RECENSIE: Moll Flanders, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies bespreekt Daniel Defoe's Moll Flanders, nu te zien in het Mercury Theatre in Colchester.

Moll Flanders.

Mercury Theatre, Colchester

03-10-18

3 Sterren

Boek Nu Regisseur Ryan McBryde scoorde dit jaar een enorme hit in het Mercury met de nieuwe Britse musical Pieces of String, waarvoor componist Gus Gowland een paar weken geleden een Stage Debut Award won. Zijn weergaloze talent als regisseur komt hier opnieuw tot uiting in deze snelle, levendige versie van Daniel Defoe's klassieke roman, bewerkt in een gewaagde, "ongetrouwe" adaptatie door Nick Perry. Het was wellicht te veel gevraagd om de perfecte hoogtes van Pieces of String te evenaren, maar dit is desondanks een uiterst vermakelijke avond, uitgevoerd door een zeer getalenteerde cast.

Defoe worstelt met de opvolger van zijn succesroman Robinson Crusoe wanneer hij stuit op de inspiratie voor het verhaal van Moll Flanders: geboren in armoede, achtergelaten door haar ouders, opgegroeid in een weeshuis in Colchester (wat het verhaal een mooie lokale sfeer geeft), veelvuldig getrouwd, dievegge, prostituee, bigamist en een vrouw die per ongeluk met haar eigen broer trouwt. Het verhaal heeft een sterke structuur en wordt met uiterste helderheid verteld, waardoor voorkennis van Moll’s geschiedenis niet nodig is. De eerste grote pluim gaat naar scenograaf Gabriella Slade, die een van de beste decors heeft ontworpen die ik ooit in het Mercury heb gezien: functioneel, geschikt voor meerdere locaties en met een uitstekende flow, aangevuld met prachtige kostuums, belichting en geluid. Het is de perfecte speeltuin voor deze uitmuntende cast.

Eva-Jane Willis is voortreffelijk als Moll; brutaal en gewaagd waar nodig, maar ook zeer sterk in het onderstrepen van Moll’s kwetsbaarheid, vooral wanneer ze het soort dief wordt waar ze zelf op neerkijkt. Haar zelfhaat wordt prachtig vertolkt. Als Defoe is Bill Champion een bijzonder effectieve verteller die het publiek voortdurend bij de les houdt met scherpe observaties over haar verhaal en de aard van schrijven en creativiteit, waarbij hij met veel charme de vierde wand doorbreekt. Het ensemble is fantastisch en speelt een bonte verzameling personages met groot gemak. Annie Wensak is bijzonder sterk in diverse moederrollen, van de lieve Nurse tot de sinistere Mother Midnight. Mark Peachey schittert in verschillende rollen, Dan Bottomley barst van de energie, vooral als struikrover Jemmy, en de hele cast lijkt elk instrument moeiteloos te kunnen bespelen. Bovendien is de zang indrukwekkend, met name in de gospelnummers uit de 'Deep South'.

En daar ligt voor mij ook een zwak punt van de productie: de muzikale nummers. Sinds Hamilton met zijn mix van hedendaagse muziek en historie de musicalwereld op zijn kop zette, hebben nieuwe producties deze rockopera-stijl vaker omarmd. (Six verkent bijvoorbeeld de levens van de zes vrouwen van Hendrik VIII als een meidenband, en Wasted past dezelfde aanpak toe op de gezusters Brontë.) In deze Moll Flanders staat één been in een meer traditionele musicalstijl en het andere in een modernere rockstijl, waardoor je nummers hoort als We Are Family, Fever en de eerder genoemde gospel. Naar mijn smaak hinkt het te veel op twee gedachten; een krachtigere keuze voor één van beide stijlen had de show scherper in focus gebracht. Er wordt gebruikgemaakt van hedendaagse straattaal en iconografie, en ik had graag gezien dat de productie de rockopera- en steampunkstijl volledig had omarmd. Het is een heerlijk ondeugende en gewaagde klucht, maar soms, zeker in de eerste helft, neigt het iets te veel naar pantomime, terwijl het thema rondom moederschap meer diepgang had kunnen krijgen.

Dat gezegd hebbende, het gezelschap werkt zo goed samen dat de avond voorbij vliegt. Het is een plezierige voorstelling die, naarmate de speelperiode vordert, ongetwijfeld een grote publieksfavoriet zal worden. Het is absoluut de moeite waard om deze epische reis met Moll te maken, en alle lof voor de Mercury voor deze gedurfde programmering.

BOEK NU TICKETS VOOR MOLL FLANDERS

Foto's: Scott Rylander