: een nieuw creatief team onder leiding van regisseur Peter Rowe is aangehaakt en brengt een eigen visie op het script en de partituur. “Het is qua enscenering echt heel anders,” zegt muzikaal supervisor Ben Goddard. “We zijn begonnen zoals we dat zouden doen bij ieder toneelstuk en iedere musical waar Peter en ik samen aan hebben gewerkt: we hebben het van het papier gehaald en ons afgevraagd: wat gaan we hiermee doen?”

Gebaseerd op Glen Hansards film uit 2007 volgt Once the musical de romance tussen Guy en Girl: twee worstelende muzikanten, een gitarist uit Dublin en een pianiste uit Tsjechië. De oorspronkelijke productie won acht Tony Awards, waaronder die voor beste musical, en na de komst naar het Phoenix Theatre in Londen in 2013 volgden twee Olivier Awards, waaronder die voor uitzonderlijke prestatie in muziek. Dat is niet alleen te danken aan het script van de toonaangevende Ierse toneelschrijver Enda Walsh, maar ook aan de opzwepende, emotionele muziek en songteksten van singer-songwriter Glen Hansard en Markéta Irglová, waaronder het prachtige duet Falling.

Voor de UK-tournee zijn Martin Lowes oorspronkelijke arrangementen door Goddard aangepast aan de specifieke kwaliteiten van de 16-koppige cast van acteur-muzikanten, maar de muziek heeft nog altijd evenveel zeggingskracht, afgaande op een repetitie waar journalisten eerder deze maand bij mochten zijn (foto). “De songs zijn enorm raak en gaan recht naar de ziel,” zegt hij. Met Hansards stijl en persoonlijkheid als kloppend hart verschilt Once van andere toneelmusicals, voegt Goddard toe. “Het is een ongelooflijk, ongelooflijk, ongelooflijk delicate partituur, waardoor in de kern eigenlijk de singer-songwriter centraal staat. In muziektheater zit vaak ook een element van de ‘performance’ als show, terwijl dit de muziek echt het werk voor je laat doen. Het trekt je naar binnen omdat de muziek en de woorden uiteindelijk uit één persoon zijn voortgekomen.”

https://youtu.be/mb25zeY1uGw

Dat idee—dat de muziek je mee naar binnen trekt—heeft ook de enscenering beïnvloed. Het ensemble blijft voortdurend op het toneel, zelfs tijdens de intiemere scènes tussen de twee hoofdrollen, en reageert met muziek én beweging op het verhaal. Rowe zegt dat dit een van de punten is waarop deze versie afwijkt van de oorspronkelijke show, geregisseerd door John Tiffany. “De focus en de energie die je krijgt door die groep mensen op het toneel—die zowel kijkt als het verhaal dient—is echt eigen aan deze productie.” Dat verschil draait vooral om “zoveel mogelijk mensen zo veel mogelijk in het verhaal krijgen”, voegt Goddard toe. “Wat we in deze productie hebben geprobeerd, is ervoor te zorgen dat werkelijk iedereen het verhaal vertelt... Iedereen op het toneel draagt verantwoordelijkheid voor de boog ervan.”

Ook het decor is letterlijk weer vanaf de tekentafel opgebouwd, niet in de laatste plaats omdat de tournee langs zalen gaat die nog groter zijn dan het Phoenix Theatre. Rowe trok met ontwerpster Libby Watson langs pubs in Dublin om ideeën op te doen voor de juiste uitstraling van een voorstelling die aanvoelt als een livegig. “Het is een samenraapsel van de onderdelen die we het mooist vonden uit veel van die pubs,” legt Rowe uit, “vooral pubs met een klein podium om muziek op te spelen—wat de meeste hebben. Ik denk dat het gevoel is dat het niet ophoudt, dat het doorloopt tot in de zijtonelen... Als je het theater binnenkomt, voelt het alsof je een Ierse pub binnenstapt waar mensen midden in een muzieksessie zitten.” Terwijl het publiek binnenkomt, zal het ensemble 15 minuten jammen voordat de voorstelling begint, al zijn er geen plannen om mensen het podium op te vragen voor een Guinness zoals in de West End-productie.

Voor de rol van Guy heeft de tournee Daniel Healy, die eerder deel uitmaakte van de West End-cast en understudy was van Arthur Darvill en Ronan Keating toen zij de hoofdrol speelden. Hij speelde de rol ook al toen Rowe Once regisseerde voor een korte speelperiode in het New Wolsey Theatre in Ipswich en in het Queen’s Theatre Hornchurch in september en oktober vorig jaar. Emma Lucia keert eveneens terug als Girl, nadat zij in Ipswich in de rol debuteerde. Hoewel het een romance is tussen deze twee, zegt Rowe dat Once the musical veel meer is dan dat. “Het is een viering van samen muziek maken en van de kracht van muziek.”

TOURNEESCHEMA ONCE THE MUSICAL Bezoek onze Tournee-pagina Meld je aan voor onze mailinglijst