ELEŞTİRİ: Our Country's Good, West Yorkshire Playhouse ✭✭✭✭

Jonathan Hall, Timberlake Wertenbaker’ın Thomas Keneally’nin romanından uyarladığı Our Country's Good (Memleketimizin İyiliği) oyununu West Yorkshire Playhouse'da izledi ve kaleme aldı.

Our Country's Good ekibi / Fotoğraf: Catherine Ashmore Our Country's Good

West Yorkshire Playhouse

4 Yıldız

Daha Fazla Bilgi Timberlake Wertenbaker’ın Thomas Keneally’nin romanından yaptığı uyarlama, modern bir klasik statüsünü sonuna kadar hak ediyor; Ramps on the Moon topluluğunun bu sahnelemesi, Avustralya’nın kuruluş yıllarında bir oyun sergileyen Britanyalı mahkumların hikayesine güçlü ve yeni bir soluk getiriyor. İlk bakışta, kelimelerin gücü, uygulanışı ve tiyatronun bireyler ile toplum üzerindeki etkileri gibi temaları tartışan “oyun içinde oyun” kurgulu (üstelik bir romandan uyarlanan) bir yapım kulağa sıkıcı gelebilir; ancak işitme engelli ve engelli oyunculardan oluşan bu topluluğun canlı performansının kesinlikle öyle olmadığını söyleyebilirim. Başarı, bu kavramların tiyatronun medenileştirici gücüne dair güçlü bir hakikat sunan karakterler —ezilmiş mahkumlar ve içerlemiş askerler— aracılığıyla ustalıkla işlenmesinde yatıyor.

Fotoğraf: Catherine Ashmore

Bu kavramların tartışıldığı erken sahnelerde —göstermekten ziyade anlatmaya dayalı oldukları için— tempo biraz düşse de, bu durum ilerleyen sahnelerle fazlasıyla telafi ediliyor. Tiyatro aracılığıyla aşkı ve hayatın anlamını bulan memleket hasreti çeken bir askerden, idam gölgesi altında performans sergileyen başrol oyuncusuna kadar karakterlerin hikayeleri temayı canlandırıyor. Belki de en sarsıcı ve dokunaklı sahnede, bir subayın oyuncuları aşağılama çabalarına karşı bir başkaldırı olarak provaların devam etmesi ve mısraların, mürettebattan birinin kırbaçlanma sesi eşliğinde okunmasıydı.

Neil Murray’nin incelikli sahne tasarımı, bir mahkumun deyimiyle bu “baş aşağı çölün” —yani bu yabancı yeni ülkenin— mavilerini ve sarılarını canlandırırken, Jon Nicholls’un imzasını taşıyan etkileyici ve naif müzikler atmosfere eşlik ediyor.

Our Country's Good ekibi. Fotoğraf: Catherine Ashmore

Fiona Buffini’nin rejisine ekstra bir güç katan unsur ise Ramps on the Moon ekibinin en az %60’ının işitme engelli veya engelli sanatçılardan oluşması. Cahil bir toplum tarafından çoğu zaman en sudan sebeplerle dışlanan erkek ve kadınların hikayesi, burada kendi potansiyel dışlanmışlıklarını büyük bir enerjiyle aşmış bir grup tarafından sunuluyor. İşaret dili ve altyazı, yapımın ayrılmaz bir parçası haline getirilmiş; işaret dili kullanımı tek kelimeyle harika; sahnede yer alanlar veya kenarda “Antik Yunan korosu” tarzında bekleyenler tarafından ustalıkla icra ediliyor.

Enerjik ve özverili oyuncu kadrosu eserin hakkını tam anlamıyla veriyor; tiyatro dünyasına tamamen kendini kaptırmış mahkum rolünde Alex Nowak, asi metres rolünde Emily Rose Salter ve idam tehdidi altındaki alaycı ama kırılgan başrol oyuncusu rolünde Gbemisola Ikumelo özellikle dikkat çekiyor. Yine de kadronun her bir üyesi, aksiyonun bir parçası olan, dramatik ama asla rahatsız etmeyen o güzel işaret dili performansları için alkışı hak ediyor. Kelimeler üzerine kurulu bir oyunda, kelimeler kendi fiziksel güzelliklerine kavuşuyor ve tiyatronun iyileştirici gücüne dair argümanlara derinlik katıyor.

*D/deaf terimi, işaret dili kullanan Sağırlar (Deaf) ile ana dili İngilizce olan ancak işitme kaybı yaşayan, dudak okuyan veya işitme cihazı kullanan sağırlar (deaf) arasındaki farkı belirtmek için kullanılır.

OUR COUNTRY'S GOOD ŞİMDİ TURNEDE