RECENSIE: The Importance of Being Earnest, Mercury Theatre ✭✭✭

Paul T Davies bespreekt The Importance of Being Earnest door Oscar Wilde in het Mercury Theatre, Colchester.

Foto: Pamela Raith The Importance of Being Earnest.

Mercury Theatre, Colchester.

7 maart 2024

3 Sterren

Mercury Theatre Website

Slechts weinig toneelstukken verdienen de stempel ‘tijdloos’, maar voor de gevatte zedenkomedie van Oscar Wilde gaat dit zeker op. Zoveel regels sprankelen van scherpe sociale observaties dat je de volgende grap vaak mist omdat het publiek nog lacht. De prachtige productie van Ryan McBryde in het Mercury probeert gelukkig niet het wiel opnieuw uit te vinden, maar verplaatst het verhaal naar de jaren vijftig. Omdat de personages en de situaties verder intact blijven, voegt deze modernisering niet veel toe, op het schitterende decor en de kostuums van Katie Lias na. De cast speelt de stukken met veel volume en elke kwinkslag wordt flink aangezet; terwijl het geheim van Wilde vaak juist zit in het terloops brengen van die gevatte opmerkingen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Foto: Pamela Raith

De cast geniet zichtbaar van de kans om deze komedie te spelen. Richard David-Caine als Jack en Mateo Oxley als Algernon vormen een heerlijk duo dankzij hun uitstekende fysieke spel; hun gezamenlijke scènes en gekibbel zijn de absolute hoogtepunten van de voorstelling.

Foto: Pamela Raith

De scène tussen Cecily (Claire Lee Shenfield) and Gwendoline (Harrie Hayes), waarin ze beleefd ruzie maken over (wat zij denken dat) dezelfde man is, is een prachtig schouwspel van nauwelijks onderdrukte rivaliteit. Hoewel ze de beleefdheid nog verder hadden kunnen doorvoeren door juist onverstoorbaar kalm te blijven. Martin Miller weet de onderliggende emoties van Eerwaarde Canon Chausible op hilarische wijze te onderdrukken, Elizabeth Bower steelt de show als Miss Prism – met een fantastische pruik – en Susannah Van Den Berg amuseert zich kostelijk in de rollen van bedienden Lane en Merriman. Natuurlijk is Lady Bracknell het personage dat een lange schaduw werpt, mede dankzij de iconische filmvertolking van Edith Evans. Gillian Bevan benadrukt elke klinker en zorgt dat we bijna willen meehelpen bij die ene beroemde uitroep over "a handbag", maar naar mijn gevoel was ze net niet zo dominant als de rol toestaat.

Foto: Pamela Raith

Eigenlijk zou de productie nog krachtiger zijn als de acteurs niet elke grap en clou zo nadrukkelijk zouden aankondigen, maar meer zouden vertrouwen op Wildes eigen dialoog. Desondanks is het een zeer vermakelijke avond, en de manier waarop Wilde elk verhaallijntje naar de slotzin toe weeft – die door het publiek luidkeels werd aangevuld – is een puur genot.