ELEŞTİRİ: Bug, Found 111 Tiyatrosu ✭✭✭✭✭

Kate Fleetwood ve James Norton Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand.

Bug Found 111 Tiyatrosu, 30 Mart 2016 5 yıldız

Found 111 olağanüstü bir tiyatro; Charing Cross Road üzerindeki şık ama salaş, bohem bir deponun en üst katında yer alan, potansiyel fışkıran bir performans alanı. Simon Evans'ın Tracey Letts'in Bug adlı oyunu için hazırladığı yeni prodüksiyon, fringe tiyatro estetiğini muazzam bir klostrofobik etki yaratmak için kullanarak buraya mükemmel bir uyum sağlıyor. Büyüleyici bir metin ve güçlerinin zirvesindeki iki oyuncunun performansıyla birleşen Bug, seyirciye görkemli bir tiyatro deneyimi sunuyor.

Oyun, düşkün Agnes (Kate Fleetwood) ve arkadaşı RC'nin (Daisy Lewis), Agnes'in köhne motel odasında uyuşturucu içmesiyle açılıyor. Aniden 'partileri', RC'nin bir misafiri olan ve kendisini pek de umut vaat etmeyen "Ben baltalı bir katil değilim" cümlesiyle tanıtan Peter (James Norton) tarafından bölünür. Katil değildir ama insanları rahatsız etme eğilimi olduğunu kabul eder. Aslında Agnes, Peter'ın dürüst tavrına ve iyi kalpliliğine ısınır; Peter, Agnes'ın eski kocası Jerry'nin (Alec Newman) tam zıttıdır. Peter kültürlü, düşünceli ve sezgiseldir; ikili kısa süre sonra kendilerini aynı yatakta bulur. Uyandıklarında, Peter teninde böceklerin gezindiğini hisseder ve bu durum her ikisini de tüketmekle tehdit eden bir cinnet paylaşımını (folie à deux) tetikler.  

Bu oyun midesi zayıf olanlara göre değil. Bug ham, kanlı ve işkence derecesinde samimi. Sahne düzeni seyircilerin etrafını sarıyor, öyle ki pek çok izleyici kendisini oyunculardan sadece birkaç santim uzakta buluyor. En önemlisi, akıl sağlığı hayali bir böceğe vurulan her çaresiz darbeyle çürürken bile, Agnes ve Peter empati kurulabilir figürler olarak kalıyor. Onların tuhaf ama şefkatli yakınlaşması, nasırlaşmış ve kısır hayatlarında bir merhem gibi; tıpkı çoğumuz gibi onlar da bir amaç netliği arzuluyorlar. Bug'ın trajedisi, umutlu sonlarının, kendini yok eden davranışlar olarak ortaya çıkan kokuşmuş ve acımasız anıların ısrarı nedeniyle her zaman ulaşılamaz bir noktada kalmasıdır.

James Norton ve Kate Fleetwood Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand

Kate Fleetwood, geçmişteki trajedilerin bir insanın karakterine nasıl prangalandığının derin bir göstergesi olan ustalık dolu bir performans sergiliyor. Peter yanındaki utangaç ama vakur tavrı, Jerry'nin hedef gözeten saldırganlığıyla aşınan gergin ve kavgacı duruşuyla tezat oluşturuyor. Kayıp duygusundan derinden etkilenmiş, Peter ile yakaladığı bu yeni ve güzel şeyi kaybetmemek için o kadar çaresiz bir figür görüyoruz ki, adamın her çılgın teorisinin kölesi haline geliyor. Agnes bu çılgınca mantığa tutunurken sanki hayatı için savaşıyor gibi ve Fleetwood, karakterin canlı ve zeki kişiliğinin çöküşünü güçlü bir şekilde tasvir ediyor.

Peter, herhangi bir oyuncu için karmaşık bir iddiadır; zira farkında olmadan abartılı bir oyunculuğa (ham) kaçma potansiyeli yüksektir. James Norton'un performansı son derece fiziksel ama bir o kadar da doğal; çünkü Peter'ın manisi, etkileyici giriş sahneleriyle temellendiriliyor. Burada Norton, başkalarına zarar vermekten korkan ama insani bir sıcaklığa hasret kalan bir adamın özünü mükemmel bir şekilde yakalıyor. Takıntısı, "insanları korkuttuğu" için konuşmaktan hoşlanmadığı bir şeydir, ancak bundan bahsetmek bir dürtüye dönüşür; bu gelişimi izlemek müthiştir. Peter her bir teslimiyetle sarsılıyor ve Norton'un katmanlı performansı, karakterin giderek dengesizleşen davranışlarını vücudunun çöküşüyle akıllıca dengeliyor.

Fleetwood ve Norton'a mükemmel yardımcı oyuncular eşlik ediyor. Alec Newman, karizmatik ama kinci, sertleşmiş bir sosyopat olan Jerry rolünde uygun şekilde manipülatif. Daisy Lewis’in canlandırdığı RC, Agnes ile olan sahnelerinde harika bir sıcaklık ve ortaya çıkan çılgınlığa karşı bir dış göz perspektifi sunarken, Carl Prekopp merak uyandırıcı ve gizemli bir Dr. Sweet portresi çiziyor. Yine de prodüksiyonun en büyük desteği; zekice tasarlanmış ses, ışık ve dekor tasarımından geliyor. Agnes'in ruhsuz otel odasının, parlak ışıklar ve alüminyum folyolarla dolu cehennemi bir akıl hastanesine dönüşmesi, deliliğin simgelerinden sadece biri. Karanlık, tekinsiz müzik sesleriyle çöküyor; böcek sürülerinin ürkütücü bir etkiyle sağa sola kaçışını ve çığlıklarını duyuyoruz ve unutulmaz bir sahnede, motel odası kapısının aniden açılmasıyla olaylara dair algımız sarsılıyor. Buna karşılık oyuncular, etraflarındaki seyirciye uyum sağlama konusunda muazzam bir iş çıkarıyor ve kafes içinde gezinen hayvanlar gibi sahnede yer alıyorlar. Bu, herkesin aksiyonu iyi bir şekilde görmesini sağlarken korku ve çaresizlik atmosferini pekiştiriyor.

Alec Newman ve Daisy Lewis Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand

Simon Evans'ın Bug yorumu, Tracey Letts’in mükemmel metninin hakkını veren, sarsıcı ve sürükleyici bir yapım. Kate Fleetwood ve James Norton, güçlü yardımcı oyuncu kadrosu ve kusursuz dekor, ışık ve ses tasarımıyla tamamlanan derinlemesine etkileyici performanslar sergiliyor. Nabzınızı hızlandıracak ve hafızalarda uzun süre yer edecek, zekice kurgulanmış bir eser.

Bug, 7 Mayıs 2016'ya kadar Found111'de sahneleniyor.

James Norton Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand

Alec Newman ve James Norton Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand.

Kate Fleetwood Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand

James Norton ve Carl Prekopp. Fotoğraf: Simon Annand

Kate Fleetwood Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand

Daisy Lewis Bug oyununda. Fotoğraf: Simon Annand