Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

  • Since 1999

    Trusted News & Reviews

  • 26

    years

    best of british theatre

  • Official tickets

  • Pick your seats

HABERLER

ELEŞTİRİ: Wise Children, Old Vic Tiyatrosu ✭✭✭✭

Yayınlanma tarihi:

Yazan:

paul-davies

Paylaş

Paul T Davies, Emma Rice'ın yeni topluluğu tarafından Old Vic Tiyatrosu'nda sahneye konan Angela Carter uyarlaması Wise Children'ı inceliyor.

Wise Children kadrosu. Fotoğraf: Steve Tanner Wise Children

The Old Vic Tiyatrosu, Londra.

18 Ekim 2018

4 Yıldız

Hemen Bilet Al

Emma Rice'ın yeni topluluğu Wise Children'ın lansmanı niteliğindeki bu yapım için beklentiler oldukça yüksek. İsmini Angela Carter'ın son romanından alan topluluk, Rice'ın Globe Tiyatrosu yönetiminden gördüğü yakışıksız muamelenin ardından ilk yeni prodüksiyonuyla karşımızda. Geleneklere ve nezaket kurallarına meydan okuyan romancı Carter ile tiyatro topluluğuna cesur ve deneysel yaklaşan Rice, birbirleri için biçilmiş kaftan. Globe'un kısıtlamalarından kurtulan Rice, kendi üslubunu yaratma konusunda artık daha güçlü bir vizyona ve kararlılığa sahip. Wise Children, tıpkı Carter'ın romanı gibi yer yer karmaşık ve ilk perdede bir parça yavaş ilerlese de, enfes bir görselliğe ve yaratıcılığa sahip. Bu oyun, tiyatroyu sevenler için tiyatroya yazılmış bir aşk mektubu niteliğinde.

Dansçı kızlar Dora (Melissa James) ve Nora (Omari Douglas). Fotoğraf: Steve Tanner İkizler Nora ve Dora Chance, yetmiş beşinci yaş günlerinde bizi selamlayarak hayat hikayelerini anlatmaya başlıyorlar. Hayatın zorlu tarafında, tiyatro efsanesi Melchior Hazard'ın gayrimeşru çocukları olarak dünyaya gelmişler. Melchior'un yıldızı parlarken, onlar Güney Londra'da (bu hikaye için Old Vic harika bir mekan seçimi) nüdist büyükanneleri tarafından büyütülmüş; müzikholler, pandomimler ve gösteri dünyasının içinde yoğrulmuşlar. Zaman zaman onlara, Melchior'un karısından kendi gayrimeşru ikizleri olan Peregrine Amcaları destek olmuş. Rice, oyuncu seçiminde cinsiyet ve ırka bakmaksızın (gender and colour blind) bir yol izlemiş. Bu duruma şüpheyle yaklaşanlar için hemen belirtelim; oyunda kılık değiştirmeye, kayıp çocuklara ve tesadüfi kavuşmalara dair pek çok Shakespeare göndermesi mevcut - sonuçta tesadüf eseri 49 Bard Road (Ozan Yolu) adresinde oturmuyorlar!

Büyükanne Chance (Katy Owen), Nora (Etta Murfitt) ve Dora (Gareth Snook). Fotoğraf: Steve Tanner

Dora rolündeki Gareth Snook'un karakterine alışmam biraz zaman aldı. Performans tarzı bizi kaçınılmaz olarak oyunun da benimsediği pandomim ve müzikhol havasına sokuyordu, ancak hikayenin duygusal derinliğinin kaybolmasından endişe ettim. Yine de Snook rolünün hakkını veriyor; özellikle ikinci perdede 'The Way You Look Tonight' eşliğindeki anlar ve kılık değiştirme üzerine yapılan o şahane espri harikaydı. Ona başından beri güçlü bir performans sergileyen Etta Murfitt (Nora) eşlik ediyor. Öte yandan, kimlikten bağımsız oyuncu seçimi başarısını asıl Melissa James ve Omari Douglas sahnede Lucky Chance ikizleri (genç Nora ve Dora) olarak belirdiğinde kanıtlıyor. Muazzamlar, seksiler ve inanılmaz yetenekliler; şovları oyuna müthiş bir enerji katıyor. Büyükanne Chance rolündeki Katy Owen ise Catherine Tate’in 'Nan' karakterini andıran, çok komik ama bir o kadar da abartılı bir performans sergiliyor - hiç de mütevazı bir oyunculuk değil! Paul Hunter hem Melchior hem de trajik komik 'Gorgeous George' rollerinde mükemmel; Mike Shepherd ise Peregrine dahil tüm karakterlerinde oldukça eğlendirici. Kadroda zayıf bir halka yok; onlara eşlik eden harika orkestra ve dönemin müzikleri ise her zamanki gibi yerinde ve büyüleyici.

Genç Dora (Bettrys Jones), Büyükanne Chance (Katy Owen) ve Genç Nora (Mirabelle Gremaud). Fotoğraf: Steve Tanner

Emma Rice pek çok yönetmeni o kadar etkiledi ki, eskiden öncülük ettiği şeyler artık standart gibi görünmeye başladı. Bu yüzden Rice hayranları için eski yapımlardan esintiler taşıyan bu oyunda pek fazla sürpriz yok. Tarzının bundan sonra nasıl gelişeceğini merak ederken, onun asıl gücünün her zaman sade hikaye anlatıcılığında olduğunu hatırlıyoruz. Roman uyarlamalarında kaçınılmaz olarak çok fazla açıklama (exposition) bulunur ve oyunun ivme kazanması biraz vakit alır. Ancak kadınlar sonunda kendi 'Girls Just Wanna Have Fun' yorumlarını söylediklerinde ve şarkı söyleyip dans etmenin ne kadar büyük bir keyif olduğunu bizlere hatırlattıklarında, seçilmiş ailenizin tiyatro olduğunu hissedecek ve salondan kocaman bir gülümsemeyle ayrılacaksınız. Chance kardeşlerle bir akşam geçirmek için bu şansı denemeye değer. Tekrar hoş geldin Emma Rice!

WISE CHILDREN İÇİN HEMEN BİLET ALIN

Bu haberi paylaşın:

Get the best of British theatre straight to your inbox

Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.

You can unsubscribe at any time. Privacy policy

FOLLOW US