RECENZJA: The Lieutenant of Inishmore, Noel Coward Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje sztukę Martina McDonagha „Porucznik z Inishmore” (The Lieutenant of Inishmore) w wykonaniu Michael Grandage Company na deskach Noel Coward Theatre.

Chris Walley, Aidan Turner i Denis Conway w spektaklu Porucznik z Inishmore. Fot. Johann Persson Porucznik z Inishmore Noel Coward Theatre, Londyn.

6 lipca 2018 r.

4 gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Twórczość Martina McDonagha to czarny humor w najczystszej postaci, z postaciami, których nie sposób określić mianem wyłącznie „dobrych” lub „złych”. Potwierdził to już w debiutanckim „Królowej piękności z Leenane”, aż po nagrodzony Oscarem film „Trzy billboardy za Ebbing, Missouri”. W „Poruczniku z Inishmore” Szalony Padraic jest człowiekiem tak brutalnym, że został wyrzucony z IRA za zbytnią porywczość. Działa niemal jako jednoosobowy odłam organizacji, podkładając bomby w barach z frytkami, bo „nie są tak pilnie strzeżone jak koszary”. Poznajemy go podczas torturowania handlarza narkotyków, gdy odbiera telefon z wiadomością, że jego jedyny prawdziwy przyjaciel od piętnastu lat, kot Mały Tomek, zachorował. Padraic pędzi do domu, by się nim zająć, jednak Mały Tomek już nie żyje, a konsekwencje tego zdarzenia – mówiąc delikatnie – okażą się krwawe.

Denis Conway (Donny), Chris Walley (Davey) i Aidan Turner (Padraic) w Poruczniku z Inishmore. Fot. Johan Persson

Kiedy sztuka miała swoją premierę w 2001 roku, irlandzkie odłamy terrorystyczne wciąż dokonywały zamachów, ale dziś Porozumienie Wielkopiątkowe nadal obowiązuje, dzięki czemu tekst stracił nieco na politycznym ciężarze, stając się wyśmienitą czarną komedią – i nic na tym nie traci. W świetnej inscenizacji Michaela Grandage’a głównym magnesem jest Aidan Turner w roli Padraica. Uwolniony od wizerunku amanta i mrocznej powagi, którą dopracował do perfekcji w serialach „Being Human” i „Poldark”, Turner bawi się wyśmienicie, serwując nam doskonały występ komediowy. Z lekkością balansuje między brutalnością a żałobą po stracie ukochanego kota. Partnerują mu świetni wykonawcy, zwłaszcza Chris Walley jako Davey z fryzurą „na czeskiego piłkarza” oraz Denis Conway jako długo cierpiący, lecz nastawiony filozoficznie ojciec Padraica. Will Irvine, Julian Moore-Cook i Daryl McCormack tworzą zabawną, a zarazem niepokojącą trójkę terrorystów, natomiast Brian Martin wykonuje fenomenalną robotę, wisząc do góry nogami przez większość sceny jako torturowany James.

Na pierwszym planie: Chris Walley (Davey), Denis Conway (Donny), Aidan Turner (Padraic); w tle: Julian Moore-Cook (Joey), Daryl McCormack (Brendan), Will Irvine (Christy). Fot. Johan Persson

Produkcja nie jest całkiem pozbawiona wad. Jako Mairead, aspirująca terrorystka i naśladowczyni Padraica, Charlie Murphy bywa momentami niesłyszalna – jej kwestie trudno wyłapać przez gęsty akcent i szybkie tempo mówienia. Choć cenię dynamiczne prowadzenie akcji, w niektórych miejscach tempo jest wręcz zbyt duże i kwestie giną w salwach śmiechu publiczności. Niemniej jednak, jeśli szukacie wieczoru pełnego rozrywki i nie straszny wam wisielczy humor, jest to znakomita propozycja. Może nie dla przewrażliwionych miłośników kotów, ale genialna intryga McDonagha dostarcza puentę za puentą, a najlepsze zachowuje na sam koniec! Gorąco polecam.

ZAREZERWUJ BILETY NA PORUCZNIKA Z INISHMORE