ELEŞTİRİ: Actor Awareness Kısa Oyun Gecesi : Kadınlar

Actor Awareness Kısa Oyun Gecesi: ‘Kadınlar’ 10 Nisan Pazartesi, 19:30 Actor Awareness’ın tematik kısa oyun (scratch night) geceleri giderek daha popüler hale geliyor; ‘Kadınlar’ temalı bu özel gece için 100’den fazla başvuru arasından 4 oyun seçildi. Kız gücü! Tüm oyunlar kadınlar tarafından yazılıp yönetildi, 15 dakika uzunluğundaydı ve en fazla 3 oyuncu rol aldı. Skeçler, Leicester Square’deki Spotlight Stüdyoları’nda kapalı gişe bir izleyici kitlesine sadece bir gece için sahnelendi. Gecenin sunuculuğunu ise Chortle ve Time Out gibi mecralardan övgü dolu yorumlar alan yetenekli yeni komedyen Kelly Convey üstlendi. ‘22’ - Brigid Shine   * * * * Oyuncular:  Doktor MacFeeley rolünde Gemma Mcmeel, Michelle rolünde Lisa Macgregor, Gemma rolünde Alicia Barban

Brigid Shine’ın ‘22’ adlı eseri, kadınların seçim özgürlüğü ve kürtaj haklarına dair tüyler ürpertici bir alt metne sahip, zekice kurgulanmış müzikal ve esprili bir oyun. Hikaye, genç bir kadının hamileliğini sonlandırmak üzere olduğu bir hastanede, yanında komik ama sorgulayıcı bir doktor ve destekleyici en yakın arkadaşıyla geçiyor.  İzleyicileri sosyal medyalarını kullanmaya (veya benim gibi teknoloji düşmanları için hazırlanmış bir ‘Twitter kitapçığına’ bakmaya) teşvik etmek sadece zekice bir katılım aracı değil, aynı zamanda mobil cihazlarımıza ne kadar bağlı olduğumuzu ve sosyal medyanın ne kadar güçlü olabileceğini vurguluyor. Oyun boyunca sahneye “kadınlara kendi vücutları hakkında karar verebilecek insanlar gibi davranın” şeklinde tweetler yansıtılıyor. Gemma McMeel, Lisa MacGregor ve Alicia Barban çok başarılı genç oyuncular; özellikle McMeel, performansı başlatan ve bitiren a capella şarkılarda duru ve dikkat çekici bir vokale sahip.

’22’, program için muazzam bir açılış oldu; McMeel, MacGregor ve Barban’ın sahneye girişinden itibaren adeta bir oltaya takılmış balık gibi kendimi oyunun içinde buldum.

‘Homefront’ - Rosie MacPherson   * * * Yönetmen: Vicky Hitchin Oyuncular: Euan Macnaughton, Charlotte East

‘Homefront’, Rosie MacPherson tarafından yazılmış, savaşın bir asker ve ailesi üzerindeki etkilerini tartışan karanlık ve hızlı tempolu bir oyun. Bir kızın babasıyla, bir adamı vurup öldürmesi üzerine konuşmasını anlatıyor. Bir Noel şarkısıyla başlayan her iş ilgimi çeker ancak benim için bu parçanın en iyi yanı oyunculardı; hem Euan Macnaughton hem de Charlotte East yorgun, azap içindeki ve geçmişin gölgesinden kurtulamayan karakterlerine tamamen bürünmüşlerdi. Metin yer yer oldukça dokunaklıydı (özellikle 'çay' için yapılan 'fincandaki kucaklaşma' tanımını çok sevdim), ancak hikaye akışında ne olup bittiğinden her zaman emin olamadım. Buna rağmen Macnaughton ve East’ten yayılan enerji izleyici üzerinde bariz bir etki bıraktı.

‘Come Die with Me’ - Vicki Connerty   * * * * * Oyuncular: David rolünde Nigel Langley, Helen (Anne) rolünde Georgina North, Rachel rolünde Linn Johansson

Vicki Connerty’nin kara komedisi ‘Come Die with Me’ boyunca gülmekten yanaklarım ağrıdı. Helen, eşinin ölümünden sonra onun bir kez daha yanında olmasını diler ve tabutunu oturma odasındaki sehpaya getirtir. Oğlu David ve kızı Rachel’ın bir araya gelmesiyle, aslında hüzünlü olması gereken anlar tam bir fars komedisine dönüşür. Connerty duygularınızla adeta bir ‘halat çekme’ oyunu oynuyor; bir an ailenin babalarını sevgiyle anmasıyla boğazım düğümlenirken, bir sonraki an David’in neşeli ama bir o kadar uygunsuz yorumlarına şaşkınlıkla gülerken buldum kendimi.

İyi yazılmış, kusursuz bir komedi zamanlamasıyla iyi sergilenmiş - daha fazlasını istedim!

‘Walk of Shame’ - Emelia Marshall Lovsey   * * * Yönetmen: Stephanie Silver Oyuncular: Suzy Gill

‘Walk of Shame’, yanlış tanıdığı bir adam tarafından istismar edilen savunmasız bir genç kızın hikayesini anlatan ve oyuncu Suzy Gill tarafından etkileyici bir şekilde sergilenen uzun bir monolog. Emelia Marshall Lovsey, karakterin 'ayartıcı' olmakla suçlandığı ve sanki vücudunu bir yabancıya borçluymuş gibi hissettirildiği oldukça betimleyici bir tecavüz sahnesi de içeren çok karanlık bir parça yazmış. Diğer oyunlara kıyasla biraz fazla uzun olduğunu ve böylesine acı verici bir metne eşlik edecek biraz daha fazla ‘ışık’ alanına ihtiyaç duyulduğunu hissettim. Ancak, bu son derece açık ve sarsıcı konu yönetmen Stephanie Silver tarafından hassas ama güçlü bir şekilde işlenmiş; diyaloglar cesurca ve soğuk detaylardan kaçınmıyor. ‘Walk of Shame’ kesinlikle tüm dünyada kadınların maruz kaldığı ve benzer durumlarda yaşamaya devam ettiği şok edici saldırılara dikkat çekiyor. İzlerken kendimi rahatsız hissettim; eğer yaratıcı ekibin amacı buysa, başarmışlar.

Bu 4 farklı kısa oyunu izledikten sonra, neden bu kadar çok kişinin Actor Awareness ve onların kısa oyun gecelerinde yer almak, bu başarının bir parçası olmak ve yazarlık, oyunculuk ve yönetmenlik yeteneklerini sergileme fırsatı bulmak istediğini anlıyorum. Bu oyunların uzun versiyonlarını seve seve izlerdim; özellikle ’22’ ve ‘Come Die with Me’ gibi yapımların fringe festivallerinde kendilerine kolayca yer bulabileceğini görebiliyorum.

Bir sonraki kısa oyun gecesi ırk, din ve kültür teması üzerine olacak ve başvurular 14 Mayıs'ta sona eriyor. Katılmak için www.actorawareness.co.uk adresinden Actor Awareness web sitesini ziyaret edebilirsiniz.