ELEŞTİRİ: The Unfriend, Wyndham's Theatre ✭✭

Paul T. Davies, Wyndham's Tiyatrosu'nda sahne alan The Unfriend'ı inceliyor.

Sarah Alexander, Frances Barber ve Lee Mack. Fotoğraf: Manuel Harlan The Unfriend

Wyndham’s Tiyatrosu, Londra.

8 Ocak 2024

2 Yıldız

Bilet Alın

Steven Moffat’ın karanlık komedisinin hızlı bir şekilde tekrar sahnelenişi. Kibarlıktan dolayı kapı dışarı edemedikleri seri katil Elsa’yı, nazik ve orta sınıf İngiliz bir çift olan Peter ve Debbie'nin evine konuk eden bu oyun, tam bir "görgü kuralları komedisi". Nezaketin cinayete yol açabileceği bir düzen kurulsa da, yapım her zaman fazlasıyla güvenli bölgede kalıyor ve asla ulaşabileceği o derin karanlığa inmiyor. Reece Shearsmith’ten rolü devralan Lee Mack’in Peter karakteriyle sahnede olduğu kadroda, herkesin komedi zamanlaması muazzam. Ancak Inside No. 9 tarzı ters köşeler ve korkuyla bezenebilecek bu hikaye, belki de bilinçli bir İngiliz sit-com geleneği tercihiyle, banliyö komedilerinin o öngörülebilir sularına hapsoluyor (Sinir bozucu gençler, her an her yerden çıkan komşu gibi klasik unsurlar dahil).

Lee Mack ve Sarah Alexander. Fotoğraf: Manuel Harlan Çiftimiz, tatilde çıktıkları gemi seyahatinde gizemli Elsa ile tanışır ve düşüncesizce onu İngiltere’ye yolları düşerse kendilerine uğraması için davet ederler. Gemi seyahati sırasında Google’a bakmayı akıl edemeyen çift, Elsa kapıya dayanmadan hemen önce kadının kanıtlanmamış olsa da birçok cinayetle suçlandığını öğrenir. Elsa, adeta Frances Barber için yaratılmış bir rol; Barber, tüm enerjisini karaktere yansıtarak gösteriyi ayakta tutuyor. Ekranların en uzun soluklu sit-com'u Not Going Out'un yıldızı Lee Mack'in o bilindik komedi personasının ötesine geçmek zor, bu yüzden Peter karakterini tam olarak göremediğimizi hissettim. Zaman zaman seyirciye fazla oynuyor ve dikkati dağıtıyor. Moffat’ın unutulmaz dizisi Coupling'den tanıdığımız Sarah Alexander, aynı derecede yetenekli bir komedi zamanlaması sergilerken, Nick Sampson can sıkan komşu tiplemesinde oldukça ikna edici. Elsa’nın etkisi biraz daha uğursuz bir Mary Poppins’i andırıyor; çocuklar Alex ve Rosie (Jem Matthews ve Maddie Holiday tarafından başarıyla canlandırılıyorlar) üzerinde, onları daha iyi insanlara dönüştüren bir etki bırakıyor; hatta mahalleli ve sorgulayan polis bile ona hayran kalıyor.

Lee Mack, Frances Barber ve Sarah Alexander. Fotoğraf: Manuel Harlan

Moffat gibi usta bir yazarın elinden çıkmış olması beklentileri yükseltiyor, ancak demir leblebi hikayelerin ustasından beklenecek o yüksek gerilim ve ters köşeler maalesef oyunda yok; her şey biraz fazla yüzeysel kalıyor. Alex’in sürekli annesini çağırdığı veya komşunun ikinci perdenin açılışında koltukta dakikalarca oturduğu sahneler gibi uzun sekansların karşılığı tam olarak alınamıyor. Elbette oyunda iyi espriler mevcut, ancak olay örgüsünün kurulması için harcanan bunca zamana rağmen finalin zayıf kalması ve tam işler ilginçleşmeye başladığında bitmesi hayal kırıklığı yaratıyor.