RECENZJA: Rice!, Omnibus Theatre / Wayang Kitchen ✭✭✭

Mark Ludmon recenzuje Rice! – innowacyjny spektakl w wykonaniu Wayang Kitchen i Omnibus Theatre, transmitowany na żywo przez Zoom z Wielkiej Brytanii oraz Malezji.

Rice!  Omnibus Theatre, Londyn / Wayang Kitchen, Malezja

Trzy gwiazdki

Delikatny zapach przypraw wypełnia pokój, podczas gdy oglądam Rice!, przedstawienie teatralne na platformie Zoom, nadawane na żywo z Wiltshire i Malezji. Na godzinę przed rozpoczęciem spektaklu większość z nas wzięła udział w pokazie gotowania online, podczas którego uczyliśmy się przyrządzać dwa klasyczne chińskie dania – jajka herbaciane oraz congee. Dzięki temu doświadczenie przed płaskim ekranem stało się bardziej immersyjne i wielozmysłowe.

To wspaniała koncepcja – wykorzystanie smaku i zapachu do wzmocnienia opowieści o Connie Cheng, kobiecie urodzonej w Malezji, a obecnie mieszkającej w Wielkiej Brytanii. Dwie aktorki występują w swoich krajach dla publiczności z UK, Malezji i innych zakątków świata. Michelle Wen Li w Wiltshire oraz Amanda Ang w Kuala Lumpur odsłaniają historię Connie: od dorastania w wielodzietnej chińskiej rodzinie w Malezji, przez przyjazd do Anglii w wieku 19 lat, po karierę aktorską i występy w londyńskich lokalach. Mając 44 lata, Connie rozmyśla nad swoją tożsamością jako imigrantki w UK i poczuciem niedopasowania, co dzieje się na tle brexitowej rzeczywistości i niechętnego nastawienia do cudzoziemców. Choć postać nie jest autentyczna, sztuka powstała na bazie improwizacji z obsadą i została napisana przez Verę Chok – brytyjską aktorkę o chińsko-malezyjskich korzeniach – we współpracy z Wayang Kitchen, malezyjską grupą teatralną specjalizującą się w opowiadaniu historii poprzez jedzenie.

Reżyserowany przez Hester Welch i Razifa Hashima z Wayang Kitchen spektakl łączy bogatą mieszankę pomysłów i technik – od baśni i chińskiej metafizyki, przez satyryczne filmy promujące turystykę, aż po klamrę kompozycyjną, w której Ang bierze udział w castingu do roli Connie. Przedstawienie jest pomysłowe i momentami interaktywne, włączając w to zabawną grę opartą na marzeniach Connie o znalezieniu męża, który umożliwiłby jej przeprowadzkę do Anglii. Choć te składniki tworzą interesujące i rozrywkowe widowisko, są one jednak mieszane ze sobą bez serwowania w pełni klarownego obrazu całości. Być może jednak, podobnie jak uniwersalna ryżowa owsianka congee, to danie może być tym, czym tylko zechcemy.

Rice! zdaje się sugerować, że jedzenie może łączyć ludzi i potencjalnie niwelować różnice. Choć element kulinarny nie jest niezbędny do zrozumienia fabuły, to właśnie on sprawia, że spektakl zapada w pamięć. Moje jajka herbaciane – ugotowane na twardo i moczone w korzennym sosie – okazały się katastrofą (wyłącznie z winy mojej nieporadności), ale cudownie było dołączyć do ludzi z całego świata na Zoomie, by wspólnie je przyrządzać i patrzeć, jak motyw jedzenia przenika – metaforycznie i dosłownie – przez historię Connie. Podczas gdy większość teatru cyfrowego to po prostu nagrane spektakle, Rice! to projekt, który mógłby zaistnieć tylko online. Pokazuje on, jak twórcy teatralni mogą wykorzystać technologię Zoom do stworzenia czegoś wyjątkowego, co nigdy nie byłoby możliwe na tradycyjnej scenie.

Spektakl dostępny do 28 lutego 2021 r.