ELEŞTİRİ: Alice Harikalar Diyarında, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies, Mike Kenny'nin Mercury Theatre Colchester sahnesindeki Alice Harikalar Diyarında uyarlamasını inceliyor.

Alice Harikalar Diyarında Mercury Theatre, Colchester.

3 Ağustos 2022

3 Yıldız

Lewis Carroll'ın afyon rüyasını andıran o klasik eseri, yirmibirinci yüzyıla pek çok farklı form ve uyarlamayla taşınmayı başardı. Mike Kenny'nin bu yorumunda ise hikâye, Alice'in girmesi gereken çok önemli bir sınavın sabahında başlıyor. Sınav kaygısının tetiklediği bir kâbusu andıran yapım, bizi bu yolculuğa çıkaran harika bir oyuncu kadrosuna ve yaratıcı ekibe sahip. Süreç içerisinde ekip de kendi 'tavşan deliklerine' düşmüş sayılır; nitekim Beth Mabin, rahatsızlanan bir oyuncunun yerine sadece birkaç günlük bir hazırlıkla kadroya dahil olmuş.

Prömiyer gecesinde Mabin için endişelenmeye hiç gerek yoktu; meraklı ve sorgulayan tavrıyla mükemmel bir Alice olmuş. Oyuncu-müzisyenlerden oluşan kadro ise tek kelimeyle harika. Tom Moores, müthiş komedi zamanlaması ve seyirciyle kurduğu bağla şahane bir Beyaz Tavşan olmuş. Rosalind Ford'un Düşes yorumuna, özellikle de birinci perdenin sonunda seslendirdiği ve ara boyunca dilinizden düşmeyecek o bebek şarkısına bayıldım! Natasha Karp korkutucu bir Kupa Kraliçesi portresi çizerken, Jamie Noar ve Loris Scarpa da Tweedledee ve Tweedledum rollerinde döktürüyorlar. Gösterinin asıl yıldızı ise sahnelemenin yaratıcılığı; harika bir tırtıl sekansı, kriket için hazırlanan o sevimli flamingolar ve kirpiler... Tasarımcı Anisha Fields ve ekibini tebrik etmek gerek. Sahne bazen bir bilgisayar oyununu, bazen de 1980'lerin çocuk programlarını andırıyor. Ayrıca tüm ekibin bir noktada Alice'e dönüştüğü o an çok keyifliydi; sanki Jane Horrocks kopyalanmış da her yeri sarmışlar gibi!

Benim için en zayıf halka ise bizzat materyalin kendisi. İlk yarı neşeli ve hızlı aksa da, Alice hikâyesi doğası gereği olay örgüsünden yoksun olduğu için ikinci yarıda enerji düşüyor. Bu durum topluluğun hatası değil; Kenny'nin uyarlamasının kime hitap ettiği pek belli değil. Eğer hedef kitle GCSE sınavlarına hazırlanan çocuklarsa, bunu biraz fazla 'çocukça' bulabilirler; küçük izleyiciler içinse yeterince 'sihirli' gelmeyebilir. Alice'in kimlik arayışı da modern bir dokunuş olsun diye sonradan eklenmiş gibi duruyor ve tam olarak inandırıcı gelmiyor. Elbette Covid öncesi yapımın hangi aşamada olduğunu bilmiyoruz; gösterinin doğru tempoyu bulması için biraz zaman geçmesi gerekiyor.

Bültenimize Kaydolun Mercury Theatre Colchester Web Sitesi