HABERLER
ELEŞTİRİ: Pygmalion, West Yorkshire Playhouse ✭✭✭✭
Yayınlanma tarihi:
Yazan:
Jonathan Hall
Share
Natalie Gavin, Pygmalion'da. Fotoğraf: Manuel Harlan Pygmalion
West Yorkshire Playhouse
8 Şubat 2017
4 Yıldız
Herhangi bir oyunu günümüz dekoru ve modern detaylarla güncellemek, kaçınılmaz olarak şu soruyu akıllara getirir: Oyun orijinal dönemini 'aşarak' farklı bir zaman diliminde de geçerliliğini koruyabiliyor mu? George Bernard Shaw’un Pygmalion'u söz konusu olduğunda bu sorular özellikle yerinde görünüyor: Jade Goody gibi figürlerin kültürel ikon olduğu ve sayısız reality şovun yerel ağızları birer meziyete dönüştürdüğü bir çağda, sadece konuşma tarzı değiştirilerek toplumda yükseltilen bir çiçekçi kızın hikayesi hala işlevsel olabilir mi? Headlong tiyatrosunun West Yorkshire Playhouse'daki eğlenceli ve düşündürücü yapımı açısından bu sorunun cevabı kontrollü bir 'evet'.
Kontrollü bir evet, çünkü yönetmen Sam Pritchard'ın sunduğu pek çok düşündürücü ve görsel yeniliğin altında temel bir sorun yatıyor: 2017 yılının başında Britanya'da, nasıl konuştuğunuz -ve hatta nereli olduğunuz- artık bir zamanlar olduğu gibi sosyal hareketliliğin önündeki en büyük engel değil. Bu durum, gürültücü dilbilimci Henry Higgins'in çiçekçi kız Eliza Doolittle'ı sadece konuşmasını değiştirerek dönüştürme vaadinin etkisini biraz azaltıyor. Benzer şekilde, dış görünüşündeki değişim de moda anlayışı değiştiği için daha az dramatik kalıyor; bir bomber ceket ve eşofman altından bluz ve tayta geçiş, kirli paçavralardan Edward dönemi görkemine geçiş kadar görsel bir etki yaratmıyor.
Natalie Gavin ve Alex Beckett, Pygmalion'da. Fotoğraf: Manuel Harlan.
Orijinal oyunun hayranları için Headlong’un imzası niteliğindeki ses ve görüntü yenilikleri oldukça zorlayıcı. Tekrar eden sözcükler ve ünlü ses dizileri, ayrıca aktörlerin seslerinin başkaları tarafından dublajlandığı ilk sahnenin tamamı, konuşmanın doğası, ne olduğu ve bizi nasıl tanımladığı üzerine kurnazca düşünmenizi sağlıyor. Benim gibi biraz gelenekçi bir izleyici için 'az ama öz' ilkesi daha geçerliydi; Higgins’in mantıklı sesi Bayan Pearce’ın (bu yapımda kahyadan laboratuvar asistanlığına yükseltilmiş) hip-hop ritmiyle dans ettiği sahne biraz fazla ileri gidilmiş bir adımdı.
Bununla birlikte, gecenin sarsılmaz temeli hem zeki hem de karakter odaklı olan ve seyirciye doğru soruları soran bir oyun olması; bu yapımda da karakterler güçlü bir oyuncu kadrosuna emanet edilmiş. Bunlar arasında Higgins'in annesi rolündeki Liza Sadovy, gürültücü oğluna karşı bir ömür boyu biriktirdiği sevgiyi, kinizmi ve bıkkınlığı bir dizi iç çekiş ve omuz silkişle ustalıkla aktarırken öne çıktı. Eliza'nın babası rolündeki Ian Burfield ise 'Shawvari' tiradlarından birini, elinde mikrofon ve üzerindeki spot ışığıyla bir stand-up komedyeni edasıyla doğrudan seyirciye sundu.
Pygmalion ekibi. Fotoğraf: Manuel Harlan
Günün sonunda, herhangi bir Pygmalion prodüksiyonunun başarısı Eliza ve Higgins karakterlerine bağlıdır: Burada Natalie Gavin ve Alex Beckett ikilisi tek kelimeyle harikaydı. Gavin'in kendi doğal Bradford aksanı hiç sırıtmıyor; aksine, geçmişte gördüğüm pek çok sahte 'cockney' Eliza performansından çok daha iyi bir etki bırakıyor. Headlong’un film tadındaki ara sahneleri Gavin'e çok iyi hizmet etmiş; seyircinin yüzündeki her duyguyu yakından görmesini sağlayarak onları Eliza Doolittle’ın sancılı duygusal yolculuğuna ortak etmiş. Gavin, kaba bir gösterişçiye dönüşme tehlikesi taşıyan Higgins rolüne gerçek bir derinlik ve inandırıcılık katan Beckett ile etkileyici bir tezat oluşturmuş. Bir noktada Gavin, 'My Fair Lady'den bir parça söylediğinde prodüksiyonun o müzikaldeki (Shaw'un nefret ettiği) sahte duygusal sona yöneleceğinden endişelendim ama buna hiç gerek yokmuş. Konuşmanın gücü üzerine kurulu bir oyunda, ikili arasındaki duygu yoğunluğu, ironik bir şekilde kelimelerin yetersiz kaldığı o yürek burkan final sahnesinde bakışlar ve jestlerle tasvir edildi. Özellikle Beckett, Shaw'un tumturaklı metnini öyle güzel harmanladı ki, zorbanın altındaki duygusal adamı bize hissettirmeyi başardı.
25 Şubat 2017'ye kadar
WEST YORKSHIRE PLAYHOUSE'DAKİ PYGMALION İÇİN BİLET ALIN
Gavi Sing Chera ve Natalie Gavin, Pygmalion'da. Fotoğraf: Manuel Harlan
Liza Sadovy, Pygmalion'da. Fotoğraf: Manuel Harlan
Natalie Gavin ve Alex Beckett, Pygmalion'da. Fotoğraf: Manuel Harlan
Get the best of British theatre straight to your inbox
Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.
You can unsubscribe at any time. Privacy policy