YAKINDA: You Tweet My Face Space

Bu hafta Julian, You Tweet My Face Space oyununa göz atmak için London Theatre Workshop'u (LTW) ziyaret etti. LTW bir kez daha olağanüstü bir etkinliğe ev sahipliği yapıyor: Bu sefer karşımızda, Tom Hartwell tarafından yazılıp yapımcılığı üstlenen, yönetmenliğini Lilac Yosiphon'un yaptığı ve Mountview Academy (BA Oyunculuk) mezunu on genç yeteneğin rol aldığı, Edinburgh Fringe öncesi ön gösterimi yapılan özgün bir komedi var. Davetli topluluk Boots and Cats Productions, LTW ile ortak çalışıyor ve bu ön gösterimi hazırlamak için yakın iş birliği içinde olmuşlar. Ray Rackham ve Skye Crawford yönetimindeki LTW, geçen yaz Eel Brook Common'daki başarısının ardından Southwark Playhouse'a taşınan 'Through The Mill' ile büyük bir başarıya imza atmıştı. Şu an Leadenhall Market'teki New Moon pub'ın üzerindeki yeni ve daha büyük mekanına taşınma sürecinde olan tiyatro, sektörün en iyileriyle birlikte yeni yetenekler keşfetme ve geliştirme konusunda adından söz ettirmeye devam ediyor: Birkaç hafta önce yeni yerlerinde, Jeremy Sams gibi bir ismin eşliğinde genç oyuncularla gerçekleştirilen 'Sondheim Şarkılarıyla Oyunculuk' atölyesine katılma şansı bulmuştum. Bu yüzden, LTW bir topluluğun kendi çatısı altında yer almaya değer olduğunu söylüyorsa, buna kulak vermemiz gerektiğini düşünüyorum.

'You Tweet My Face Space'in kurgusu basit ve harika bir şekilde hayata geçirilmiş. Kahramanımız David (Hartwell), sosyal medya bağımlılığı yüzünden kız arkadaşı Charlotte'tan (Megan King) kopuk bir halde; Charlotte bu müdahaleci bağımlılığı sona erdirmesi için ısrar ediyor ve David buna uymaya çalışıyor... İşte tam bu noktada siber dünya karşı atağa geçiyor.

David ve Charlotte, çevrimiçi dünyanın insan formundaki gerçeküstü yansımaları tarafından ziyaret ediliyor. Bu karakterlerin her biri kendi yöntemleriyle David'i 'bağlı' kalması için ikna etmeye, kandırmaya veya tehdit etmeye çalışıyor. Mephistofelesvari bir baştan çıkarıcı olan Facebook (parlak bir komedi oyuncusu olan Evan Rees) ile başlıyoruz; yağcı bir cazibeye ve psikotik bir ısrara sahip. Onu hemen diğerleri takip ediyor: sürekli selfie pozu veren Instagram (Elizabeth Stretton); ismine yakışır şekilde ukala ve sakallı Hotmail (Hadley Smith); gelecek vaat eden film yönetmeni Youtube (Matthew Gilman); 10 saniyeden fazla asla ortada görünmeyen Snapchat (Isabel Patterson); aşırı köylü Farmville (Katie Dalzell) ve en korkutucu olanı, Russ Meyer filmlerinden fırlamış erkek avcısı Tinder (Melanie Ebanks). Ha, bir de Matt (Conor Cook) var; o da 'gerçek' bir arkadaş. Görünüşe bakılırsa.

Hartwell, sosyal medyanın bataklıkları ve kumulları arasında modern bir 'Pilgrim's Progress' (Hac Yolculuğu) misali, giderek karmaşıklaşan ve çoğu zaman birbirini dışlayan bu çekişmeleri güncel bir ahlak masalı şeklinde kurgularken çok eğlenmiş. Yosiphon, her şeyi hayranlık uyandıran bir dengeyle yönetiyor ve zarifçe idare edilen toplu sahnelere destansı bir statü kazandırıyor. Kendisi, sihir yaratmak için sadece ilgi çekici bir ışık tasarımına (tüm ekibin emeğiyle) ihtiyaç duyan, hatırı sayılır bir yeteneğe sahip bir yönetmen (ayrıca önümüzdeki hafta Docklands'deki The Space'te başka bir oyunu daha açılıyor: Tesadüf o ki, 'untranslatable' da ilişkilerin çevrimiçi medya etkisindeki aşk üzerine bir incelemesi). Oyunun ilk aşamalarında akıllıca bir ses tasarımı var; ancak sosyal medyanın çılgın anaforu bir kez harekete geçtiğinde, birçok sesin yarattığı kakofoni, etkisini daha güçlü bir şekilde hissettirmek için gereken tek şey haline geliyor. Bu hikayede anlatılan pek çok modern gerçek var; bunları daha önce duymuş olsak bile, internet korkularının bu dışavurumcu geçidindeki kadar ustaca sergilendiğini sanmıyorum. Elmer Rice, 'The Adding Machine'i (insanın ruhsuz, endüstriyel bir makine dünyasındaki kaderini konu alan 1923 yapımı draması şu sıralar The Finborough'da müzikal olarak yeniden sahneleniyor) bugün yazacak olsaydı, Tom Hartwell gibi yazardı.

Tom Hartwell. Fotoğraf: Nick James

Bu 55 dakikalık macera, virtüözce bir keyifle şekillendirilmiş ve kendi başına tamamen tatmin edici, tutarlı ve lezzetli bir yolculuk sunuyor. Theatre 503'teki bir başka ön gösterimin ardından, topluluğun ortak kuruluşlarından biri olan Foundation for International Education'ın 600 kişilik izleyicisi için Imperial College'ın Great Hall salonunda devasa bir performans sergilenecek. Boots and Cats'in diğer ortakları arasında Mountview ve Hawkins Forensic Investigations da bulunuyor. Hartwell, işini parlatmak için etrafına doğru arkadaşları nasıl toplayacağını iyi biliyor. Ve parlayacağı da kesin: Bu harika ekip, 5-27 Ağustos tarihleri arasında hemen her gün saat 3 matinesinde Royal Terrace'taki Greenside'da yerleşik olarak Edinburgh'a gidiyor. Bu tarihten sonrası için de büyük umutlar var. Tiyatro dünyasının önemli isimleri bu topluluğun işlerine şimdiden ilgi duymaya başladı ve bu akşamki oyunu gördükten sonra bunun nedenini tamamen anlayabiliyorum.

Üç yıl önce sadece bir skeç olarak başlayan bu çalışma, geçen yaz bir oyun uzunluğuna ulaştı ve Camden Fringe'de iyi karşılandı. Şimdi ise çok daha genişletilmiş bir final, birkaç dahiyane ters köşe ve bazı oyuncu değişiklikleriyle Hartwell, kendisini çok daha sofistike ve ustalık gerektiren bir alana taşıyan bir oyun ortaya koymuş. Yosiphon ve bu mükemmel ekip, bu yolculukta onun hayalindeki yol arkadaşları. Tüm bunların onları bir sonraki adımda nereye götüreceği bilinmez ama bu yaz Edinburgh'daysanız, birkaç ödül toplayacağına kesin gözüyle baktığım oyun budur.

Tom Hartwell hakkında daha fazla bilgi alın.

EDINBURGH YOLCUSU YOU TWEET MY FACE SPACE İÇİN BİLET ALIN