ELEŞTİRİ: One Jewish Boy, Trafalgar Studios 2 ✭✭✭

Ray Rackham, Stephen Laughton'ın 4 Nisan 2020 tarihine kadar Trafalgar Studios 2'de sahnelenecek olan One Jewish Boy oyununu inceliyor.

One Jewish Boy

Trafalgar Studios 2

3 Yıldız

Bilet Al

Oyun yazarı Stephen Laughton'ın London Fringe'de büyük ses getiren oyunu One Jewish Boy West End'e taşındı. Eser, Yahudi bir adam ile karışık kökenli, Yahudi olmayan bir kadının on yıllık ilişkisindeki dönüm noktalarını ele alıyor. Kronoloji ve anlatımla ustaca oynayan bu doğrusal olmayan kurgu, ilişkideki çeşitli anlar arasında gitgeller yaparak izleyiciye kutlanacak pek çok şey sunuyor. Ne yazık ki, sahip olduğu birçok erdem, bazı temel kusurları gizlemeye tam olarak yetmiyor.

Highgate'li iyi bir Yahudi genci olan Jesse (Robert Neumark-Jones'un göz kamaştırıcı ve canlı performansıyla) ve Alex (Asha Reid'in hem kendinden emin hem de etkileyici kırılganlığıyla), antisemitizmin çirkin gürültüsü güvenli hayatlarına sızarken bir ilişki yürütmeye, günlük hayatın stresine ve nihayetinde ebeveynliğe alışmaya çalışıyorlar. Antisemitizmdeki gerçek ve küresel artışa acil bir yanıt olarak yazılan One Jewish Boy, Jesse'ye yapılan bir saldırıyı merkeze alıyor. Bu saldırı fiziksel olarak tam olarak gösterilmese de, hem söylenenler hem de söylenmeyenler üzerinden, fiziksel hareketler ve sahneleme yoluyla oyunun dokusuna metaforik olarak işlenmiş. Sarah Meadows'un bu iki kişilik oyunu yüksek tempoda tutan titiz yönetmenliği ile Georgia de Grey ve Jack Weir'ın sadeliğin güzelliğini ve biçimin zarafetini sergileyen modern dekor ve ışık tasarımı birleşince ortaya çok başarılı bir iş çıkmış. Görsel olarak eser güncel, şehirli ve tutarlı bir kimliğe bürünmüş. Sahne arkasındaki ekibin kalitesinden şüphe duymak imkansız.

Ancak Laughton'ın oyunuyla ilgili bazı sorunlar mevcut. Oyun tartışan iki kişiyle açılıyor ve sonrasındaki neredeyse her sahnede bir şekilde tartışmaya geri dönülüyor; geriye kalan anlarsa oldukça kısıtlı. Bu durum, her iki oyuncu da karakterlerini sevdirmek için ellerinden geleni yapsa da, izleyicide karakterlere karşı bir ilgisizlik oluşmasına neden oluyor. Neumark-Jones'un canlandırdığı Jesse karakterini tüketen ve geçmişteki bir antisemitik saldırıyla pekişen paranoianın işlendiği bölümlerde gerçekten etkileyici anlar var. Ancak karakterin sürekli ve sert bir üslupla konuşması, ikili yeniden tartışmaya başlamadan önce izleyicinin düşünmesine pek fırsat tanımıyor. Bu durum, Trafalgar 2'nin samimi atmosferinde pek işlemiş sayılmaz; hatta izleyici yer yer tanıdık ama pek de yakın olmadıkları bir çiftin tatsız bir kavgasına yanlışlıkla kulak misafiri olmuş gibi hissedebiliyor. Daha hafif anlarda ise oyun güvenli limanlarda kalmayı tercih ediyor: Karakterlerden birinin "Rightmove bağımlısıyım, evli insanlar için Tinder gibi bir şey" demesi ya da ev arkadaşıyla yaşamanın bir karakteri olsa da kişinin "kendi banyosundan" mahrum kalacağını belirtmesi gibi replikler var. Bu tür şirinlikler, oyunun genelindeki öfke ve sertlikle taban tabana zıt; o kadar ki, bütünlükten kopuk ve amaçsız görünüyor.

Oyunun duygusal gücü yadsınamaz ve yetenekli bir yaratıcı ekip tarafından ustalıkla kurgulanmış; ayrıca iki başarılı oyuncu tarafından harika bir şekilde sergileniyor. Fakat Laughton, eseri bugüne bu kadar bağımlı kılıp zaman zaman bir pembe dizi havasına büründürerek oyunun geleceğini yeterince düşünmemiş gibi görünüyor. Nihayetinde, görülmeye değer, iyi bir oyun.

ONE JEWISH BOY İÇİN BİLET ALIN