Sfinansowany przez W.S. Gilberta i nazwany na cześć legendarnego szekspirowskiego aktora Davida Garricka, Garrick Theatre zainaugurował swoją działalność 24 kwietnia 1889 roku. Jednym z pierwszych wielkich sukcesów teatru była komedia „A Pair of Spectacles”, która zadebiutowała w 1890 roku i utrzymała się na afiszu przez pięć lat. Po premierze głośnego spektaklu „The Notorious Mrs. Ebbsmith”, teatr przechodził okres słabszej passy. Sytuacja zmieniła się, gdy budynek wydzierżawił Arthur Bourchier. Pod jego wodzą na scenę powróciły hity, m.in. „The Wedding Guest” J.M. Barriego z 1900 roku czy „The Water Babies” Rutlanda Barringtona z 1902 roku. Choć zarządcy teatru zmieniali się wielokrotnie, dobra passa trwała, z przerwą w latach 1939–1941, kiedy scena pozostawała nieaktywna. W 1947 roku stery przejął wszechstronny artysta Jack Buchanan, co zapoczątkowało serię niezwykle popularnych komedii. Po gruntownym remoncie w latach 1965–1966, nad teatrem zawisły czarne chmury – w 1968 roku planowano przebudowę Covent Garden, która zagrażała istnieniu budynku. Dzięki skutecznej kampanii „Save London Theatres Campaign” plany te porzucono. W czasach współczesnych Garrick Theatre gościł takie przeboje jak „No Sex Please We’re British” z 1982 roku (grany przez cztery lata przed przeniesieniem do Duchess Theatre), słynną inscenizację „Wizyta inspektora” z 1995 roku (transfer z National Theatre) czy „Lot nad kukułczym gniazdem” z 2006 roku z Christianem Slaterem w roli głównej. W ostatnich latach scena stała się domem dla wielu cenionych musicali, w tym „A Little Night Music” (2007), „Loserville” (2012) oraz „Rock of Ages” (2013).