ELEŞTİRİ: Big Müzikali, Dominion Theatre Londra ✭✭✭✭

Paul T Davies, Londra'daki Dominion Theatre'da sahnelenen Big müzikalini inceliyor.

Big kadrosu. Fotoğraf: Alastair Muir Big müzikali Dominion Theatre, Londra.

17 Eylül 2019

4 Yıldız

Bilet Al

Tom Hanks'in başrolünde olduğu ve o meşhur "piyano dansı" sahnesiyle hafızalara kazınan Big filminden uyarlanan müzikal; John Weidman'ın metni, David Shire'ın müziği ve Richard Maltby'nin şarkı sözleriyle kısa bir süreliğine Dominion sahnesine konuk oluyor. 12 yaşındaki Josh Baskin'in bir panayır standında büyüme dileği tutmasıyla başlayan hikayede, Josh sabah kalktığında kendini yetişkin bir bedende bulur. Bu durum onu bir oyuncak şirketinde işe girmeye ve Susan Lawrence ile (çoğunlukla platonik) bir aşka sürükler, ta ki üzerindeki baskı onu eski haline dönmeye zorlayana dek. Hikaye oldukça yalın ve müzikal yer yer temposunu kaybetse de, gösteriye hayat veren enerjik ve sempatik oyuncu kadrosu sayesinde izleyiciyi içine çekmeyi başarıyor.

Jay McGuiness ve Matthew Kelly Big müzikalinde. Fotoğraf: Alastair Muir

Son zamanlarda, vlogger ve Strictly finalisti Joe Sugg'un müzikal tiyatro deneyimi eksikliğine rağmen Waitress kadrosuna dahil edilmesi üzerine bazı tartışmalar yaşandı. Ben her zaman "performansa göre yargılayın" derim ve 2015 Strictly Come Dancing şampiyonu Jay McGuiness'in Josh Baskin rolündeki performansı bu konuda hiçbir şüpheye yer bırakmıyor. Müzikal tiyatro eğitimi ve The Wanted grubuyla yıllara dayanan sahne deneyimi olan McGuiness'i izlemek büyük bir keyif. Strictly'yi neden kazandığı çok açık; çok çalışıyor, harika hareket ediyor, inanılmaz karizmatik ve sempatik; bu rol için biçilmiş kaftan ve seyirci ona bayılıyor. Strictly mezunu Kimberly Walsh da karşısındaki Susan karakterinde bir o kadar başarılı; güçlü sesiyle şarkıların hakkını veriyor ve karakterinin yetişkinliğin getirdiği hırslardan arınma sürecini çok doğal yansıtıyor. Matthew Kelly, oyuncak şirketinin patronu George MacMillan rolünde iyi bir performans sergilerken, Josh'ın arkadaşı Billy rolündeki Jobe Hart, özgüveni ve mizahıyla gala gecesinin yıldızlarından biri oldu. Kadın karakterlerin anne ya da sadece kahve yapan figürlere indirgenmesi ise muazzam Wendi Peters'ın Mrs. Baskin rolünde biraz harcanmasına neden olmuş; oysa ikinci perdedeki balladı "Stop Time" gösterinin en parlak anlarından biri.

Jay McGuiness ve Kimberley Walsh Big müzikalinde. Fotoğraf: Alastair Muir

Gösterinin temel sorunu, müziklerin genel olarak biraz sönük kalması ve şarkıları birbirinden ayırt etmenin güçleşmesi. Meşhur piyano dansı sahnesi oldukça erken gerçekleşiyor ve perde kapandıktan sonra akılda kalan tek melodi "Chopsticks" oluyor. 1980'lerin sonunda geçen hikayenin müzikleri daha eski bir tınıya sahip ve koreografinin çoğu Hollywood müzikallerinin altın çağını anımsatıyor. İkinci perdede olay örgüsü iyice sarkıyor; özellikle akşam yemeği sahnesi o kadar işlevsiz ki, çıkarılsa hikayeye veya yapıya en ufak bir etkisi olmaz.

Wendi Peters Big müzikalinde. Fotoğraf: Alastair Muir

Bu eksikler, her şarkıya ruhunu katan topluluk (ensemble) sayesinde dengeleniyor; "Cross The Line" ve "Coffee Black" oldukça coşkulu grup numaraları. Ayrıca McGuiness ve Walsh balo salonu danslarındaki yeteneklerini sergileme fırsatı buluyorlar. Tiyatro dünyasında devrim yaratmayacak olsa da, bu gösteri samimiyet ve eğlence dolu. Tüm gece yüzümde bir gülümsemeyle ayrılmamı sağladı ve birkaç haftalığına da olsa şu anki durgun West End atmosferine ailece izlenebilecek parlak bir ışık tutacak.

BIG MÜZİKALİ İÇİN BİLET ALIN