RECENSIE: Angela's Ashes, Fairfield Halls Croydon ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Angela's Ashes, een nieuwe musical van Adam Howells gebaseerd op de memoires van Frank McCourt, nu te zien in Fairfield Halls in Croydon.

Jacinta Whyte en Eoin Cannon in Angela's Ashes. Foto: Pat Redmond Angelau2019s Ashes De Musical.

Croydon Fairfield Halls.

26 september 2019

5 sterren

Boek tickets

Gebaseerd op de memoires van Frank McCourt uit 1996 over zijn door armoede getekende jeugd in het Ierland van de jaren dertig, heeft de musicalversie er even over gedaan om zijn professionele debuut in het VK te maken. De voorstelling heeft, zoals verwacht, Ierland stormenderhand veroverd, en het is niet moeilijk om te zien waarom. McCourt was een prachtige verteller over zijn jeugd, en het boek was een van de eerste in een nieuw genre dat bekend kwam te staan als "misery memoirs". Het is waar: zien hoe het gezin dergelijke armoede overleefde, in de steek gelaten door een alcoholistische vader, is soms zwaar om naar te kijken, maar de voorstelling viert ook het overleven en de opmerkelijke veerkracht van zijn moeder, Angela. Dit is een prachtige, ontroerende en krachtige productie, waarbij de muziek en teksten van Adam Howells het publiek omarmen met melodie en liefde. Hoe zwaar de jeugd ook was, McCourt verzachtte het met ondeugende humor, en het mooie aan het script van Paul Hurt is dat het niet alleen de tranen in de ogen van Frank deelt, maar ook die twinkeling erin laat zitten.

Jacinta Whyte. Foto: Pat Redmond

Het is een compliment aan Howell en Hurt dat het materiaal niet vervalt in stereotiepe "Ierse folklore"; er is geen dronken jig in de kroeg en de geest van Riverdance wordt stevig buiten de deur gehouden. Het ensemble is fantastisch; dit is een prachtig gezongen voorstelling, gespeeld vanuit het hart en stralend van liefde. Als Angela is Jacinta Whyte fascinerend; ze houdt haar emoties net genoeg in bedwang om melodrama te vermijden, en ze is hartverscheurend in zowel haar stilte als haar zang. De ballad River Shannon, gezongen wanneer Angela een kind verliest aan ziekte, is aangrijpend, net als haar afscheid van haar zoon u2013 pijnlijk maar hoopvol. Als Frank is Eoin Cannon een warme verteller die moeiteloos in de verschillende fases van de jonge Frank glijdt; zijn acteerwerk en zang behoren tot het beste dat ik dit jaar heb gezien. Conor Gormally is briljant als Malachy Jnr. en brengt zijn ontwikkeling van kind tot jongeman overtuigend in beeld. Marty Maguire levert een sublieme prestatie als de alcoholische vader Malachy; zijn vertolking is gelaagd genoeg om zelfs wat sympathie te wekken voor de oude bastaard. De musical krioelt van de uitstekende personages, waaronder de bikkelharde oma van Amanda Minihan, de harteloze huurverzamelaarster Mrs. Finucane van Norma Sheahan en de etherische maar gedoemde vlam Theresa Carmody van Brigid Shine.

Eoin Cannon. Foto: Pat Redmond

De regie van Thom Sutherland en het uitstekende decor- en kostuumontwerp van Francis Ou2019Connor houden de zaken sober maar zeer doeltreffend; de vaart zit er goed in. Op sommige punten had misschien een extra humoristische anekdote of liedje de tragedie in de eerste helft wat meer in evenwicht kunnen brengen, maar deze voorstelling is een stuk minder somber dan Les Misu00e9rables! Terwijl Frank zijn geld spaart om Ierland te verlaten en een leven op te bouwen in Amerika, bereikt het een climax die hoop biedt en de liefde voor de familie en de overlevingsdrang viert. West End-producenten moeten opletten: deze show verdient direct een transfer. Het steekt met kop en schouders uit boven veel middelmatige producties die momenteel op de Londense podia staan u2013 de volgende ochtend zing ik het titelnummer nog steeds in mijn hoofd, iets wat andere grote West End-shows niet voor elkaar kregen. En Amerika, vooral de steden met veel inwoners van Ierse afkomst, zal deze show geweldig vinden! Het verdient het grootste podium en publiek mogelijk, maar voor nu dring ik er bij u op aan om naar Croydon te gaan. Je zult er geen spijt van krijgen deze voorstelling te zien, die zijn hart met trots en gezang op de tong draagt. Ik heb dit jaar slechts twee musicals gezien waarbij het publiek binnen enkele seconden na het laatste akkoord op de banken stond. De ene was Come From Away, de andere is Angelau2019s Ashes. Mis het niet.

Tot 5 oktober 2019

BOEK TICKETS VOOR ANGELA'S ASHES