ELEŞTİRİ: The Height Of The Storm, Wyndham's Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies, Wyndham's Theatre'da Jonathan Pryce ve Dame Eileen Atkins'in başrollerini paylaştığı Florian Zeller imzalı Fırtınanın Eşiği (The Height Of The Storm) oyununu inceliyor.

Fotoğraf: Hugo Glendinning Fırtınanın Eşiği (The Height of the Storm) Wyndham’s Theatre

9 Ekim 2018

4 Yıldız

Bilet Al

Florian Zeller'ın işlerine, özellikle de Birleşik Krallık'taki çıkış noktası olan 'Baba' (The Father) oyununa aşina olanlar, Fırtınanın Eşiği'nde bu eserden esintiler bulacaktır. Zihni karışık, hatıraları güvenilmez yaşlı bir adam; durumu çözmeye çalışan ailesi -“Baba bu ev senin için çok büyük”- gizemli bir ziyaretçi ve adamın geçmişinden, uzun süredir gömülü kalmış bir sırrı gün yüzüne çıkarabilecek bir kadın. Zeller'ın eserleri parçalı ve şifrelidir; her hamle bir yandan yeni bilgiler sunarken diğer yandan gerçekleri bulandırır, ta ki sonunda her şey keskin bir netliğe kavuşana kadar. Bu, ustalıkla sergilenen ve hafızalardan kolay silinmeyecek final sahnesiyle 80 dakikalık etkileyici bir seyirlik.

Fotoğraf: Hugo Glendinning

Jonathan Pryce, hayatının sonuna yaklaşan başarılı yazar Andre rolünde tek kelimeyle muazzam; Christopher Hampton'ın kusursuz çevirisiyle hayat bulan repliklerinde, kafa karışıklığı ve ıstırabın ortasında tüm demans hastaları gibi şiirsel bir idrak anı yakalıyor. Bir anda patlayan öfkesiyle dikkat çeken Andre, sürekli karısı Madeleine’i arıyor ve ancak o yanındayken huzur buluyor. Eileen Atkins, Madeleine rolünde her zamanki gibi harika; özellikle hayat yorgunluğunu ve çocuklarına olan sitemini yansıtma biçimi etkileyici - öyle ki ziyaretlerine geldiklerinde bir an önce gitmelerini istiyor. Her ikisi de tüm salonu etkisi altına alan bir bakışa sahipler ve Atkins, durumun gerginliğini dağıtan mizahi replikleri adeta nokta atışıyla sunuyor. Ellinci yılını devirmiş bir ilişkinin ruhunu mükemmel yakalamışlar; onlar artık bir bütün olmuşlar ki bu da oyunun asıl meselesini doğuruyor: Eşlerden biri öldüğünde, geride kalan o yarım diğer yarısıyla nasıl başa çıkar?

Fotoğraf: Hugo Glendinning

İki usta başrol ve metin, bir vahiyler arşivi oluşturuyor. Bu arşiv, anne ve babasına duyduğu öfkeyle başa çıkmaya çalışan kızları Anne (Amanda Drew), Andre’nin yayımlanmamış ve yarım kalmış çalışmalarını düzenlemekle görevlendirildiğinde tek tek açılıyor. Andre'nin şahsi günlüğü, başka bir yazarla yaşadığı kaçamağı ve tek başına büyüttüğü oğullarını anlatan gizemli bir kadını sahneye taşıyor; ancak bu kadın gerçekten Andre'den mi bahsediyor? 'Kadın' (Lucy Cohu), kimlikten kimliğe bürünürken bizleri sürekli güvenilmez tanıklarla baş başa bırakıyor. Diğer kızları Elise rolünde Anna Madeley ve 'Adam' rolündeki James Hillier, sürekli telefonları başında, değişen ilişkileriyle modern dünyayı temsil ederek gizemi katlıyorlar. Bu eser tam konsantrasyon bekliyor, ancak modern dünyanın koşturmasındaki bu karakterler, yaşlı çifte bu ilgiyi göstermekte zorlanıyorlar.

Final sahnesi, mantarlarla ilgili bir sohbetin ürpertici bir anlama bürünmesiyle her şeyi muazzam bir netliğe kavuşturuyor. Her şeyden öte, bu sahne kalbinize işleyecek bir aşk ilanı. Oyun bir fırtınanın ertesi sabahında başlıyor; fırtınanın kendisini fiziksel olarak görmüyoruz. Belki de o fırtına, Andre’nin zihninde kopan kargaşadır, ancak final sahnesi bunu saf ve damıtılmış bir güzellikle açıklıyor. En üst düzey oyunculuk, metinle uyum içinde parlayan ışık tasarımı ve Jonathan Kent’in hassas yönetimi için bu oyunu mutlaka görün.

FIRTINANIN EŞİĞİ (THE HEIGHT OF THE STORM) İÇİN BİLET ALIN