RECENSIE: He Shoots He Scores, Above The Stag Theatre ✭✭✭✭

He Shoots!  He Scores!

Above The Stag

7 juli 2017

4 sterren

Boek Nu

Als er één ding is waar we op kunnen rekenen bij Above The Stag, dan is het wel kwalitatieve homo-erotische prikkeling met een vleugje morele verheffing, en deze show is daarop geen uitzondering.  Het vaste panto-schrijfteam van het theater, Jon Bradfield en Martin Hooper, is gevraagd om een passend zomers feeststuk te bedenken dat zich afspeelt in de fascinerende wereld van het amateurvoetbal voor homo's en hetero's. Een uitstekende setting voor een onderzoek naar de hedendaagse zeden rondom mannelijke seksualiteit, precies vijftig jaar na de gedeeltelijke decriminalisering van homoseksualiteit in Groot-Brittannië.

Het theater heeft een bekwaam 'team' samengesteld om het heerlijk vlotte en prettig pikante script van Bradfield en Hooper tot leven te brengen. Bradfield schreef ook een aantal vakkundige liedjes die het verhaal kracht bijzetten en de ondertitel 'A musical with balls' eer aan doen... u begrijpt de toon wel? Genoeg 'boem-boem-humor' om deze komedie stevig in de Britse traditie te plaatsen.  Geregisseerd door de altijd verfrissende huisregisseur Robert McWhir met souplesse en finesse, en gechoreografeerd door zijn vaste partner Carole Todd. Zij kan hier naar hartenlust werken met een cast die uitstekend in staat is de vlotte dansmoves uit te voeren: samen zorgen ze ervoor dat het podium zindert van activiteit, waardoor de zeldzame momenten van reflectie en rust des te meer indruk maken.  Bovenal is het een innemend platform voor een groep knappe jonge talenten om hun kunsten te vertonen.

Onder hen is Jamie Barwood een sympathieke Joe, de spits van dit verhaal, die van de provincie naar de hoofdstad verhuist voor een nieuwe baan. Hij laat zijn ex en medevoetballer, gespeeld door Richard Watkins, achter op de reservebank op het platteland... tot deze weer opduikt in een van de vele geslaagde plotwendingen.  In Londen vinden we op het middenveld de 'queen' van zijn nieuwe team: Tayzr, gespeeld door Duncan Burt, die alles op een extravagante manier doet, behalve op hakken spelen. Samen met Harry Cooper-Millar (Pete), Danny Couto (Will) en Tom Mann (Liam) vormen zij de rest van het zaalvoetbalteam. Geheel in de traditie van het Fringe-theater heeft het team geen reserves, waardoor Joey Goodwin en Andrew Cannon de ruimte krijgen voor een reeks eveneens sterk neergezette bijrollen die de plot voorzien van de nodige verwikkelingen en onverwachte ontwikkelingen.

David Shields ontwierp hiervoor een eenvoudig maar doeltreffend decor – dat in de verte doet denken aan 'Bend It Like Beckham' – en kostuums die de (meest) indrukwekkende fysieken op het toneel goed laten uitkomen. Jamie Platt zet alles in het juiste licht en Simon David, de muzikaal leider van het theater, houdt de vaart in de muziek vanachter de toetsen.  Bradfields liedjes hebben een aanstekelijk pop-gevoel, passen goed in het scenario en worden ondersteund door slimme reprises en achtergrondmuziek die de reis van de personages meer samenhang geeft. Hoewel de nummers misschien niet direct blijven hangen, doen ze wonderen voor de emotionele diepgang van het script van Hooper en Bradfield terwijl het verhaal zich ontplooit.

Uiteindelijk is het de vrolijke, optimistische humor van het script die het meest bijblijft in dit verhaal over heel gewone voetballende mannen (homo of niet).  Voeg daar de gezellige sfeer aan toe van dit eigenzinnige theater – dat momenteel plannen maakt om te verhuizen naar een veel groter pand tegenover het hoofdkantoor van MI6 – en je hebt een zeer aantrekkelijk avondje uit.  Dus, blijf niet alleen staan staren... ga erheen en zeg hallo.  Je weet nooit waar het toe kan leiden.

BOEK TICKETS VOOR HE SHOOTS, HE SCORES BIJ ABOVE THE STAG