RECENZJA: The Life I Lead, Park Theatre Londyn ✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje sztukę Jamesa Kettle’a „The Life I Lead” (Życie, które wiodę) o aktorze Davidzie Tomlinsonie, obecnie wystawianą w londyńskim Park Theatre.

Miles Jupp w spektaklu The Life I Lead. Fot. Piers Foley The Life I Lead.

Park Theatre.

19 marca 2019 r.

4 Gwiazdki

Premiera w Wyndham's Theatre we wrześniu 2019 r.

Zarezerwuj bilety

Nowa sztuka Jamesa Kettle’a to nastrojowa opowieść o życiu Davida Tomlinsona, aktora, którego miliony widzów wciąż kojarzą przede wszystkim z rolą pana Banksa w klasycznej produkcji Disneya „Mary Poppins” z 1964 roku. W programie spektaklu wymieniono cechy wspólne dla Davida Tomlinsona, pana Banksa oraz odtwórcy głównej roli, Milesa Juppa. Lista jest długa, a gdy dodamy do niej ogromny urok osobisty i fenomenalne wyczucie komizmu, staje się kompletna. To, co zapowiadało się jako lekki, choć przyjemny wieczór, zyskuje głębię dzięki błyskotliwemu scenariuszowi Kettle’a i niezwykle udanej kreacji Juppa. Podobnie jak w każdej rodzinie, kryją się tu sekrety, które odkrywane są po mistrzowsku w tej świetnie skrojonej sztuce.

Miles Jupp w spektaklu The Life I Lead. Fot. Piers Foley

Na tle pięknej scenografii autorstwa Lee Newby’ego, inspirowanej twórczością Magritte’a, Tomlinson zwraca się do nas – być może z nieba, a być może z czyśćca, gdyż mogłaby to być noc jego śmierci w 2000 roku. Od samego początku Miles Jupp nawiązuje bliski kontakt z widzami, burząc czwartą ścianę, a sztuka w ironiczny sposób celebruje warsztat i talenty Tomlinsona – aktora, który znał swoje ograniczenia i wspaniale odnajdywał się w roli „cichego klauna”. Jupp oddał go bezbłędnie, zarówno pod względem głosu, jak i gestykulacji. Momentami czujemy się, jakbyśmy siedzieli w aktorskiej garderobie ze starszym panem, który sypie anegdotami z kariery – a jest ich mnóstwo i to w najlepszym wydaniu!

Miles Jupp w spektaklu The Life I Lead. Fot. Piers Foley

Jednak tym, co nadaje spektaklowi prawdziwy ciężar gatunkowy, jest motyw relacji ojca z synem – a konkretnie skomplikowana więź Davida z jego chłodnym, niezwykle „angielskim” ojcem. Szokującym zwrotem akcji jest wyznanie o dystansie ojca wynikającym z tego, że był bigamistą i wiódł drugie życie z inną żoną i rodziną. Okoliczności, w jakich rodzina Tomlinsonów się o tym dowiedziała, są nadzwyczajne, a sztuka idealnie oddaje brytyjski „stiff upper lip”, czyli stoicyzm w obliczu trudności. Z drugiej strony obserwujemy relację Davida z własnym synem, Williamem, który był prawdopodobnie jednym z pierwszych dzieci w kraju ze zdiagnozowanym autyzmem. Te momenty są ukazane z niezwykłą delikatnością, bez zbędnej histerii czy melodramatyzmu, co wcale nie odbiera im siły rażenia. Jupp po mistrzowsku operuje zmianami nastroju. Odpowiedzialność, jaką czuł Tomlinson będąc częścią dzieciństwa tylu osób (pamiętamy go przecież z „Gałek od łóżka i kijów od szczotki” czy „The Love Bug” – największego brytyjskiego hitu kinowego 1969 roku), została oddana niezwykle czule. Trudno oprzeć się wrażeniu, że musiał to być po prostu przemiły człowiek.

Choć produkcja może wydawać się nieco staroświecka i tradycyjna, dla mnie stanowi to o jej sile. Odświeżającym doświadczeniem był seans monodramu, który nie jest przeładowany egzystencjalnym lękiem, lecz stanowi hołd dla wspaniałego aktora, kochającego ojca i samej miłości. Magia kina również zajmuje tu swoje miejsce, sprawiając, że wieczór spędzony w towarzystwie pana Tomlinsona staje się naprawdę magiczny.

Spektakl trwa do 30 marca 2019 r.

ZAREZERWUJ BILETY NA THE LIFE I LEAD W WYNDHAM'S THEATRE