RECENSIE: Mlima's Tale, Kiln Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt Lynn Nottage's indrukwekkende Mlima’s Tale in het Kiln Theatre in Londen

Foto: Marc Brenner Mlima’s Tale

Kiln Theatre, Londen

Vier sterren

Boek Tickets

Ondanks internationale verboden op de ivoorhandel, gaan de barbaarse olifantenjacht en de illegale markt voor hun slagtanden onverminderd door. In Mlima’s Tale onderzoekt en onthult Lynn Nottage de netwerken van schuldgevoel die zich over de hele wereld spannen door het pad te volgen van de slagtanden van één stierolifant, Mlima, na zijn gruwelijke slachting door stropers op de Keniaanse savanne.

Foto: Marc Brenner

De kracht van het stuk komt voort uit de geest van Mlima zelf, die elke scène achtervolgt. Net als in La Ronde wordt de schuld over de moord op de olifant getraceerd via een keten van verschillende personages: van een corrupte politiechef en een goedbedoelende parkopzichter tot importeurs, kunstenaars en verzamelaars. Zijn geest, onzichtbaar voor de daders, is getuige van de ontheiliging van zijn gigantische slagtanden en reageert daarop door de schuldigen te besmeuren met witte verf, als een bloederig kaïnsteken. Voor de een is hebzucht of geldnood de drijfveer, terwijl voor de ander de medeplichtigheid ligt in passiviteit door druk van buitenaf of simpelweg het wegkijken van wat er gebeurt.

Foto: Marc Brenner

In samenwerking met bewegingsregisseur Shelley Maxwell geeft Ira Mandela Siobhan gestalte aan de nobele, lijdende Mlima met een pezige, kronkelende souplesse. De menselijke personages worden knap vertolkt door de overige vier castleden, waaronder Gabrielle Brooks, Brandon Grace en Natey Jones, maar zij zijn vluchtig en vaak schetsmatig neergezet, waardoor de spookachtige olifant in vergelijking menselijker en tastbaarder aanvoelt. Hij vertelt ons over zijn familie en lange afkomst, waarbij de nadruk ligt op de sterke gemeenschapszin onder olifanten, die opvallend genoeg hun doden rouwen en de botten van hun overleden soortgenoten herkennen.

Foto: Marc Brenner

Onder regie van Miranda Cromwell is Mlima’s Tale een polemische en verhelderende voorstelling die feiten en cijfers omzet in een meeslepende en ontroerende veroordeling van de ivoorhandel. Het drama krijgt extra zeggingskracht door de muziek van Femi Temowo en het abstracte lichtontwerp van Amy Mae met verschuivende kleuren. Dit resulteert in een beklijvend, tot nadenken stemmend stuk dat bij niemand twijfel zal laten bestaan over de wrede en zinloze brutaliteit van de handel in en het verzamelen van ivoor.

Te zien in het Kiln Theatre in Londen tot en met 21 oktober 2023