ELEŞTİRİ: The Wife Of Willesden, Kiln Theatre ✭✭✭✭

Tiyatro eleştirmenimiz Libby Purves, Zadie Smith'in Kiln Theatre'daki oyunu The Wife of Willesden'i (Willesden'li Kadın) değerlendiriyor.

The Wife Of Willesden'de Scott Miller (Ryan) ve Clare Perkins (Alvita). Fotoğraf: Marc Brenner The Wife Of Willesden

Kiln Theatre

4 Yıldız

15 Ocak 2022'ye kadar

Bilet Al

Zadie Smith, ilk tiyatro oyunu hakkında alçakgönüllülükle, bir romancının boş sayfa korkusundan ziyade bir "ev ödevi"ne benzediğini söylüyor. Ne de olsa Chaucer, Bath'lı Kadın (The Wife of Bath) ile hikayeyi, yapıyı ve tavrı bundan 600 yıl önce zaten belirlemişti. Kadın kahramanımız, Canterbury yolundaki diğer hacıları, beş kocası hakkındaki uzun kişisel önsözü, cinselliğe karşı neşeli tutumu ve erkek sanrılarına karşı net bakışıyla eğlendirir. Chaucer'ı muhtemelen uzun zaman önce okumuş olanlar için, Smith'in bu usta işi ve neşeli modernizasyonda hem orijinal ruha hem de hikayelere ne kadar sadık kaldığı dikkat çekicidir.

Clare Perkins (Alvita). Fotoğraf: Marc Brenner

Dar kırmızı elbisesi ve Londra-Jamaika aksanıyla ele avuca sığmaz Clare Perkins; Wi-Fi'dan otobüslere, Jordan Peterson'dan modern hayatın diğer direklerine ve dertlerine kadar her şeye atıfta bulunsa da, her haliyle görkemli bir Chaucer karakteri. Din adamlarına, Aziz Pavlus'a, her şeyi teorize eden erkeklere, iffet kumkuması kadınlara, sinir bozucu kocalara ve en çok da bir kadının cinsel zevk hakkına olan yaklaşımların hepsi orada. Özellikle sonuncusu: Eğer bir erkek olsaydım, "Vücudun benim oyun alanım!" repliği beni tedirgin bir beklentiyle titretirdi. Bu yönüyle biraz Donald McGill kartpostallarını andırıyor. Ancak karakterin merkezinde yatan şey zeka, iğneleyici bir kadın algısı ve gerçekçilik.

Sahne tasarımı şahane. Robert Jones'un tasarladığı, şise dolu rafları ve yamalı halılarıyla sevimli bir Londra barı setinde hakimiyet kuran karakter, ilk bir saat boyunca hayat hikayesini ve gürbüz görüşlerini anlatırken; her kocayı, en yakın arkadaşı ve dindar teyzeyi bardaki yerel kişilerden canlandırıyor. Son yarım saatte ise hepsini -karnaval kostümleriyle- anlattığı asıl hikayenin karakterlerine dönüştürüyor. Hikaye, Chaucer'da Kral Arthur'un sarayından 18. yüzyıl Jamaika'sına, muazzam şiirsel bir aksanla taşınan, "çirkin bir kadınla" evlenmek zorunda kalan ve sonra kadının güzelleştiği o eski masal.

Marcus Adolphy (Winston Mandela Black jesus), George Eggay (Pastor Eldridge), Andrew Frame (Ian Socrates Bartosz) ve Clare Perkins (Alvita). Fotoğraf: Marc Brenner

Bu oyun, Kiln Theatre'ın çok kültürlü yerel topluluğuna, geri dönüp hep birlikte neşelenmeleri için yaptığı bilinçli ve coşkulu bir davet. Açılış gecesinin tiyatro müdavimlerinin ötesinde, bölge halkının büyük ilgi göstermesini yürekten umuyorum. Biletler kapış kapış gidiyor; umarım indirimli biletlerden yararlanan büyük yerel gruplar da geliyordur. Ancak burada bilet fiyatları her zaman makul, tam biletler 15 sterline kadar düşüyor. Doğrusunu isterseniz, daha iyi bir görüş açısı için balkon veya arka sıraları tercih ederdim; eğer bar masalarından birini kapamazsanız yan taraflardan kaçının. Pandomimvari şakaları kaçırmak ya da benim yaptığım gibi sürekli ayağa kalkıp boyun uzatmak zorunda kalmak yazık olur.

Fakat nerede oturursanız oturun, bu oyun son derece eğlenceli ve İngiltere'nin işçi sınıfına özgü o kadim neşesine canlandırıcı biçimde sadık. Harika Perkins'in yanındaki topluluk içinde özellikle Aunty P ve Yaşlı Karı rollerinde Ellen Thomas'ı ve diğer rollerinin yanı sıra siyahi bir İsa olarak Marcus Adolphy'yi çok beğendim. Alvita'nın kocaları arasındaki tek heteroseksüel beyaz orta sınıf erkek olan Andrew Frame de yaşadığı çeşitli rezilliklerle utanmazca komik. Hepsi harikalar; Indhu Rubasingham'ın yönetimi ise (hareket ve dövüş koreografları titizlikle çalışmış) yaratıcı, hızlı ve eğlenceli. Sahnedeki eğlencenin sizi kesinlikle içine aldığını ve davet ettiğini hissediyorsunuz. Bu çok şey ifade ediyor.

KILN THEATRE GİŞE