ELEŞTİRİ: The Grinning Man, Trafalgar Studios ✭✭✭✭✭

Trafalgar Studios'da The Grinning Man kadrosu. Fotoğraf: Helen Maybanks The Grinning Man.

Trafalgar Studios

19 Aralık 2017

5 Yıldız

Victor Hugo'nun müzikal tiyatro uyarlamaları için bu denli verimli bir kaynak olduğunu kim bilebilirdi? Bristol Old Vic yapımı bu oyun, muhtemelen her zaman dünyayı kasıp kavuran, barikatları yıkan Sefiller'in (Les Misérables) gölgesinde kalacaktır; ancak The Grinning Man, başlı başına makber, melodramatik ve Gotik bir şaheser. Bir başka dünya devi hit olan War Horse'un yaratıcılarından Tom Morris, Bristol Old Vic'in ruhunu Londra'nın kalbine taşıyan, olağanüstü yaratıcı ve görsel bir şölen sunan bir prodüksiyona imza atmış. Sahne tasarımcısı Jon Bausor, vodvil ve karnaval havasını salonun geneline, hatta koridorlara kadar yaymış; Bob Casey'nin ışık tasarımı muazzam, Finn Caldwell ve Toby Olie'nin kukla tasarımı ve yönetimi ise tek kelimeyle büyüleyici ve heyecan verici.

The Grinning Man kumpanyası. Fotoğraf: Helen Maybanks

Sahnede, günümüz dünyasıyla da bağ kuran bir hayatta kalma ve kimlik arayışı hikayesi filizleniyor. Kahramanımız Grinpayne, henüz bir çocukken yüzü korkunç bir şekilde deforme edilmiş, yanaklarına kalıcı bir gülümseme kazınmış bir adam. Kör bir kız olan Dea ile birlikte, onları kendi çocukları gibi büyüten nazik bir adam tarafından kurtarılıyorlar ve bir karnavalın 'ucube şovu'nda sergilenen birer cazibe merkezine dönüşüyorlar. Trafalgar Panayırı'nda hayatlarına kraliyet mensuplarının girmesiyle olaylar gelişiyor ve olay örgüsü, Grinpayne’in kendisini bu hale getiren adamdan intikam alma arayışına odaklanıyor. Grinpayne adeta kutsal bir figüre dönüşüyor; sargısız yüzüne bakanlar bir tür vecd haline geçiyor. Denize düşenler, sahneye musallat olan ölüm, işkence ve ahlaki dersler... Tam bir Hugo klasiği.

Julian Bleach, The Grinning Man'de Barkilphedro rolünde. Fotoğraf: Helen Maybanks

Julian Bleach, anlatıcı/palyaço/kötü adam Barkilphedro rolünde tam formunda; o muazzam sesi tüm salonu dolduruyor, bedensel performansı ise hayranlık uyandırıyor; hem tehditkar hem de kahkaha dolu bir performans. Grinpayne rolünde Louis Maskell harika; vokal olarak çok güçlü ve karakterinin o kırılgan yanını ustalıkla yansıtıyor. Sanne Den Besten ise kör kız Dea rolünde akıllardan çıkmayacak kadar narin bir portre çiziyor. Kraliyet ailesinde ise sert Kraliçe Angelica rolünde Julie Atherton, seks düşkünü Quake rolünde Sophia Mackay ve saf Moir rolünde Mark Anderson son derece başarılılar; aslında kadroda tek bir zayıf halka bile yok. Koruyucu baba Ursus rolündeki Sean Kingsley ise oldukça etkileyici. Ancak asıl hayran bırakan kuklalar oluyor; özellikle tazı Mojo, saygı ve ilgi uyandıran muazzam bir yaratım. Başrollerin çocukluk hallerini temsil eden kuklalar ve onların kuklalarla oynadığı o naif sekans tek kelimeyle harika.

Louis Maskell (Grinpayne) ve Sanne den Besten (Dea), The Grinning Man müzikalinde. Fotoğraf: Helen Maybanks Metni Carl Grose, müzikleri ise Tim Phillips ve Marc Teitler'e ait olan eser, anlatı odaklı, gizemli ve oldukça etkili. Belki pop listelerinde ilk sıraya yerleşecek bir şarkı çıkarmayabilir ama Hugo’nun devasa romanını derli toplu bir öyküye dönüştürmesi açısından paha biçilemez. Özellikle ilk yarıda, birden fazla bakış açısı anlatılırken gösterilecek yerlerin anlatılması nedeniyle oyunun biraz sarktığı anlar olsa da bu küçük bir detay. Sonuçta karşımızdaki; Üç Kuruşluk Opera (The Threepenny Opera), Shockheaded Peter, gölge oyunları ve Kneehigh etkilerini ustalıkla harmanlayan, ayakta alkışlanmayı sonuna kadar hak eden, karanlık ama büyüleyici bir tiyatro gecesi. Studio 2'de sahnelenen La Boheme ile birlikte Trafalgar Studios, önümüzdeki birkaç hafta boyunca Londra'da olunması gereken tek mekan! Mutlaka gidin!