RECENSIE: Alice in Wonderland, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies bespreekt Mike Kenny's bewerking van Alice in Wonderland in het Mercury Theatre in Colchester.

Alice in Wonderland Mercury Theatre, Colchester.

3 augustus 2022

3 Sterren

Lewis Carrolls klassieke, door opium ingegeven vertelling heeft de eenentwintigste eeuw in vele vormen en bewerkingen overleefd. De bewerking van Mike Kenny plaatst het verhaal op de ochtend van Alice's cruciale examen. Het is een koortsdroom voortgekomen uit examenstress, en de productie beschikt over een uitstekend ensemble en creatief team dat ons meeneemt op deze reis. Ze zijn zelf ook even een eigen 'rabbit hole' ingegaan, aangezien Beth Mabin met slechts een paar dagen voorbereidingstijd inviel voor een verhinderde acteur.

Op de premièreavond was er van plankenkoorts geen sprake; ze is een perfecte Alice, vragend en nieuwsgierig. Het gezelschap van acteur-musici is uitmuntend: Tom Moores is een fantastisch Witte Konijn met een geweldige komische timing en een sterke band met het publiek. Ik was weg van Rosalind Fords hertogin, vooral haar slotnummer van de eerste akte over baby's — een oorwurm die je de hele pauze bijblijft! Natasha Karp is een angstaanjagende Hartenkoningin en Jamie Noar en Loris Scarpa schitteren als Tweedledee en Tweedledum. De echte ster van de show is de vindingrijkheid van de enscenering, inclusief een prachtige rups-scène en verrukkelijke flamingo's en egels voor het croquetspel; een groot compliment voor ontwerper Anisha Fields en haar team. Soms oogt het als een videogame, dan weer als een kinderprogramma uit de jaren tachtig. Ik vond het ook erg vermakelijk dat het hele gezelschap op een gegeven moment Alice wordt; het is alsof Jane Horrocks is gekloond en ze beginnen uit te zwermen!

Het zwakste element is voor mij het materiaal zelf. De eerste helft is vrolijk en vlot, maar aangezien dit een verhaal zonder duidelijke plot is, zakt de energie in de tweede helft wat weg. Dit ligt niet aan de cast, het is simpelweg onduidelijk op wie de bewerking van Kenny zich richt. Als het bedoeld is voor scholieren die hun eindexamens doen, vinden ze dit misschien te kinderachtig, terwijl het voor jongere kijkers wellicht niet magisch genoeg is. Ook Alice's zoektocht naar haar identiteit voelt wat geforceerd aan, alsof het erachteraf is bijgesleept voor de hedendaagse relevantie. Natuurlijk weten we niet in hoeverre de productie al gevorderd was voordat Covid toesloeg; de voorstelling moet waarschijnlijk nog even indraaien om het juiste tempo te vinden.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief Website Mercury Theatre Colchester