ELEŞTİRİ: This House, West Yorkshire Playhouse ✭✭✭✭

This House kadrosu. Fotoğraf: Johan Persson This House

West Yorkshire Playhouse (Birleşik Krallık Turnesi)

Dört Yıldız

Birleşik Krallık Turne Takvimi

‘This House’ sadece eğlendirmekten ve öğretmekten çok daha fazlasını başaran bir oyun; gerçi her ikisini de harika bir şekilde yapıyor. James Graham’ın yetmişli yılların siyasi manevralarına dair ustalıklı betimlemesi, izleyicinin bir kurum olarak hükümet kavramıyla doğrudan bağ kurmasını sağlıyor: Hükümet nedir, nasıl işler, nasıl çöker, nasıl başarılı olur ve çoğu zaman nasıl kıl payı ayakta kalır... Eskiden parlamento ve işleyişi, çoğumuzun pek bir şey bilmediği ama işini yapacağına az çok güvendiği bir kurumdu. Alınan kararlara katılmasak bile, bir yapı olarak işlediğine dair genel bir inanç vardı. Bugün ise televizyonda yayınlanan oturumlar, milletvekili harcamaları skandalları ve ‘gerçeklik sonrası’ kavramıyla birlikte bu inanç ve güven geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. ‘This House’un yaptığı ise grup başkanvekilliği, oturumlar, oylamalar ve kulis çalışmalarının karmaşıklığı ardındaki o insan mozaiğini bize göstermek.

This House oyununda James Gaddas, Natalie Grady, Martin Marquez, Tony Turner ve David Hounslow. Fotoğraf: Johan Persson

Graham’ın İşçi Partisi hükümetinin pamuk ipliğine bağlı çoğunluğu korumak için giderek artan bir çaresizlikle uğraştığı yetmişlerin ortasından sonuna kadar olan süreci anlatışı, yönetmen James Brining tarafından büyük bir enerji ve vizyonla sahneye taşınıyor. Kısa ve gergin diyaloglar ile canlı müzik eşliğinde kağıtlarını sallayarak kararlı adımlarla yürüyen milletvekili görüntüleri gibi koreografik geçişlerin harmanlandığı bu dinamik yapı, oyunun bir ‘belgesel drama’ya dönüşmesini engelliyor. Görseller, Wilson/Callaghan hükümetinin karşı karşıya kaldığı zorlukları uzun anlatımlı sahnelerden çok daha canlı bir şekilde temsil ediyor. Örneğin bir milletvekilinin hükümetin kritik çoğunluğunu azaltmak için kendi intiharına süsü verişi, yetmişlerin en meşhur şal desenli iç çamaşırlarıyla dalgalanan mavi ipek bir denizin içinde kayboluşuyla anlatılıyor.

Manevralar, tartışmalar ve İşçi Partisi’nin kritik oylamaları kazanmak için başvurduğu giderek umutsuzlaşan yöntemler, hükümetlerin kırılganlığına dair zamanında bir hatırlatma niteliğinde. Hükümetin iktidarda kalmak için sergilediği insani çabalar zaman zaman vodvil kıvamına gelse de (bir noktada milletvekilleri tekerlekli sandalyelerde oksijen tüpleriyle içeri taşınıyor), siyasi oyunların altındaki ilke ve inançları gözler önüne seriyor. Bu durum, Thatcher döneminin bambaşka ilkeleri getirmesiyle sona erecek bir süreci işaret ediyor. Asılı parlamento, yetki devri ve AB gibi meselelerin dile getirilmesi, o zamanki zorlukların güncelliğini ve etkisini hala koruduğunu gösteriyor.

This House ekibi. Fotoğraf: Johan Persson

Oyun, kemer sıkma politikalarının uygulandığı bu dönemde görmeye pek alışık olmadığımız kalabalık ve güçlü bir oyuncu kadrosuyla hayat buluyor. Martin Marquez ve James Gaddas, İşçi Partisi’nin ‘halk adamı’ grup başkanvekilleri olarak parlıyor; William Chubb ve Matthew Pidgeon ise onların Muhafazakar rakipleri olarak sert bir karşıtlık sunuyor. Natalie Grady, erkek egemen bir dünyada yolunu bulmaya çalışan kadın milletvekili Ann Taylor rolüyle keskin bir kontrast yaratırken, Louise Ludgate, tıpkı mevcut İşçi Partisi lideri gibi vicdanının ve inançlarının sesini dinleyerek oy vermekte ısrar eden Audrey Wise rolünde tek kelimeyle devleşiyor.

This House oyununda Louise Ludgate. Fotoğraf: Johan Persson

Oyuncu kadrosu o kadar çok karakteri canlandırıyor ki, Meclis Başkanı’nın her karakteri anons etmesi gibi özgün bir yönteme rağmen, bazen kimin kim olduğunu ayırt etmek zorlaşabiliyor. Bu durum, izleyicinin karakterlerin derinliklerine ve ilkelerine inmesini zorlaştırsa da, aslında güncel tartışma programlarını izlerken hissettiğim duygu tam olarak bu ve bu durum oyundan aldığım keyfi hiçbir şekilde etkilemedi.

This House oyununda James Gaddas ve Matthew Pidgeon. Fotoğraf: Johan Persson

Düşündürücü ve son derece keyifli geçen gecenin sonunda, Parlamento’nun aslında işlevsiz bir insan topluluğundan başka bir şey olmadığı izlenimiyle ayrıldım. Avam Kamarası veya Beyaz Saray’dan gelen günlük haberlerde gördüğümüz üzere, insanoğlu her şeyi berbat etme konusunda oldukça mahir. Ancak parlamento sistemi hakkındaki düşünceleriniz ne olursa olsun, karakterlerden birinin dediği gibi: Britanya demokrasi sistemi tüm dünyaya ihraç ettiğimiz ve hem kalıcı olup hem de gelişen nadir değerlerimizden biridir.

THIS HOUSE BİRLEŞİK KRALLIK TURNESİ TAKVİMİ İÇİN BURAYA TIKLAYIN

Diğer harika turne oyunlarından haberdar olmak için e-bültenimize kaydolun