RECENSIE: Power Play: The Empty Chair, Pleasance Pop Up, Edinburgh Fringe ✭✭

Mark Ludmon bespreekt Power Play: The Empty Chair in de Pleasance Pop-Up, gepresenteerd als onderdeel van het Edinburgh Fringe Festival

Power Play: The Empty Chair De Pleasance Pop-Up aan 21 Broughton Street op de Edinburgh Fringe

Twee sterren

Boek Nu

Van Harvey Weinstein tot Kevin Spacey: de discussie over machtsmisbruik in Hollywood en de bredere entertainmentindustrie blijft een actueel onderwerp. Nu #MeToo nog steeds het nieuws beheerst, was het onvermijdelijk dat dit thema dit jaar uitgebreid aan bod zou komen op de Edinburgh Fringe, met diverse toneelstukken die toxische mannelijkheid en de impact van seksueel geweld verkennen. Dit is het grote thema in 'The Empty Chair' van Polly Creed, onderdeel van het Power Play-programma in de Pleasance Pop-Up, gevestigd in een appartement op de tweede verdieping in Broughton Street.

Terwijl het publiek op banken zit, vormt de eetkamer het decor van de woning van actrice Grace in Beverly Hills, Los Angeles. Hier organiseert zij een borrel na de Oscars voor drie vrienden. Gezeten aan een eettafel met vijf stoelen, roddelen en grappen de vier, maar hun luchtige gesprekken verschuiven naar een persoonlijker terrein wanneer drie van hen traumatische seksuele ervaringen delen met een machtige Hollywood-mogul, Martin Wheeler. Hij is afwezig – de vijfde stoel – maar er ontstaat een beeld van een wereld waarin oudere mannen nog steeds menen het recht te hebben om jonge vrouwen te exploiteren. De vierde persoon in de kamer is de echtgenote van Martin, die de bekende argumenten aanvoert dat creatieve, getalenteerde mannen wat meer ruimte moeten krijgen. Het stuk maakt echter onomwonden duidelijk dat dit onacceptabel is.

De getuigenissen van de drie slachtoffers klinken gruwelijk echt en blijken ook gebaseerd te zijn op waargebeurde ervaringen. Het is van groot belang dat deze verhalen gehoord worden, maar 'The Empty Chair' mist een emotionele band met de personages, die afstandelijk en wat formeel aanvoelen. Naast hun relazen is er weinig sprake van plot of spanning en hoewel het banale geklets bedoeld is om hun trauma te accentueren, is er simpelweg te veel van aanwezig.

De voorstelling is gekoppeld aan een nieuwe campagne van het Power Play-collectief, een groep theateractivisten die genderongelijkheid op de Edinburgh Fringe onderzoekt. Onderdeel hiervan is de 'Power Stations'-enquête naar de ervaringen van performers, die zal worden gebruikt voor statistische analyses door economen van University College London en het Institute of Fiscal Studies. Omdat Power Play zich richt op producties die geschreven zijn door en voornamelijk gespeeld worden door vrouwen, wil de campagne de ongelijkheid in de Britse theaterwereld aankaarten – waar 65% van het publiek vrouw is, maar slechts 28% van de toneelschrijvers. Het Power Play-programma is een kleine stap in de aanpak van deze ongelijkheid, maar er is nog een lange weg te gaan.

Te zien tot en met 25 augustus 2018

BOEK NU VOOR THE EMPTY CHAIR