ELEŞTİRİ: Angela'nın Külleri, Fairfield Halls Croydon ✭✭✭✭✭

Paul T Davies, Adam Howells'ın Frank McCourt'un anılarından uyarladığı ve şu anda Croydon'daki Fairfield Halls'da sahnelenen yeni müzikali Angela'nın Külleri'ni (Angela's Ashes) değerlendiriyor.

Angela'nın Külleri'nde Jacinta Whyte ve Eoin Cannon. Fotoğraf: Pat Redmond Angela’s Ashes The Musical.

Croydon Fairfield Halls.

26 Eylül 2019

5 Yıldız

Bilet Alın

Frank McCourt’un 1930'ların İrlanda'sındaki yoksulluk dolu çocukluğunu anlatan 1996 tarihli anı kitabından uyarlanan müzikalin profesyonel İngiltere prömiyerini yapması epey zaman aldı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde İrlanda'yı kasıp kavuran bu eserin neden bu kadar sevildiğini anlamak hiç de zor değil. McCourt, çocukluğuna dair harika bir gözlemciydi ve kitabı, sonradan "sefalet anıları" olarak adlandırılacak yeni bir türün öncülerinden biri oldu. Ailenin, sarhoş bir baba tarafından terk edilip böylesine derin bir yoksullukta nasıl hayatta kaldığını izlemek bazen yürek burksa da, oyun aynı zamanda yaşama tutunmayı ve anne Angela'nın olağanüstü direncinin bir kutlaması niteliğinde. Melodi ve sevgiyle seyirciyi kucaklayan Adam Howells'ın müzik ve sözleriyle bu yapım; güzel, dokunaklı ve güçlü bir deneyim sunuyor. McCourt, çocukluğu ne kadar zor olsa da onu hınzır bir mizahla harmanlamıştı; Paul Hurt’ün metninin güzelliği de Frank’in gözündeki yaşları paylaşırken o muzip parıltıyı da asla söndürmemesinde yatıyor.

Jacinta Whyte. Fotoğraf: Pat Redmond

Howell ve Hurt'ün materyali basmakalıp "İrlandalılık" klişelerine başvurmadığı, barlarda sarhoş jig danslarının yapılmadığı ve Riverdance hayaletinin uzakta tutulduğu bir iş çıkarmış olmaları büyük bir başarı. Topluluk ise tek kelimeyle muazzam; kalpten söylenen ve sevgi saçan şarkılarla dolu, harika bir müzikal. Angela rolünde Jacinta Whyte büyüleyici; duygularını o kadar iyi dengeliyor ki melodramdan ustalıkla kaçınıyor, hem sessiz anlarında hem de şarkılarında izleyiciyi darmadağın ediyor. Angela bir çocuğunu hastalığa kurban verdiğinde söylediği 'River Shannon' baladı yürek parçalayıcı; tıpkı oğluna hüzünlü ama umut dolu vedası gibi. Frank rolünde Eoin Cannon, Frank'in çocukluk temsillerine kolaylıkla geçiş yapan sıcak bir anlatıcı; oyunculuğu ve ses performansı bu yıl izlediklerimin en iyileri arasında. Conor Gormally, küçük Malachy rolünde çocuktan gence geçişi ikna edici bir şekilde yansıtıyor; Marty Maguire ise alkolik baba Malachy'de müthiş bir performans sergiliyor ve o "yaşlı herife" bile yer yer sempati duyulmasını sağlıyor. Müzikal, Amanda Minihan'ın sert mizaçlı Büyükannesi, Norma Sheahan'ın kalpsiz kira toplayıcısı Bayan Finucane ve Brigid Shine'ın ruhani ama talihsiz aşkı Theresa Carmody gibi mükemmel karakterlerle canlanıyor.

Eoin Cannon. Fotoğraf: Pat Redmond

Thom Sutherland’ın rejisi ve Francis O’Connor’ın mükemmel dekor ve kostüm tasarımı her şeyi sade ama son derece etkileyici kılıyor; oyun akıcı bir tempoda ilerliyor. Belki ilk yarıdaki trajediyi dengelemek adına yer yer bir mizahi anekdot daha eklenebilirdi ama bu oyun Sefiller'den (Les Misérables) çok daha az karamsar! Frank'in Amerika'daki yeni hayatı için para biriktirmesiyle yükselen final, umut vaat eden, aile sevgisini ve hayatta kalmayı yücelten bir zirveye ulaşıyor. West End yapımcılarının dikkatine: Bu oyun derhal transfer edilmeli! Şu an Londra sahnelerinde olan pek çok vasat yapımdan fersah fersah üstün; ertesi sabah hala ana temayı mırıldanıyordum, ki bu diğer büyük West End şovlarının çoğunda başıma gelmeyen bir şey. Ve Amerika, özellikle İrlanda asıllı Amerikalıların yoğun olduğu şehirler bu oyuna bayılacaktır! Mümkün olan en büyük platformu ve kitleyi hak ediyor ama şimdilik size tavsiyem Croydon'a yolunuzu düşürmeniz. Duygularını gururla ve şarkılarla haykıran bu oyunu izlediğinize pişman olmayacaksınız. Bu yıl içinde sadece iki müzikalde son nota biter bitmez seyircinin saniyeler içinde ayağa fırladığına şahit oldum: Biri Come From Away, diğeri ise Angela’s Ashes. Kaçırmayın.

5 Ekim 2019'a kadar

ANGELA'S ASHES İÇİN BİLET ALIN