ELEŞTİRİ: Abigail, The Bunker Theatre ✭✭✭

Tia Bannon ve Mark Rose, Abigail Abigail oyununda

The Bunker Theatre

12 Ocak 2017

Üç yıldız

BİLET AYIRTIN

Adlarını asla öğrenemediğimiz bir Adam ve bir Kadın, Berlin uçuşunda tanışırlar. Adam, dünya çapında görülmesi gerekenler listesi olan deneyimli bir gezgin; kadın ise karanlık bir mizah anlayışına ve yoga tutkusuna sahip, daha tecrübesiz biridir. Takip eden bir yıl boyunca, oldukça yıkıcı bir hal alan bir ilişkiye yelken açarlar.

Tia Bannon ve Mark Rose, Abigail oyununda

60 dakikalık oyun süresi, sarpa saran bir aşk hikayesinin bu hızlı turunda kesinlikle güçlü bir etki bırakıyor; ancak bunun aynı zamanda bir kusur olduğu da tartışılabilir. Kısa bir performans, özellikle toplu taşıma kullanan ve özellikle Londra'nın elverişsiz hava koşullarından muzdarip olduğu bu geceki gibi bir izleyici kitlesi için genellikle bir avantajdır. Yine de, genelde tam tersi sorundan muzdarip olan oyunlar hakkında nadiren söylediğim bir şeyi belirteyim: Abigail, çok daha uzun olmasından ciddi şekilde fayda sağlayabilirdi.

Yazar Fiona Doyle; sırlar, karakterlerin geçmişleri ve her ikisi de mükemmel şekilde kaleme alınmış imalarla dolu, harika ve çok katmanlı bir anlatı kuruyor. Çiftin birbiriyle saf bir sevgi paylaştığı anlar olduğu kadar, şaşırtıcı derecede karanlık sonuçlar doğuran, birbirlerine karşı kesinlikle berbat davrandıkları anlar da var. Doyle ayrıca bir oyunu nasıl yapılandıracağını da kesinlikle biliyor. Karakterlerin ilişkisindeki hayati noktalar arasında gidip gelen parçalı zaman çizelgesi, seyirciyi ipuçlarıyla besleyerek final sahnesine (çiftin ilk tanıştığı ana) özellikle aydınlatıcı bir hava katıyor. Sahnelerin kısalığı da seyircinin dikkatinin dağılmasını engelliyor. Ancak bu sırlar, özellikle de ailesiyle olan ilişkisi hakkında kesinlikle bir şeyler saklayan genç kadının gizemleri, asla bir sonuca varmıyor. Bu bir saate sığdırılmış çok fazla fikir var ve insan ister istemez bunların bir miktar fazla olup olmadığını merak ediyor.

Tia Bannon ve Mark Rose, Abigail oyununda

İki kişilik oyunlar, oyuncunun saklanabileceği hiçbir yer bırakmaz ve Mark Rose bu zorluğun altından başarıyla kalkıyor. Küçük alana rağmen son derece rahat görünen oyuncu, doğal ve inandırıcı bir performans sergiliyor. Tahmin edilemez ve kontrol takıntılı kadın rolünde Tia Bannon, Rose ile başarılı bir uyum yakalıyor.

Max Dorey’nin tasarımı, sadeliğiyle büyük bir başarı yakalıyor. Sahne, üst üste yığılmış düzinelerce kutudan inşa edilmiş. Bu geçicilik hissi ve sürekli değişim halindeki varoluş, eve dönmek konusunda her ikisi de derin bir isteksizlik sergileyen bu iki gezginin göçebe doğasına tam uyuyor. Bazı kutular, aksiyonu geciktirmeden hızlı ve kolayca erişilebilen aksesuarlar içeriyor. Ayrıca sahne, karakterlerin çıktığı bir yürüyüşte dağ görevi görecek kadar sağlam. Christopher Nairne’in ışık tasarımı, sahneler ve zaman atlamaları arasındaki geçişleri belirgin ve hatasız bir şekilde gösteriyor. Alanı mükemmel kullanan yönetmene (ve The Bunker’ın sanat yönetmeni) Joshua McTaggart’a da hakkını vermek gerek.

Tia Bannon ve Mark Rose, Abigail oyununda

Sonuç olarak Abigail, çok kısa bir sürede çok fazla iyi fikrin kurbanı olmuş, kafası karışık bir yapım izlenimi veriyor. Başarılı prodüksiyon oyunu bir dereceye kadar kurtarsa da, genel sonuç hayal kırıklığı yaratacak kadar belirsiz ve tatmin edici olmaktan uzak.

4 Şubat 2017'ye kadar

Fotoğraflar: 176 Flamingo Lane için Anton Belmonte.

THE BUNKER THEATRE'DA ABIGAIL İÇİN BİLET AYIRTIN