ELEŞTİRİ: Sirens, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭✭

Paul T Davies, Mercury Theatre Colchester'da sahnelenen Kenny Emson imzalı Sirens oyununu değerlendiriyor.

Sirens oyununda Jesse Akele. Fotoğraf: Pamela Raith Sirens. Mercury Theatre, Colchester.

2 Kasım 2021

5 Yıldız

Mercury Theatre Websitesi

Kenny Emson’ın oyunları, köklerini Essex'in işçi sınıfı mahallelerinden alıyor; mahalle bakkalından alınan ucuz şarapların, sevgililer arasında paylaşılan sigaraların, oto tamircilerinde filizlenen aşkların ve hem potansiyeli hem de boşa harcanmış fırsatları haykıran yüksek binaların dünyası bu. Emson'ın eserleri son derece sahici ve şiirsel; Sirens ise muhtemelen şimdiye kadarki en iyi oyunu.

Simon Darwen ve Tanya Loretta Dee. Fotoğraf: Pamela Raith

Rory ve Gemma, 17 yaşındayken Mersea Adası'ndaki deniz kurtarma istasyonuna (RNLI) gizlice girerler. Rory kaçıp adayı terk etmek isterken, Gemma ise Rory'nin alkolü bıraktığını fark etmesini beklemektedir. Rory, kaçabilmek için yardım paralarını çalmıştır. Zaman bir anda parıldar ve ikinci sahnede on yedi yıl sonrasına gideriz; o gecenin yarattığı sonuçlarla yüzleşiriz. Rory artık adalıların gözünde sonsuza dek bir "eski mahkumdur" ve 17 yaşındaki kızı Isla ile gergin ama bir o kadar da nazik bir bağ kurmaya çalışmaktadır. Üçüncü sahne bizi bir on yedi yıl daha ileriye taşır; Rory ve Gemma artık orta yaşlıdırlar, kayıplarını ve onları adaya ve topluma bağlayan köklü bağları düşünmektedirler.

Simon Darwen ve Jesse Akele. Fotoğraf: Pamela Raith

Bu, her üç oyuncunun da rollerini tamamen içselleştirdiği, söylenmeyenleri, tutulmayan sözleri ve kış fırtınaları kadar sert duyguları ustalıkla aktardığı, harika sahnelenmiş bir yapım. Simon Darwen, gençlik sancılarını ve aşkın sakarlığını yakalayıp, hayatın sıradanlıkta gizli olduğunu ve bir şekilde idare edebileceğini anlayan kırılgan bir orta yaşlı adama dönüşen Rory rolünde olağanüstü. Gemma rolünde mükemmel bir performans sergileyen Tanya-Loretta Dee, ilk perdede sevgiye olan ihtiyacını, son sahnede ise kayıplarla yıpranmış bir kadını büyüleyici şekilde yansıtıyor. Jesse Akele ise 17 yaşındaki Isla rolünde harika; cesur, kafa tutan, masum ve adadan kurtulup Chelmsford'un büyük dünyasına atılmaya hazır.

Tanya Loretta Dee ve Simon Darwen. Fotoğraf: Pamela Raith

Oyunun bu kadar etkileyici olmasının sebebi sahip olduğu zarafet; son sahne yürek burkuyor çünkü karakterler karanlığa karşı boşuna isyan etmiyor ve Dylan Thomas'ın da dediği gibi, zaman geçip gidiyor. Yönetmen Bethany Pitts oyunun nefes almasına izin vermiş, ritim tıpkı kıyıya vuran dalgalar gibi kusursuz. Sahne tasarımı ise stüdyoyu zaman ve hayatla dolduran bir zafer; çukur alan sadece bir cankurtaran botu değil, aynı zamanda karakterler arasındaki hiç kapanmayan boşluğu simgeliyor. Mercury Originals sezonuna mükemmel bir başlangıç; bilet bulmak imkansızlaşmadan elinizi çabuk tutmanızı öneririm!