RECENSIE: Big the musical, Dominion Theatre Londen ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Big the musical, nu te zien in het Dominion Theatre, Londen.

De cast van Big. Foto: Alastair Muir Big the musical Dominion Theatre, Londen.

17 september 2019

4 sterren

Boek tickets

Big de musical is gebaseerd op de gelijknamige film met Tom Hanks en de wereldberoemde scène op de reuzenpiano. Met een script van John Weidman, muziek van David Shire en liedteksten van Richard Maltby, is de productie nu voor een korte speelperiode te zien in het Dominion Theatre. De twaalfjarige Josh Baskin doet bij een kermisautomaat de wens om 'groot' te zijn, en wordt de volgende ochtend wakker in het lichaam van zijn volwassen zelf. Dit leidt tot een baan bij een speelgoedfabrikant en een ontluikende (voornamelijk platonische) liefde voor Susan Lawrence, totdat de druk van het volwassen leven hem doet verlangen naar zijn kindertijd. Het verhaal is wat mager en de vaart zakt hier en daar wat in, maar de productie wordt gered door de enthousiaste en innemende cast, die de show echt tot leven brengt.

Jay McGuiness en Matthew Kelly in Big. Foto: Alastair Muir

Er was onlangs wat te doen over de casting van vlogger en Strictly-finalist Joe Sugg in Waitress, vanwege een vermeend gebrek aan musicalervaring. Mijn devies is: oordeel op basis van de prestatie. In dit geval is de casting van Jay McGuiness (winnaar van Strictly Come Dancing 2015) als Josh Baskin een schot in de roos. Met zijn musicalopleiding en jarenlange ervaring bij de band The Wanted is hij een genot om naar te kijken. Het is direct duidelijk waarom hij Strictly won: hij werkt keihard, beweegt fantastisch en barst van de charme. Hij is simpelweg perfect voor deze rol en het publiek loopt met hem weg. Kimberley Walsh, eveneens een Strictly-oudgediende, is als tegenspeelster Susan eveneens sterk. Ze vertolkt haar nummers met kracht en overtuiging terwijl haar personage langzaam haar zakelijke pantser laat vallen. Matthew Kelly zet een fijne rol neer als speelgoedbaas George MacMillan en Jobe Hart stal tijdens de persavond bijna de show als Josh' vriend Billy; hij speelde vol zelfvertrouwen en was ontzettend grappig. De vrouwenrollen zijn helaas beperkt tot koffiejuffrouwen en moeders, waardoor de fantastische Wendi Peters als Mrs. Baskin wat onderbenut wordt. Dat is zonde, want haar ballad in de tweede akte, 'Stop Time', is een absoluut hoogtepunt.

Jay McGuiness en Kimberley Walsh in Big. Foto: Alastair Muir

Het grootste struikelblok van de show is de muziek, die over het geheel genomen wat vlak is; het is lastig om de nummers van elkaar te onderscheiden. De scène op de reuzenpiano komt al vroeg voorbij en 'Chopsticks' is nagenoeg de enige melodie die je na afloop nog bijblijft. Hoewel het stuk zich afspeelt in de late jaren 80, klinkt de muziek gedateerder en de choreografie knipoogt vaak naar het gouden tijdperk van de Hollywood-musical. In de tweede akte wordt het materiaal wel erg dunnetjes, met een diner-scène die nagenoeg overbodig is en zonder gevolgen voor de verhaallijn geschrapt had kunnen worden.

Wendi Peters in Big. Foto: Alastair Muir

Dit wordt echter ruimschoots gecompenseerd door het ensemble, dat met hart en ziel elk nummer aanpakt. 'Cross The Line' en 'Coffee Black' zijn aanstekelijke groepsnummers en McGuiness en Walsh krijgen volop de kans om hun ballroom-skills te tonen. Het zal de theaterwereld niet op zijn grondvesten doen schudden, maar deze show is GROOTS in charme en plezier. Ik heb de hele avond met een glimlach gezeten. Voor de komende paar weken brengt Big een welkome dosis familievriendelijke sprankeling naar een momenteel wat mat West End.

BOEK TICKETS VOOR BIG THE MUSICAL