RECENSIE: Assepoester (Cinderella), Lyric Hammersmith ✭✭✭✭

Ray Rackham en zijn zoon Barnaby recenseren de kerstknaller van dit jaar: Cinderella in het Lyric Hammersmith Theatre.

Cinderella Lyric Hammersmith 4 Sterren Boek Nu Foto's: Helen Maybanks Het pantomime-seizoen kan soms wat repetitief worden, of erger nog: een theatrale miskleun van 'verplicht plezier voor het hele gezin', of je het nu leuk vindt of niet. Het is die tijd van het jaar waarin het je vergeven is als je tijdens de pauze even vergeet in welk theater je precies zit en naar welke show je kijkt. Wat is het dan heerlijk verfrissend om terug te keren naar het Lyric Hammersmith voor hun jaarlijkse, heerlijk eigenzinnige pantomime, waar je altijd precies weet waar je bent en kunt rekenen op het onverwachte. De combinatie van het script van Lyric-vaste waarde Jude Christian, de arrangementen van Corin Buckeridge en de komische timing van Jodie Jacobs (om nog maar te zwijgen van haar dijk van een stem) zorgt voor een feestelijk, huiselijk en betoverend gevoel in deze rasechte, trotse hervertelling van het Assepoester-verhaal. Cinderella, haar boze stieffamilie, haar magische 'Fairy Godmother', haar prins, wat knaagdieren en de pompoen zijn allemaal van de partij. Maar de in een tuinbroek gehulde Cinders van Timmika Ramsey wacht niet verlegen op een prins om haar te redden uit haar huishoudelijke sleur; ze richt haar blik liever op de sterren als ontdekkingsreiziger in de dop. Deze Cinderella is zeer autonoom, en de sympathieke, ietwat bekakte prins van Gabriel Fleary valt niet alleen op haar magische metamorfose, maar juist op haar verstand, karakter en persoonlijkheid. Als dit ook maar één meisje in de zaal inspireert, dan is het Lyric in haar opzet geslaagd! De moderne karakterisering van het titelpersonage is niet het enige stukje 2019 dat zijn weg naar deze panto vindt. Er is een subtiele en verrassende plotwending waarbij de altijd briljante Buttons (Jacobs) en Popsy (Lauren Samuels, een van de stiefzussen) samen met Cinderella en haar prins hun eigen 'lang en gelukkig' vinden. Het is zonder twijfel de meest inclusieve en relevante LGBTQ+-verhaallijn die je dit kerstseizoen zult tegenkomen. Een prachtige romantische verrassing (met een spectaculaire cover van Barbra Streisands "Tell Him", of in dit geval "Tell Her"). Het mooiste moment was toen het publiek van alle leeftijden luid juichte voor de twee bruiloften aan het slot – een teken dat we er misschien nog niet zijn, maar dat de volgende generatie ons reden geeft tot trots! Mairi Barclay als Topsy, de gemenere stiefzus (er moet er immers altijd eentje zijn), steelt de show zo schaamteloos dat ze bijna een dagvaarding voor diefstal in haar kerstkous mag verwachten. Samen met Samuels vormen ze een heel ander paar boze stiefzusters: minder 'grotesk theater' van vroeger en meer de reality-tv-sterren van Chelsea, Cheshire en natuurlijk Essex (al gebruikt Barclay een dik Schots accent met veel verve). Hun aanwezigheid, gecombineerd met Shobna Gulati’s Madame Meany (inclusief tamme krokodil) en Rhys Taylors perfecte Fairy Fredbare, zorgt voor genoeg herkenbaarheid om lekker ouderwets mee te joelen, te sissen en te juichen. De term 'alternatieve pantomime' roept vaak beelden op van platvloerse grappen voor volwassenen, of theater dat weliswaar kindvriendelijk is maar mijlenver afstaat van de klassieke "oh no it isn't"-traditie. Wat het Lyric zo goed doet, is de variététradities van pantomime omarmen en ze een natuurlijk onderdeel maken van het verhaal; van een met slijm overgoten slapstickroutine met Barclay en Samuels tot Taylors indrukwekkende openingsmonoloog vol woordgrapjes over Londense metrostations, die met evenveel plezier als gekreun werd ontvangen. Er waren net genoeg grappen over de 'Balls' van de prins om de volwassenen aan het lachen te krijgen, ondersteund door sterke zangprestaties over de hele linie. Wanneer een zaal vol overgave meezingt met "Shut Up And Dance" (en het ook echt meent), weet het Lyric dat ze weer een kerstknaller van jewelste in handen hebben. (**** 4 STERREN) De mening van Barnaby (9 en driekwart jaar oud) Ik vond Cinderella geweldig omdat het grappig en spannend was en een raket had in plaats van een koets. De kostuums waren prachtig en het dansen was supergoed. Buttons en Topsy waren mijn favorieten, want Buttons was een goede vriend voor Cinderella en Topsy was maf en gemeen. Fairy Fredbare was lief, net als mijn oma. Het voelde alsof ik echt deel uitmaakte van de show en dat vond ik heel leuk. Het was zo leuk dat ik nog een keer wil! (***** 5 STERREN) Bezoek onze Panto Pagina