RECENZJA: Little Shop Of Horrors, Regent's Park Open Air Theatre ✭✭✭✭✭

Mark Ludmon recenzuje musical „Krwiożercza roślina” (Little Shop of Horrors) autorstwa Howarda Ashmana i Alana Menkena w Regent's Park Open Air Theatre w Londynie

Jemima Rooper i Marc Antolin w „Krwiożerczej roślinie”. Fot. Johan Persson Little Shop of Horrors

Regent's Park Open Air Theatre, Londyn

Pięć gwiazdek

Zarezerwuj bilety

Aż trudno uwierzyć, że minęło już ponad 30 lat, odkąd po raz pierwszy skradła nasze serca śpiewająca, krwiożercza i ludożercza roślina. Po wielu znakomitych wznowieniach, „Krwiożercza roślina” doczekała się błyskotliwej reimaginacji w reżyserii Marii Aberg, wystawionej wśród drzew i zieleni teatru pod gołym niebem w Regent's Park.

Wszystkie porywające utwory Howarda Ashmana i Alana Menkena pozostały na swoim miejscu, jednak zamiast męskiego głosu zza kulis, pozaziemska roślina Audrey II wyłania się z liści jako pewna siebie, krocza dumnie postać, ubrana w fantastyczny, obcisły kostium w kolorach zieleni i fioletu. Choć wieloletni fani, tacy jak ja, potrzebują chwili na oswojenie się z tą zmianą, grana przez amerykańską drag queen Vicky Vox, ta płynna płciowo inkarnacja idealnie dopełnia kampowy, kiczowaty klimat lat 60. Głębokim, niemal namacalnym głosem zmysłowo wyśpiewuje „Feed Me” i „Suppertime”, stanowiąc doskonały kontrapunkt dla wycofanego, neurotycznego Seymoura, który ją pielęgnuje i zaspokaja jej żądzę krwi.

Vicky Vox jako Audrey II w „Krwiożerczej roślinie”. Fot. Johan Persson

Pełen uroku i dysponujący fantastycznym głosem Marc Antolin jest idealnym Seymourem – słodkim i niezdarnym, ale gotowym na „okropne i niegodziwe czyny”, byle tylko zdobyć serce swojej koleżanki z kwiaciarni, Audrey. Jemima Rooper kreuje postać Audrey jako inteligentną, wytrwałą kobietę po przejściach, a choć nie wywodzi się z teatru muzycznego, prezentuje piękny głos, co jest szczególnie słyszalne w chwytającym za serce „Somewhere That’s Green”.

Zainspirowane żeńskimi grupami z lat 60. trio – Chiffon, Ronnette i Crystal – dodaje bogate, zharmonizowane partie wokalne. Grane z wielką werwą przez Renée Lamb, Christinę Modestou i Seyi Omoobę, komentują akcję niczym soulowy chór grecki, od otwierającego numeru „Little Shop of Horrors”, przez „Ya Never Know”, aż po „The Meek Shall Inherit”. Forbes Masson ma w sobie łobuzerski wdzięk jako właściciel kwiaciarni, Mushnik, natomiast Matt Willis z wielkim zaangażowaniem wciela się w czarny charakter – sadystycznego chłopaka Audrey, fana skóry i motocykli, Orina.

Seyi Omooba, Renee Lamb i Christina Modestou w „Krwiożerczej roślinie”. Fot. Johan Persson

Dzięki imponującej choreografii Lizzi Gee tempo spektaklu ani na chwilę nie słabnie, niesione przez niemal nieustannie grającą 10-osobową orkiestrę pod kierownictwem muzycznym Cat Beveridge. Całość rozgrywa się na tle wspaniałej scenografii Toma Scutta, przedstawiającej krajobraz miejski, nad którym dominuje podupadły szyld kina samochodowego – symbol nędznego oblicza „amerykańskiego snu” z wymownym napisem „Zamknięte, niech Bóg błogosławi Amerykę”. W świecie, w którym Skid Row wciąż jest częścią amerykańskiej rzeczywistości, a popkultura nadal karmi się apokaliptycznymi wizjami inwazji zombie czy obcych, „Krwiożercza roślina” zachowuje niezwykłą aktualność. Jednak mimo mrocznej tematyki i zabójczej flory, ta nowa produkcja tryska życiem i pozytywną energią, a warstwa muzyczna to czysta przyjemność dla widza.

Spektakl grany do 22 września 2018 roku

BILETY NA LITTLE SHOP OF HORRORS