BINNENKORT: You Tweet My Face Space

Deze week bracht Julian een bezoek aan de London Theatre Workshop voor een voorproefje van You Tweet My Face Space. Opnieuw presenteert LTW een uitmuntend evenement: ditmaal een pre-Edinburgh Fringe preview van een originele nieuwe komedie, geschreven en geproduceerd door Tom Hartwell en geregisseerd door Lilac Yosiphon, met in de hoofdrol tien kersverse afgestudeerden van de Mountview Academy (BA Acting). Het gezelschap dat zij uitnodigden, Boots and Cats Productions, is een vaste samenwerkingspartner en zij hebben nauw samengewerkt aan deze preview. De LTW van Ray Rackham en Skye Crawford scoorde onlangs een enorme hit met de grootschalige transfer naar het Southwark Playhouse van het succes van afgelopen zomer op Eel Brook Common, 'Through The Mill'. Momenteel verhuist LTW zelf naar een nieuw en groter pand boven pub The New Moon op Leadenhall Market in The City. Hiermee blijven ze naam maken in het ontdekken van nieuw talent en het ontwikkelen daarvan naast de groten uit het vak: een paar weken geleden bezocht ik hun nieuwe locatie voor een middag in het gezelschap van niemand minder dan Jeremy Sams, tijdens een masterclass 'Acting Through Sondheim Songs' met een selectie jonge talenten. Dus als LTW zegt dat een gezelschap de ruimte onder hun dak verdient, dan doen we er goed aan om op te letten.

De opzet van 'You Tweet My Face Space' is eenvoudig en prachtig vormgegeven. Onze held David (Hartwell) wordt afgeleid van zijn vriendin Charlotte (Megan King) door zijn verslaving aan sociale media; zij eist dat hij zijn opdringerige afhankelijkheid doorbreekt en hij probeert mee te werken... waarna de cyberwereld terugslaat.

David en Charlotte worden vervolgens bezocht door een surrealistische opeenvolging van menselijke incarnaties van de online wereld, die David elk op hun eigen manier proberen te overtuigen, te paaien, te vleien of te bedreigen om 'aangehaakt' te blijven. We beginnen met de mephistofelische verleider Facebook (Evan Rees - een briljant komisch acteur), glibberig charmant en psychotisch volhardend, op de voet gevolgd door een reeks anderen: de constant voor selfies poserende Instagram (Elizabeth Stretton); de zelfvoldaan toepasselijk genaamde bebaarde Hotmail (Hadley Smith); de wannabe filmregisseur Youtube (Matthew Gilman); de nooit langer dan 10 seconden aanwezige Snapchat (Isabel Patterson); de über-rustieke Farmville (Katie Dalzell); en - het meest angstaanjagend - de aan Russ Meyer herinnerende mannenverslindende Tinder (Melanie Ebanks). Oh ja, en dan is er nog Matt (Conor Cook), die een 'echte' vriend is. Blijkbaar.

Hartwell heeft zichtbaar plezier in het arrangeren van hun steeds complexere en kronkelige, vaak wederzijds uitsluitende en competitieve machinaties in een soort hedendaagse zedenpreek - een soort 'Pilgrim's Progress' door het drijfzand en de moerassen van sociale media. Yosiphon regisseert het geheel met bewonderenswaardige beheersing en geeft een heroïsche status aan haar elegant geleide ensembles. Dit is een regisseur met aanzienlijk flair, die aan een interessant lichtplan (een collectieve inspanning van de hele ploeg) genoeg heeft om magie te creëren (ze opent volgende week overigens ook een andere show in The Space, Docklands: 'untranslatable', wat toevalligerwijs ook een verkenning is van de liefde in het tijdperk van online mediatisering van relaties). Er zit slim sounddesign in de vroege stadia van deze voorstelling; maar zodra de razernij van de social media-wervelwind op gang komt, is de kakofonie van de vele stemmen alles wat nodig is om de impact met steeds grotere kracht te laten binnenkomen. Er worden veel moderne waarheden verteld in dit verhaal, en hoewel we ze eerder hebben gehoord, denk ik niet dat we ze ooit zo kunstig uitgespeeld hebben gezien als in deze expressionistische parade van internet-gruwelen. Als Elmer Rice vandaag de dag 'The Adding Machine' zou schrijven (zijn drama uit 1923 over het lot van de mens in een zielloze industriële machinewereld staat overigens op het punt om als musical terug te keren in The Finborough), dan zou hij schrijven als Tom Hartwell.

Tom Hartwell. Foto: Nick James

Dit 55 minuten durende spektakel is met virtuoos genoegen vormgegeven en zorgt voor een overtuigende en heerlijke reis, die op zichzelf volledig bevredigt. Na een volgende preview in Theatre 503 zal dit stuk in een extra grote uitvoering te zien zijn in de Great Hall van Imperial College voor een publiek van 600 man van een van de partnerorganisaties van het gezelschap, de Foundation for International Education. Andere partners van Boots and Cats zijn onder meer Mountview en Hawkins Forensic Investigations. Hartwell weet hoe hij de juiste mensen om zich heen moet verzamelen om zijn werk te laten bloeien. En bloeien zal het: dit geweldige gezelschap trekt naar Edinburgh voor een residentie bij Greenside on the Royal Terrace, met hun matinee om 15.00 uur bijna elke dag tussen 5 en 27 augustus. Op een vervolg na die datum wordt vurig gehoopt. Meerdere belangrijke spelers in de theaterwereld zijn al geïnteresseerd in het werk van dit gezelschap en na het zien van de voorstelling van vanavond begrijp ik volledig waarom.

Wat drie jaar geleden begon als niets meer dan een sketch, groeide vorig jaar zomer uit tot een volwaardige voorstelling die goed werd ontvangen op de Camden Fringe. Nu, met een flink uitgebreide ontknoping inclusief enkele ingenieuze wendingen en een paar castwisselingen, heeft Hartwell een stuk neergezet dat hem duidelijk naar een veel geavanceerder en vakbekwamer niveau tilt. Yosiphon en dit uitstekende gezelschap zijn zijn ideale metgezellen op die reis. Waar het hen allemaal zal brengen, wie zal het zeggen. Maar als je deze zomer in Edinburgh bent, is dit een voorstelling waarop ik durf te wedden dat hij meerdere prijzen in de wacht gaat slepen.

Krijg meer informatie over Tom Hartwell

RESERVEER TICKETS VOOR YOU TWEET MY FACE SPACE IN EDINBURGH