Pierwsza wersja Teatru Haymarket otworzyła swoje podwoje 29 grudnia 1720 roku. W początkowym okresie działalności scena oferowała niezwykle bogaty repertuar – od teatru francuskiego, przez opery parodystyczne, aż po satyry polityczne. Choć na mocy Licensing Act z 1737 roku teatr został oficjalnie zamknięty, spektakle nadal się odbywały dzięki tymczasowym licencjom lub sprytnym fortelom. W 1749 roku głośno było o występie niejakiego „Zaklinacza Butelek” (The Bottle Conjurer). Gdy okazało się, że cały pokaz był mistyfikacją, wzburzona publiczność dosłownie zdemolowała budynek. Gmach stał nieużywany do czasu zmiany właściciela. Poddano go gruntownej renowacji i powiększono, by w 1767 roku ponownie go otworzyć jako trzeci teatr z licencją królewską (patent theatre) w Londynie. Produkcje Haymarket cieszyły się tak ogromną popularnością, że w 1794 roku teatr odwiedził król Jerzy III. Zainteresowanie wizytą monarchy było tak wielkie, że w tłumie zadeptano na śmierć 20 osób. W ramach planów przebudowy teatr przeniesiono nieco bardziej na południe – w nowym miejscu otwarto go w 1821 roku. Szybko stał się on ulubioną sceną komediową oraz domem dla najwybitniejszych aktorów epoki. Do największych hitów XIX wieku należały takie sztuki jak Our American Cousin (grana przez rekordowe 400 wieczorów), David Garrick, Charity, The Zoo, a także głośne premiery dzieł Oscara Wilde’a: Mąż idealny oraz Kobieta bez znaczenia. Wiek XX przyniósł sezon repertuarowy pod wodzą Johna Gielguda, dwie gruntowne modernizacje (w 1904 i 1994 roku) oraz ugruntowanie pozycji Haymarket jako jednej z najbardziej prestiżowych scen w Londynie. Do dziś teatr przyciąga najwybitniejszych brytyjskich artystów, goszcząc takie sławy jak Ralph Fiennes, Ian McKellen, Patrick Stewart czy reżyser Trevor Nunn.