ELEŞTİRİ: Othello, Sam Wanamaker Playhouse ✭✭✭

Othello'da Kurt Egyiawan (Othello) ve Sam Spruell (Iago) Othello

Sam Wanamaker Playhouse

2 Mart 2017

3 yıldız

The Globe'un kardeş tiyatrosu olan Sam Wanamaker Playhouse'u önermek için çok sayıda neden var. Birçok tiyatrosever için The Globe'un cazibesi, sunduğu otantik ve çağdaş deneyimden gelir; hatta minderli koltuklar ve sağlam bir çatı fikrine karşı çıkacak binlerce sadık izleyici olduğuna şüphe yok. Ancak Sam Wanamaker sadece daha konforlu değil, aynı zamanda büyüleyici mum ışığıyla aydınlatılan sahneye sadece birkaç metre mesafedeki seyircisiyle son derece samimi bir atmosfer sunuyor.

Ellen McDougall’ın prodüksiyonu, ilgi çekici modern dokunuşlarıyla karakterize ediliyor ve bir dizi mükemmel performansla öne çıkıyor. Bazı üslup tercihleri beni etkilememiş olsa da, bu eser orijinal metnin gücüne sadık kalan, sağlam ve eğlenceli bir çalışma.

Othello'da Sam Spruell (Iago) Othello kıskançlık ve intikamın öyküsü olarak ün salmıştır. Karizmatik bir savaş kahramanı olan Othello (Kurt Egyiawan), her ne kadar öyle olsa da, ten rengi nedeniyle haksızlığa uğrayan ve tartışma yaratan bir figürdür. Desdemona (Natalie Klamar) ile olan evliliği, tutkusunu Othello'nun subayı 'dürüst' Iago'ya (Sam Spruell) açan aşk rakibi Roderigo (Peter Hobday) tarafından hor görülür. Terfi sırasında yerini Michelle Cassio'ya (Joanna Horton) kaptıran Iago, Othello'dan nefret etmesine rağmen onun mutlak güvenine sahiptir. Hem Othello hem de Cassio'dan intikam almak isteyen Iago, dürüstlük konusundaki ününü kullanarak rakibi üzerinde haksız şüpheler uyandırmak ve efendisini bir aldatılmış koca durumuna düşürmek için bir plan kurar.

Üç ana performans, Shakespeare'in en temel rollerine farklı bakış açıları sundukları için övgüyü hak ediyor. Spruell, alışılmadık derecede kaba ve sevgisiz bir Iago portresi çiziyor. Kurnazlığı, neşesiz ve nihilist bir mizacın gölgesinde bırakılmış; sadece kendine hesap vereceği kesinliğiyle hareket ediyor.

Othello'da Natalie Klamar (Desdemona)

Egyiawan’ın Othello'su vakur ve yumuşak başlı olsa da, tıpkı Iago gibi derinden hissedilen bir travmayı yansıtıyor. Desdemona'nın kalbini kazanan savaş hikayeleri sertlik barındırırken, Cassio'nun Roderigo ile olan sarhoş kavgasından sonra ona karşı tutumu, çaresiz bırakıldığında veya aşağılandığında hissettiği öfkeye dair ipuçları veriyor. Bunun yanı sıra, oyunun merkezindeki çatışma, Klamar'ın mükemmel Desdemona'sı ile daha da güçleniyor. Cana yakın ama güçlü iradeli olan Desdemona'nın, rütbesini kaybeden Cassio'yu savunması büyük bir dürüstlük örneği sergilerken, kocasının güvensizliklerini ikna edici bir şekilde tetikleyen bir tutkuyla canlandırılıyor.

Toplumsal cinsiyet rolleriyle oynamak birçok prodüksiyonda yaygın olsa da, Desdemona ile varsayılan ilişkisi nedeniyle Cassio rolünde bir kadına yer vermek oldukça cesur bir seçim. Bununla birlikte, Roderigo ile olan mükemmel yönetilmiş kavga sahnesi hariç, bu tercihin potansiyeli pek kullanılmamış gibi hissettirdi. Joanna Horton, özellikle itibarını kaybetme korkusunu canlandırırken başarılı bir performans sergiliyor. Ancak hem Othello hem de Iago'nun zıttı olarak rolünden daha fazla yararlanılabilirdi. Bir kadın olarak, Othello gibi o da aynı acımasız iftiralara maruz kalabilirdi, ancak bu düşünce pek keşfedilmemiş.

Othello'da Thalissa Teixeira (Emilia)

Iago'nun karısı ve Desdemona'nın dert ortağı Emilia rolü için Thalissa Teixeira'nın seçilmesi tam bir ustalık işi olmuş. Bunda en büyük pay, kocasına ve en yakın arkadaşına olan sadakati arasındaki sancılı çatışmayı ustalıkla dengeleyen ve Iago'nun planındaki suç ortaklığını büyük bir hassasiyetle yansıtan olağanüstü performansına ait. Öte yandan, siyah bir aktrisin Iago'nun karısı olarak seçilmesi de dikkat çekici; zira Iago'nun efendisine duyduğu nefretin kısmen ırksal motivasyonlara dayandığı ima ediliyor. Bu durumun Spruell’in performansına büyüleyici bir boyut kattığını hissediyorum; zira yorumunuza bağlı olarak bu ya Emilia'ya neden bu kadar kötü davrandığını açıklıyor ya da Iago'nun ırkçılığını düşüncesiz zalimliğinin gerisinde bırakıyor.

Kıskançlığın ve yozlaştırıcı gücün zamansız doğasına işaret eden modern dokunuşların başkaları için daha ilgi çekici olabileceğini tahmin ediyorum. Ancak ben bu unsurları biraz kafa karıştırıcı ve dikkat dağıtıcı buldum. Özellikle hem Desdemona hem de Bianca (müthiş Nadia Albina) tarafından seslendirilen Lana Del Rey’in ‘Video Games’ şarkısının teması, şarkının tutkulu bir kadın ile mesafeli partneri arasındaki ilişkiye odaklanması nedeniyle mantık dışı ve fazla kullanılmış bir tercih gibi geldi.

Othello'da Nadia Albina (Bianca)

Kıbrıs'ın Türklerden kurtarılmasından sonraki parti sahnesinde Katy Perry’nin ‘I Kissed A Girl’ şarkısının kullanımından oldukça keyif aldım. Çeşitli karakterler, manidar bir şekilde melek kanatları kuşanmış Desdemona'yı Cassio'yu öpmesi için kışkırtırken, o bunu yapmıyor ve Cassio'yu Bianca öpüyor. Iago’nun ideal kadın üzerine modern bir lehçe ile yaptığı konuşma ve Cassio ile Bianca’nın enerjik, kelimesiz final sahnesi ise akılda kalıcı olsa da pek bir anlam ifade etmeyen, daha gereksiz hissettiren dokunuşlardı.

Ellen McDougall’ın Othello yorumubirçok başarılı performans ve ilgi çekici özgün motif içeren gayet sağlam bir prodüksiyon. Bu dokunuşların hepsi bende karşılık bulmasa da, izleyiciden izleyiciye bu durum değişebilir; prodüksiyonun pek çok güçlü yanı ve harika bir mekanla birleşmesi burayı ziyareti kesinlikle tavsiye edilir kılıyor.

SAM WANAMAKER PLAYHOUSE'DAKİ OTHELLO OYUNU İÇİN BİLET ALIN