RECENZJA: Swallow, Traverse Theatre ✭✭✭✭

Swallow

Traverse Theatre

Cztery gwiazdki

W sztukach takich jak wstrząsający, nagrodzony statuetką Oliviera Roadkill, młoda szkocka dramatopisarka Stef Smith kreśli blaski i cienie współczesności. W Swallow zgłębia temat samotności i trudności w nawiązywaniu relacji, ukazując losy trzech kobiet, z których każda mierzy się z własnym dramatem. Rebecca kieruje gniew i ból przeciwko sobie po tym, jak porzuciła ją partnerka; Samantha walczy o uznanie swojej prawdziwej tożsamości jako Sam; z kolei Anna barykaduje się w mieszkaniu, tworząc własną, bezpieczną rzeczywistość z dala od prawdziwego świata. Gdy ich ścieżki zaczynają się przecinać, obserwujemy pierwsze, nieśmiałe próby powrotu do życia w społeczeństwie. Sercem minimalistycznej scenografii Freda Mellera są wolnostojące drzwi, które stają się symbolem barier oddzielających bohaterki od siebie nawzajem i świata zewnętrznego. W rolach głównych fenomenalnie występują Anita Vettesse, Sharon Duncan-Brewster oraz Emily Wachter, umiejętnie łącząc czarny humor z rozdzierającym bólem – spektakl porusza do głębi, unikając przy tym zbędnego sentymentalizmu. Ta mocna inscenizacja w reżyserii Orli O'Loughlin to jeden z najjaśniejszych punktów tegorocznego Edinburgh Festival Fringe i kolejny dowód na niezwykły talent Smith do portretowania trudów i nadziei wpisanych w prozę życia.