RECENSIE: Betrayal, Harold Pinter Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies bespreekt Harold Pinters Betrayal met Tom Hiddleston, Charlie Cox en Zawe Ashton, nu te zien in het Harold Pinter Theatre.

Zawe Ashton (Emma), Charlie Cox (Jerry) en Tom Hiddleston (Robert) in Betrayal. Foto: Marc Brenner Betrayal Harold Pinter Theatre.

14 maart 2019

4 sterren

Bestel tickets Betrayal wordt beschouwd als het meest persoonlijke werk van Pinter en staat bekend om het onthullen van een buitenechtelijke affaire in omgekeerd chronologische volgorde. De productie van The Jamie Lloyd Company brengt het Pinter at the Pinter-seizoen tot een triomfantelijk slotstuk. Ik heb het altijd een wat afstandelijk stuk gevonden over de angst van de elitaire middenklasse, maar bij het zien van deze voortreffelijk geacteerde productie vielen de schellen van mijn ogen. Het zijn hier vooral de witregels, de pauzes en de stiltes waarin het acteerwerk hartverscheurend goed is. Het helpt dat een trio sublieme acteurs ons meeneemt door de verwoesting van het overspel; we rapen de scherven samen met hen op terwijl het verhaal terug in de tijd gaat. Het begint bij het einde van alles, en eindigt bij het begin.

Tom Hiddleston als Robert in Betrayal. Foto: Marc Brenner

Regisseur Jamie Lloyd heeft inmiddels zo'n diepgaand begrip van Pinter dat alles aanvoelt alsof het op instinct wordt gespeeld. Als Robert geeft Tom Hiddleston een aangrijpende vertolking van pijn. Veel van de actie op het minimalistische decor van Soutra Gilmour speelt zich ver vooraan op het toneel af, bijna op de rand. Het is onmogelijk om de pijn in zijn ogen te negeren. Toch laat Pinter hem toegeven dat hij zijn vrouw Emma heeft geslagen "wanneer nodig", en onthult zij dat Robert haar ook ontrouw is geweest, wat de definitieve breuk van hun huwelijk inluidt. Hoe moeten we dit nieuws opvatten? Is het onderdeel van de macho-houding die hij aanneemt tegenover Jerry? Alle drie de acteurs blijven gedurende het hele stuk op het toneel staan. De aanwezigheid van een personage terwijl de andere twee over hen praten is brutaal, maar leidt tot prachtige blikken die de complexiteit van liefde en verraad, geluk en verdriet onderstrepen. Hiddleston speelt emotioneel scherpzinnig en is werkelijk betoverend.

Tom Hiddleston (Robert) en Zawe Ashton (Emma) in Betrayal. Foto: Marc Brenner

Als Emma is Zawe Ashton volkomen overtuigend in het overbrengen van het hartenzeer achter een geforceerde glimlach. De omgekeerde verhaallijn legt prachtig bloot hoe zij hoopte op de affaire, op een ander leven. De geliefden hadden echt een eigen plek en de affaire duurde zeven jaar; dit zijn geen vluchtige scharrels. Het uitmuntende trio wordt gecompleteerd door Charlie Cox als Jerry. Hij bedriegt zijn oudste beste vriend, hoort leugens, vertelt leugens en verspreekt zich bijna, maar zijn verdriet over het feit dat hij verliefd is op de vrouw van zijn beste vriend maakt zijn dubbelspel pijnlijk complex. Het acteerwerk is subtiel en houdt de zaal de volle negentig minuten in zijn greep.

Charlie Cox (Jerry) en Tom Hiddleston (Robert) in Betrayal. Foto: Marc Brenner

Er zit ook humor in Pinter, en Eddie Arnold haalt alles uit zijn rol als Italiaanse ober. Alle drie de personages delen de herinnering aan Jerry die de dochter van Robert en Emma in de lucht tilt en opvangt in de keuken; wanneer dit daadwerkelijk wordt uitgebeeld, is het een prachtig, droevig moment omdat we al weten wat er daarna is gebeurd. In deze productie wordt geen moment onbenut gelaten, en het subtiele sound design van Ben en Max Ringham ondersteunt de gebeurtenissen op schitterende wijze.

Voor de echte Pinter-fans, en misschien juist voor de mensen die nog overtuigd moesten worden, was dit seizoen letterlijk een unieke ervaring door de sublieme casting, vormgeving en regie. Wat volgt nu, Jamie Lloyd? De korte stukken van Beckett? Die van Churchill? Ik zou het dolgraag zien!

BESTEL TICKETS VOOR BETRAYAL