RECENSIE: Patti LuPone, Leicester Square Theatre, ✭✭✭✭✭

David Richards geniet volop van de schijnwerpers in aanwezigheid van een levende legende in het Leicester Square Theatre.

Twee Tony's plus een Olivier Award staat gelijk aan een dame met een ongekend talent. Het Leicester Square Theatre vormt het decor voor een optreden van musicallegende Patti LuPone.

Seth Rudetsky is deze avond haar rechterhand (zelf ook een icoon als performer, schrijver en presentator; een wandelende, pratende en zingende encyclopedie op het gebied van musical en haar sterren). Het is aan Rudetsky om de zaal op te warmen voordat LuPone haar entree maakt. Het duurt letterlijk slechts enkele seconden voordat hij het publiek aan het lachen krijgt. Hij is een bron van enthousiasme, passie, kennis, entertainment en humor (het lijkt alsof hij net zeven dubbele espresso's op heeft!) terwijl hij een voorproefje geeft van zijn eigen show Deconstructing Broadway, waarin hij musicals op een liefdevolle maar hilarische wijze ontleedt.

De pauze breekt aan zonder dat we LuPone nog gezien hebben, maar van teleurstelling is geen sprake. Rudetsky heeft zijn werk gedaan en de sfeer zit er goed in. Het is tijd voor LuPone.

Nog geen minuut nadat ze in de schijnwerpers is gestapt, verlaat de eerste krachtige noot haar lippen. Ze geeft het publiek precies wat ze kennen, aanbidden en dolgraag willen horen: Everything’s Coming Up Roses. Als extase een geur was, dan zou de zaal er volledig van doordrenkt zijn. Haar eerste nummer is een sensatie, net als het tweede, en ga zo maar door. Geen moment stelt ze teleur. Ze is nog net zo goed als vroeger: krachtig, brutaal, gevat en barstensvol podiumpresentatie. De grande dame is 64 jaar oud en heeft het nog steeds volledig in haar vingers. Ze verrukt haar publiek met nummers uit Evita – ‘in de originele toonsoort!’ roept Rudetsky uit – en ontroert hen tot tranen toe met prachtig materiaal uit Les Misérables, naast vele andere indrukwekkende vertolkingen.

LuPone en Rudetsky zijn een genot om naar te kijken; bij vlagen bijna een komisch duo. Ze kletsen over haar carrière, lachen en zingen de avond weg op een ongedwongen, maar uiterst gepolijste en professionele manier. De meeste bezoekers zullen goed bekend zijn met het repertoire, en de drie staande ovaties van dit kennerspubliek zeggen genoeg: hier worden geen verwachtingen beschaamd.