Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

  • Since 1999

    Trusted News & Reviews

  • 26

    years

    best of british theatre

  • Official tickets

  • Pick your seats

HABERLER

ELEŞTİRİ: Hamnet, Garrick Theatre Londra ✭✭✭

Yayınlanma tarihi:

Yazan:

Tim Hochstrasser

Share

Tim Hochstrasser, RSC'nin Londra'daki Garrick Theatre'da sahnelenen Hamnet prodüksiyonunu inceliyor.

Madeleine Mantock, Tom Varey ve Ajani Cabey. Fotoğraf: Manuel Harlan Hamnet

Garrick Theatre

3 Yıldız

Bilet Alın

Maggie O’Farrell’ın romanı, aile bağları, yasla başa çıkma ve kasaba ile kır yaşamı arasındaki ayrım gibi temalara odaklanan lirik anlatımıyla karantina döneminin en başarılı edebiyat olaylarından biriydi. Lolita Chakrabarti, RSC için romanı oyunlaştırdı; Nisan ayında Stratford'da prömiyer yapan oyun, şimdi Erica Whyman yönetmenliğinde Londra izleyicisiyle buluşuyor.

Tom Varey ve Madeleine Mantock. Fotoğraf: Manuel Harlan

Belirtilmesi gereken ilk nokta, oyunun romandan oldukça farklı olduğu. Günümüzdeki pek çok eser gibi zaman ve kronolojiyle oynayan romanın aksine sahne uyarlaması, Shakespeare'in Anne/Agnes Hathaway ile olan birlikteliğinden başlayarak Stratford'daki aile ortamına dair belki de gereğinden fazla ayrıntılı bir anlatım sunuyor. Orijinal eserdeki zamansal geçişlerin tiyatro sahnesinde uygulanması, günümüz teknolojisiyle bile yorucu olabileceği için bu tercih anlaşılabilir. Ancak bir okurun zihninde canlanan dünya ile sahne realitesi farklıdır ve bu durum, her başarılı romanın mutlaka tiyatroya uyarlanması gerekip gerekmediği sorusunu akıllara getiriyor. Bazı sanatsal başarıları olduğu formda bırakmak en iyisi olabilir...

Mhairi Gayer, Alex Jarrett, Madeleine Mantock ve Ajani Cabey. Fotoğraf: Manuel Harlan

Oyun, Shakespeare'in eserlerindeki temel temaların, özel hayatında yaşadığı ve hakkında çok az şey bildiğimiz olaylarla şekillendiği varsayımı üzerine kurulu. Ancak 1596'da on bir yaşındaki oğlunun vebadan ölmesinin ailesi için dönüm noktası olduğunu biliyoruz. Burada 'Hamlet'in yazılışının ve ana temalarının bu trajediye dayandığı savunuluyor. Bu bağ, ikinci yarıda Hamnet'i canlandıran oyuncunun son sahnede yeniden ortaya çıkarak Globe Tiyatrosu sahnesinde bir tirad sergilemesiyle doğrudan vurgulanıyor.

Ancak, bu prodüksiyona harcanan onca emek ve yeteneğe rağmen, oyun olayları göstermek yerine anlatmayı tercih ediyor. Doğal bir dramatik akış yerine fazlasıyla açıklayıcı metin mevcut. Hamnet'in ikiz kardeşini kurtarmak için kendisini feda etme arzusu ve Londra'daki final sahneleri, Stratford'daki ev hayatının detayları arasında biraz sönük kalıyor; her ne kadar Agnes Hathaway'e hak ettiği hikâyeyi teslim etme çabası takdire şayan olsa da.

Peter Wright ve Karl Haynes. Fotoğraf: Manuel Harlan

Prodüksiyonun hakkını vermek gerekirse, övülecek pek çok nokta var. Tasarımcı Tom Piper, etkileyici bir ahşap işçiliğine dayanan son derece esnek bir set tasarlamış. Will ve Agnes'in evliliğe başladığı sahnelerde bir 'A-iskelet' yapısı öne çıkarken, finalde Garrick Theatre'ın kendi balkonlarıyla uyum sağlayan ve tüm seyircileri sarmalayan görkemli bir Globe Tiyatrosu canlandırmasıyla karşılaşıyoruz.

Oyuncu kadrosu ve prodüksiyon değerleri titizlikle düşünülmüş. Agnes rolünde Madeleine Mantock, O’Farrell’ın şamanik güçler ve inatçı bir bağımsızlıkla donattığı bu kadını güçlü bir portreyle sunuyor. Tom Varey ise Shakespeare'in toy bir gençten profesyonel bir yazara dönüşümünü sergileme gibi zor bir görevin üstesinden geliyor; ancak senaryo bu gelişimi tam olarak gerekçelendirmeyerek işini biraz zorlaştırıyor.

Frankie Hastings ve Tom Varey. Fotoğraf: Manuel Harlan

Yan rollerde de oldukça güçlü performanslar var. Will'in babası, eldiven üreticisi olan sarhoş ve zorba John karakteri oyunda önemli bir yer tutuyor. Eldiven ve el motifinin Shakespeare'in oyunlarına gönderme yapacak şekilde kullanılması oyunun ince detaylarından biri. Peter Wight ve Liza Sadovy'nin canlandırdığı ebeveyn figürleri inandırıcı olsa da, Sarah Belcher'ın zehir zemberek üvey anne rolü dışındaki kısımlarda teatral dinamizmin eksikliği hissediliyor. İkinci perdede çocukların sahneye hakim olmasıyla atmosfer canlanıyor; Phoebe Campbell, Alex Jarrett ve Ajani Cabey enerji ve duygu dolu performanslar sergiliyor.

Genel olarak prodüksiyon pek çok keyifli an sunsa da, ne yazık ki yetenekli parçaların toplamından daha büyük bir etki yaratmayı başaramıyor.

17 Şubat 2024 tarihine kadar Garrick Theatre'da izlenebilir.

Bu haberi paylaşın:

Bu haberi paylaşın:

Get the best of British theatre straight to your inbox

Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.

You can unsubscribe at any time. Privacy policy

FOLLOW US