RECENZJA: Something Rotten, St James Theatre ✭✭✭✭✭

Something Rotten

Teatr St James

30 marca 2015

5 gwiazdek

REZERWUJ BILETY

Czasami zastanawiasz siu0119, co teu017c takiego zrobiu0142eu015b losowi, u017ce musisz wysiadywau0107 na widowni podczas tej narcystycznej i pretensjonalnej grafomanii, ktu00f3ru0105 wu0142au015bnie zaserwowano ci na scenie. Czasami wu015bcieku0142ou015bu0107 pulsuju0105ca w u017cyu0142ach u2013 gdy podliczasz godziny swojego u017cycia, ktu00f3rych juu017c nigdy nie odzyskasz u2013 jest tak ekstremalna, u017ce masz wrau017cenie, iu017c zaraz pu0119knu0105 ci gau0142ki oczne. Czasami w spektaklu wystu0119puju0105 u201egwiazdyu201d, ktu00f3re miau0142y jedynie u201ezrobiu0107 showu201d i zwabiu0107 nieu015bwiadomych, naiwnych fanu00f3w do ciemnej sali tylko po to, by w spektakularnie niesmaczny sposu00f3b podeptau0107 ich oczekiwania. Czasami scenariusz jest tak marny, muzyka tak fatalna, a reu017cyseria tak banalna, u017ce marzysz, by oglu0105dau0107 juu017c niszowe wznowienia Too Close To The Sun czy Paradise Found. Czasami musical z Broadwayu sprawia, u017ce czujesz siu0119 jak ofiara wampira u2013 od momentu zgau015bniu0119cia u015bwiateu0142 wysysa z ciebie cau0142u0105 energiu0119, zostawiaju0105c jedynie kruchu0105, martwu0105 skorupu0119. Takie produkcje zamiast hitem, su0105 kitem.

Something Rotten, dzieu0142o Kareya i Wayneu2019a Kirkpatricku00f3w (muzyka i teksty) oraz Kareya Kirkpatricka i Johna O'Farrella (libretto), w reu017cyserii Caseya Nicholawa, jest wu0142au015bnie na etapie pokazu00f3w przedpremierowych w nowojorskim St James Theatre. Twu00f3rcy odwau017cnie zrezygnowali z testowania spektaklu na prowincji i ruszyli prosto na Broadway z tym scenicznym potworem, ktu00f3ry u2013 mu00f3wiu0105c szczerze u2013 mu00f3gu0142by aspirowau0107 do wyu017cej wspomnianej kategorii u201ekituu201d.

Czekajcie! Pomyliu0142em siu0119! Nie, nie... Something Rotten to jeden z tych spektakli, ktu00f3re bezsprzecznie NIE pasuju0105 do tej negatywnej kategorii. Byu0107 albo nie byu0107 u2013 oto jest pytanie. Tak, juu017c wiem. To jedna z tych produkcji, w ktu00f3rych su0142owo u201chitu201d naleu017cy pisau0107 wielkimi literami, bo opisuje ono cau0142y spektakl, piosenki, inscenizacju0119 i zespu00f3u0142 u2013 to wszystko trafienia w dziesiu0105tku0119.

u0141atwo o pomyu0142ku0119, bo czu0142owiek nie mou017ce przestau0107 pu0142awiu0107 siu0119 we wspomnieniach o niczym niezmu0105conej radou015bci, ktu00f3ra wu0142au015bnie wybrzmiau0142a przez dwie godziny i trzydzieu015bci minut czystej, nieskalanej bu0142ogou015bci. Umysu0142 jest oszou0142omiony, gdy pru00f3bujesz zapamiu0119tau0107 bu0142yskotliwe u017carty, zwariowane zwroty akcji, zachwycaju0105ce melodie, nawiu0105zania do kanonu musicalu i cytaty z dzieu0142 Szekspira u2013 prawdziwy wir szalonej i fantastycznie u017cywiou0142owej energii, ktu00f3ra wu0142au015bnie porwau0142a ciu0119 w lu015bniu0105ce obju0119cia humoru, przy ktu00f3rym trudno opanowau0107 u015bmiech.

Nie ma tu nic u201ezepsutegou201d (mimo tytuu0142u!). Przeciwnie u2013 Something Rotten jest ju0119drne, soczyste, owocowe, idealnie dopracowane, su0142odko-kwau015bne... kau017cdy segment, kau017cda kolejna warstwa, ktu00f3ru0105 odkrywamy, tu0119tni u017cyciem. To niemal orgazm czystej przyjemnou015bci. Idealna mieszanka Barda, Broadwayu i genialnego wygu0142upu.

To ten rodzaj spektaklu, o ktu00f3rym im mniej wiesz przed wizytu0105, tym lepiej. Dou015wiadczenie obserwowania, jak akcja rozwija siu0119 przed twoimi niedowierzaju0105cymi, ale szalenie usatysfakcjonowanymi oczami, jest czymu015b, czego naleu017cy sobie goru0105co u017cyczyu0107. Pru0119dzej idu017a do klasztoru, niu017c su0142uchaj utworu00f3w z wyprzedzeniem czy czytaj szczegu00f3u0142owe streszczenie tej sprytnej narracji. Zru00f3b sobie przysu0142ugu0119 u2013 bu0105du017a u201edziewicu0105u201d, gdy zobaczysz Something Rotten po raz pierwszy.

Mu00f3wiu0105c prosto: to historia o rywalizacji miu0119dzy Williamem Szekspirem a innym zespou0142em dramaturgu00f3w u2013 brau0107mi Bottom, Nigelem i Nickiem. Nick zrobi wszystko, by zyskau0107 przewagu0119 nad Bardem, wu0142u0105czaju0105c w to usu0142ugi wru00f3u017cbity i branie pieniu0119dzy od u017cydowskiego przedsiu0119biorcy zwanego Shylockiem. Nigel zakochuje siu0119 w Porcji, ale jej ojciec, brat Jeremiasz, zakazuje tego zwiu0105zku i du0105u017cy do zniszczenia braci Bottom. Dalsze losy tych ru00f3u017cnych wu0105tku00f3w tworzu0105 ou015b fabuu0142y.

Ale tak naprawdu0119 nie o tym jest Something Rotten. To w gruncie rzeczy oda do formy musicalu, ktu00f3ra jednoczeu015bnie satyruje swu00f3j temat i traktuje go z miu0142ou015bciu0105. Jeu015bli znasz musicale z Broadwayu, znajdziesz tu mnu00f3stwo nawiu0105zau0142 (muzycznych, cytatu00f3w i obrazu00f3w), ktu00f3re ciu0119 rozbawią lub kompletnie zaskoczu0105. Nie ma tematu00f3w tabu i nie ma rzeczy, ktu00f3ra nie mogu0142aby stau0107 siu0119 przedmiotem diabelnie ostrego dowcipu: szczerze mu00f3wiu0105c, to, co robiu0105 z Upiorami w Operze, jest wystarczaju0105cym powodem, by zobaczyu0107 ten spektakl. I te Kotyu2026

Wyobrau017acie sobie pou0142u0105czenie humoru00f3w z serii Carry On z estetyku0105 Spamalot, Kiss Me Kate, She Loves Me i Anything Goes u2013 otrzymacie wu00f3wczas przedsmak tego zwariowanego klimatu i bezceremonialnou015bci niektu00f3rych u017cartu00f3w. Szczegu00f3lnie podziwiau0107 naleu017cy to, u017ce narracja sprawdza siu0119 idealnie jako prosta historia o przygodach braci Bottom; ci, ktu00f3rzy nie wiedzu0105 nic o teatrze muzycznym, mogu0105 siu0119 niu0105 w peu0142ni cieszyu0107. Ale dla wtajemniczonych Something Rotten oferuje ru00f3g obfitou015bci subtelnych i mniej subtelnych gier su0142ownych oraz podtekstu00f3w.

Pod ku0105tem rzemiosu0142a, twu00f3rcy libretta, muzyki i tekstu00f3w to prawdziwi mistrzowie. Nie ma tu niepotrzebnego su0142owa ani nuty. Wszystko jest absolutnie, imponuju0105co precyzyjne. Kluczem jest zwiu0119zu0142ou015bu0107 u2013 mniej znaczy wiu0119cej.

Piosenki to ogromna frajda. Mamy tu wielkie numery zespou0142owe, przy ktu00f3rych publicznou015bu0107 szaleje, popisowe solu00f3wki uzasadniaju0105ce obecnou015bu0107 takich gwiazd jak Christian Borle, Brad Oscar czy Brian d'Arcy James, fantastyczne duety i pieu015bni miu0142osne, a taku017ce wspaniau0142y kwartet w drugim akcie i niekou0144czu0105ce siu0119 sekwencje taneczne. Kilka utworu00f3w to murowane hity: Welcome to the Renaissance, A Musical, Will Power, We See The Light oraz tytuu0142owe Something Rotten. A Musical mou017ce byu0107 najlepszu0105 piosenku0105 o swoim wu0142asnym gatunku, jaku0105 kiedykolwiek napisano. Nie pamiu0119tam, kiedy ostatnio publicznou015bu0107 przerwau0142a burzu0105 oklasku00f3w spektakl na Broadwayu w samym u015brodku pierwszego aktu, ale tutaj tak siu0119 stau0142o u2013 i su0142usznie.

Teksty piosenek autorstwa braci Kirkpatrick su0105 sprytne i zru0119czne. Nawet bez muzyki byu0142yby znakomite, a z niu0105 su0105 wru0119cz zdumiewaju0105ce. Czu0119sto su0105 wyu015bpiewywane z niemal nadludzku0105 pru0119dkou015bciu0105, ale dykcja aktoru00f3w jest nienaganna, dziu0119ki czemu nic nam nie umyka.

Nicholaw reu017cyseruje z niekou0144czu0105cu0105 siu0119 inwencju0105 i pewnym okiem do gagu00f3w wizualnych, a jego choreografia obejmuje peu0142ne spektrum: od wielkich numeru00f3w stepowanych po delikatne duety. Kau017cdy taniec promieniuje klasu0105 i energiu0105.

Scott Pask przygotowau0142 cudownu0105 scenografiu0119. u0141uk prosceniowy zamieniono w ramu0119 w stylu Tudoru00f3w, co w pou0142u0105czeniu z klimatem XVI-wiecznych kresku00f3wek Disneya tworzy u015bwietny efekt. Gregg Barnes stworzyu0142 fantastyczne, barwne kostiumy, a ou015bwietlenie Natashy Katz jest pierwszorzu0119dne. Scena przed Tamizu0105, z mostem i ksiu0119u017cycem w tle, jest po prostu piu0119kna.

Obsada jest genialna. Brad Oscar jako wru00f3u017cbita niemal kradnie cau0142e show u2013 jest w doskonau0142ej formie komediowej. Brooks Ashmanskas depcze mu po piu0119tach jako hipokryta Brat Ju00f3zef u2013 wyciska kau017cdu0105 kroplu0119 humoru ze swoich kwestii.

John Cariani jako nielot Nigel Bottom jest bezbu0142u0119dny u2013 to triumf kreacji postaci peu0142nej niepokoju i skrywanego potencjau0142u. Jego wybranka, energiczna Portia (w stylu Kristin Chenoweth), grana przez Kate Reinders, jest ru00f3wnie uroczo dziwaczna. Razem tworzu0105 paru0119 idealnu0105, o wspaniau0142ych gu0142osach i doskonau0142ym wyczuciu komizmu.

Brian d'Arcy James bryluje jako Nick Bottom. Ma najwiu0119cej materiau0142u i radzi sobie z nim bez wysiu0142ku u2013 od kameralnych scen z u017conu0105 (świetna Heidi Blickenstaff), po wielkie numery i starcia z Szekspirem. u015apiewa fantastycznie i zasu0142uguje na owacje na stoju0105co.

Jako pewny siebie, rockowy gwiazdor XVI wieku w obcisu0142ej sku00f3rze, Christian Borle bawi siu0119 rolu0105 Szekspira jak nigdy. To monumentalna kreacja, peu0142na ekspresji, pru0119u017cenia muskuu0142u00f3w i wysokich tenorowych partii. Borle jest po prostu bezbu0142u0119dny.

Wspaniau0142e role drugoplanowe stworzyli Michael James Scott, Gerry Vinchi, Marisha Wallace i inni. Tak naprawdu0119 cau0142y zespu00f3u0142 jest wybitny. Gdy u015bpiewaju0105 razem, brzmienie jest elektryzuju0105ce, a ich taniec u2013 odwau017cny i u015bwieu017cy. Trudno bu0119dzie znaleu017au0107 na Broadwayu lepiej zgranu0105 ekipu0119.

Phil Reno pewnie trzyma stery jako kierownik muzyczny. 18-osobowa orkiestra gra z polotem i klasu0105. Dziu0119ki dbau0142ou015bci Reno o detale, partytura i teksty wybrzmiewaju0105 w peu0142ni.

Jako kawau0142 lubieu017cnego, bezwstydnego i przezabawnego teatru muzycznego, Something Rotten nie ma obecnie sobie ru00f3wnych na Broadwayu. To u015bwieu017ca i szalona zabawa. Jeu015bli kiedykolwiek czuliu015bcie siu0119 tak, jak opisau0142em w pierwszym akapicie, idu017acie na Something Rotten u2013 to przywru00f3ci Wam wiaru0119, u017ce musical mou017ce byu0107 pod kau017cdym wzglu0119dem magiczny.

Zru00f3bcie wszystko, by zobaczyu0107 tu0119 oryginalnu0105 obsadu0119 w tym cudownym spektaklu.

REZERWUJ BILETY NA SOMETHING ROTTEN