Flashback Thursday: De schijnwerpers op Joshua St Clair

Sarah Day spreekt met West End-acteur Joshua St. Clair over het vak en zijn rol in de oorspronkelijke Londense productie van Frozen.

In welke show maakte je als kind je debuut, en wat wakkerde je passie voor theater aan? Mijn eerste ervaring op het toneel was toen ik 7 was; ik was een vrolijke weesjongen in een lokale amateurproductie van Oliver! Ik was meteen verkocht door de kick van het op een podium staan.

Maar lang daarvoor maakte ik al kennis met talloze musicalfilms, waaronder Oliver!, maar ook klassiekers als Mary Poppins en The Sound of Music. Mijn favoriet was denk ik Heksen & Bezemstelen. Ik zong de liedjes de hele dag na in de woonkamer!

Eerlijk gezegd – en veel mensen zeggen dit – had ik nooit iets anders kunnen doen. Op school was ik best slim, maar voor niets anders had ik echt die passie.

Gefeliciteerd met je plek in de oorspronkelijke cast van 'Frozen' op West End. Vertel eens over het auditieproces en waar je het meest naar uitkijkt. Dank je wel! Ik heb er echt ontzettend veel zin in. Bekijk hier de volledige castlijst van Frozen.

Het auditieproces was behoorlijk pittig. Er waren veel verschillende rondes met een mix van zang, spel, dans en zelfs partnerwerk. Ik was dolblij toen het aanbod kwam, want ik ben een enorme Disney-fan!

Als ik heel eerlijk ben, kijk ik er vooral naar uit om weer op het toneel te staan. Er zijn natuurlijk veel factoren: het is een nieuwe West End-show waar enorm veel om te doen is; het is de premièrecast, wat altijd extra spannend is. Bovendien spelen we in het prachtig gerenoveerde Theatre Royal Drury Lane, dat er naar verluidt waanzinnig uitziet. Maar simpelweg weer op de planken staan en doen waar ik van hou, dat is het mooiste.

Waarom is theater belangrijk voor je? Vooral vanwege het escapisme. Ik weet niet hoe vaak ik naar een show ben gaan kijken om me volledig te laten meeslepen door een wereld die voor mijn neus wordt gecreëerd. Je ziet echte mensen in real-time dingen doormaken, dat vind ik fascinerend. Theater grijpt je op een manier die geen enkele andere kunstvorm kan. Hoe bereid je je voor als je in de huid van een personage kruipt? Mijn voorbereiding draait veel om ontspanning. Rust vinden in het personage dat ik speel. Natuurlijk verschilt de intensiteit per karakter, maar ik geloof dat als ik me comfortabel voel op het toneel – wie ik ook speel – het publiek zich ook op zijn gemak voelt bij het kijken.

Hoe ben je creatief gebleven tijdens de lockdown? Met een mix van dingen. Er kwamen wat kansen voorbij om les te geven, wat altijd leuk is, en ik zing graag als ik alleen in mijn flat ben. Mijn buren zullen me wel haten, maar het voelt goed; het is een uitlaatklep en zo houd ik mijn stem in conditie terwijl ik niet acht keer per week opsta.

Ook heb ik vorig jaar een tijd gewerkt als assistent bij een theaterproductiehuis. Het was heel interessant om de 'andere kant' van het vak te zien. Ik heb daardoor nu een veel beter begrip van hoe de industrie werkt.

Wat inspireerde je tot je vlog 'From Shabby to Pabbie: A fitness journey'? Voor de rol van Pabbie in 'Frozen' draag ik een nogal... onthullend kostuum! Ik wilde topfit zijn voor de rol, zodat ik met zelfvertrouwen het podium op kon stappen voor duizenden mensen. Het leek me leuk om die reis naar een betere conditie te filmen. Ik was een totale beginner op het gebied van vlaggen en mijn montageskills waren twijfelachtig, maar het hield me creatief tijdens de laatste maanden van vorig jaar.

Momenteel staat het filmen even op pauze door de lockdown. Anders zouden het alleen maar video's zijn van mij die op de bank toast eet, en ik denk niet dat iemand daarop zit te wachten! Ik hoop de draad weer op te pakken zodra er meer duidelijkheid is over de show.

Wat is een van je mooiste of grappigste herinneringen op het toneel?

Inspringen voor de rol van Charlie in Kinky Boots tijdens de UK Tour, waar ik understudy was, blijft een van mijn favoriete herinneringen. Het is een loodzware rol, maar fantastisch om te doen. Wat betreft de grappigste (of meest gruwelijke) herinnering: toen ik Charlie speelde in het Birmingham Hippodrome, liet ik tijdens 'Everybody Say Yeah' een van de beroemde rode laarzen in de orkestbak vallen, voor 2.000 man publiek! Echt gênant!

Welke drie dingen vinden we altijd in jouw kleedkamer? Bijvoorbeeld geluksbrengers, dingen die helpen bij het spelen, snacks... Ik ben verschrikkelijk, mijn kleedkamer is meestal een grote bende! Maar standaard vind je er een kop koffie, een grote fles water en waarschijnlijk een snack. Ik ben gek op chocolade! Verder ben ik niet echt bijgelovig wat betreft rituelen of geluksbrengers. Als je leven een show was, hoe zou deze dan heten en waarom?

Oeh, lastig! Misschien iets als 'The Coffee Addict', omdat ik veel te veel koffie drink en meestal een sterke mening heb over de kwaliteit ervan!

En nu op dit moment zou mijn levensshow waarschijnlijk 'Wat ligt er nog in de koelkast?!' heten.

Welk advies heb je voor alle pas afgestudeerden? Allereerst: welkom! Gefeliciteerd met het afronden van je opleiding in deze bizarre tijd. Ten tweede: het lijkt nu misschien niet zo, maar besef goed dat je bent toegetreden tot de mooiste en meest dankbare sector die er is. Het komt weer goed, en als het zover is, zul je zien waarom we er allemaal zo van houden en ons gelukkig prijzen dat we er deel van uitmaken.