ELEŞTİRİ: Hand To God, Vaudeville Theatre ✭✭✭✭

Harry Melling, Tyrone ve Jemima Rooper Hand to God'da

Vaudeville Tiyatrosu

15 Şubat 2016

4 yıldız

Bilet Al

Babasının ölümünden beri Jason, Tyrone'u yanından hiç ayırmıyor. Banyo yapmadığı anlar dışında bu Teksaslı ergen, kendi yaptığı kuklasını her daim elinde taşıyor ve annesi Margery tarafından düzenlenen 'kukla provası' derslerine sadakatle katılıyor.

Vaaz veremediği, şarkı söyleyemediği veya kek pişiremediği için bu kendini arayış içindeki dul kadın, cemaatin gözüne girebilmek amacıyla yerel kilisede dersler veriyor; uysal Jason ise annesini memnun etmek için elinden geleni yapıyor, şarkılarını söylüyor ve her türlü aşağılanmaya katlanıyor.

Ancak yoğun baskı altında 'iyi' insanlar bile patlama noktasına gelir... Sahneye Tyrone çıkıyor: Hristiyanlık aleminin en yaramaz el kuklası. Little Shop of Horrors'ın Seymour Krelborn'unu andıran tatlı ve uyumlu Jason, ne hoşlandığı kızı nasıl etkileyeceğini ne de sınıfın zorbası Timothy'ye karşı nasıl duracağını biliyor. Ancak onun Audrey II’si olan Tyrone, istediğini elde etmesi için ona yolu gösteriyor.

Jason ve Tyrone rolünde Harry Melling

Komedi kurulumu oldukça iddialı, bu yüzden ağırbaşlı açılış sahneleri yavaş ilerliyor. Ancak baş döndürücü giriş bölümü tamamlandığında, Hand to God tam bir histeri çılgınlığına dönüşüyor. Ve gerçekten de muazzam bir iş ortaya çıkıyor.

Alışıldık bir hristiyan okulu sınıfında geçen bu 'kutsal olmayan' hikaye, neşeyle kafirlik dozunu artırırken, beş kişilik yıldız kadro kendilerini bu kült dramanın içine balıklama bırakıyor. Janie Dee, bakımlı dış görünüşü çatlamaya başlayan kederli Margery rolünde şeytani derecede iyi; Jemima Rooper ise Jason'ın göz hapsinde olan cesur komşu kızı Jessica rolünde harikalar yaratıyor.

Fakat bugünün tacını hak eden asıl isim Harry Melling’in destansı performansı oluyor. Melling; Jason, Tyrone ve bir dahi olarak, kuklası onu ele geçirdikçe adeta ikiye bölünüyor. Bu iblis çorap kukla, Jason'ın kafasındaki sesleri temsil ediyor; patlamaları ise bastırılmış hormonlarının, filizlenen öfkesinin ve yasının somut bir dışavurumu.

Elindeki (kelimenin tam anlamıyla elindeki) bu devasa görevin altından kalkan Melling, vantrilokluğu adeta yeniden tanımlıyor ve seyircinin algısını kökünden değiştiriyor. Jason, kendi (veya Tyrone'un) ağzından çıkanlardan dehşete düşse de, sonunda insan ve canavar, iyi ve kötü arasındaki çizgi iyice bulanıklaşıyor.

Rahip Greg rolünde Neil Pearson ve Margery rolünde Janie Dee

Jason ile keskin bir tezat oluşturan Timothy karakteri (Kevin Mains), Tyrone ile yarışacak düzeyde saygısız davranışlar sergiliyor. Timothy, sınıfın içinde küfürler (veya sandalyeler) savururken bir an bile tereddüt etmiyor. Bu yüzden, onun hayata karşı duyduğu öfkenin bir 'şeytan çıkarma' ayinine ihtiyacı yok.

Robert Askins’in bu komedisini kulağa çok ciddiymiş gibi yansıttığımın farkındayım ama Hand to God’ın çok komik olduğunu söylemek malumu ilam etmek olur. Belki de 'kukla seksinden' bahsetmenin tam sırasıdır... Robert Lopez ve Jeff Marx’ın Avenue Q müzikali bu yola daha önce başvurmuş olabilir ancak Rooper’ın hamleleri ve Melling’in müstehcen homurtuları, el kuklalarının münasebetini bambaşka bir seviyeye taşıyor.

Tabiricaizse tam bir rezalet, ancak özünde Hand to God küfürbaz çorap kuklalardan çok daha fazlasını anlatıyor; tıpkı Sesame Street, Book of Mormon, Avenue Q ve Little Shop of Horrors’ta olduğu gibi, burada da bir derinlik ve alınacak bir ders var. Margery, Rahip Greg’in (Neil Pearson) kutsal kitabından sayfaları hınçla koparırken, yas söz konusu olduğunda hiçbir şeyin yardımı dokunmadığını acı bir şekilde gösteriyor. O ve Jason daha ne kadar dayanabilirlerdi ki? Er ya da geç içlerindeki iblislerle yüzleşmek zorundalardı.

Hand To God şu anda 11 Haziran 2015 tarihine kadar Vaudeville Tiyatrosu'nda sahnelenmektedir.