ELEŞTİRİ: Üç Kız Kardeş, Almeida Tiyatrosu ✭✭✭

Danny Coleman-Cooke, Anton Çehov'un şu an Londra'daki Almeida Theatre'da sahnelenen Üç Kız Kardeş oyununu inceliyor.

Üç Kız Kardeş kadrosu. Fotoğraf: Marc Brenner Üç Kız Kardeş

Almeida Theatre

17 Nisan 2019

3 yıldız

Bilet Alın Birkaç ay önce Almeida Theatre, parlayan yıldız Patsy Ferran'a Olivier En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandıran ve bu yılın en çok ödül alan oyunlarından biri olan Summer and Smoke'a imza atmıştı.

Ferran, taşradaki belirsizlik içinde hayatla mücadele eden üç şehirli kardeşin hikayesi olan Çehov'un Üç Kız Kardeş'inin bu versiyonunda yönetmen Rebecca Frecknall ve diğer birkaç oyuncu kadrosuyla yeniden bir araya geliyor.

İyi oyunculukların sergilendiği ve keyifli bir yapım olsa da, bu oyun ne Summer and Smoke'un seviyesine çıkabiliyor ne de birkaç yıl önce Almeida'da izlediğimiz o muazzam Vanya Dayı ile yarışabiliyor.

Pearl Chanda (Maşa), Freddie Meredith (Andrey) ve Patsy Ferran (Olga) Fotoğraf: Marc Brenner

Bu, dönem dekoru ve coğrafi konum gibi geleneksel yapılara bağlı kalmayan sıra dışı bir yapım. Karakterler modern bir İngilizce ile konuşuyor ancak "kadınların pantolon giyeceği" bir geleceğin özlemini duyuyorlar. Eski usul düellolardan bahsederken bir yandan da Instagram tarzı pozlar veriyorlar. Kostümler de aynı şekilde karmaşık; hipster modası ile eski moda askeri kıyafetler iç içe geçmiş durumda.

Bu görünüşe göre bilinçli bir sanatsal tercih olsa da, oyunu hayati bağlamından koparıyor ve üç kız kardeşe hissetmemiz gereken sempatiye gölge düşürüyor. Oldukça renksiz ve cansız bir dekorda, istedikleri an bir uçağa atlayıp vaat edilen topraklara gidebileceklerini düşündüğünüzde, o kırsal yalnızlıklarını tam anlamıyla hissetmek güçleşiyor.

Almeida Theatre'da Üç Kız Kardeş kadrosu. Fotoğraf: Marc Brenner

Öyküyle uyumlu olmak yerine ona direnç gösteren sahnelemeye rağmen, bazı olağanüstü performanslar oyunu ayakta tutuyor. Üç kız kardeşin arasındaki kimya muazzam; sevgisi ve didişmesiyle tam bir kardeş bağını sonuna kadar hissettiriyorlar.

Patsy Ferran, ciddi büyük kardeş Olga rolünde her zamanki gibi mükemmel, ancak oyuncu seçimi Ferran'ın oldukça genç görünümü nedeniyle biraz tuhaf kaçıyor. Pearl Chanda, Maşa rolünde yerinde bir alaycılık sergilerken, gerçek bir yetenek olarak yükselen Ria Zmitrowicz, İrina'nın hayata umutla bakan hallerinden dünyadan bıkmış haline uzanan yolculuğunu ustalıkla yansıtıyor.

Pearl Chanda (Maşa), Ria Zmitrowicz (İrina), Shubham Saraf (Nikolay) ve Lois Chimimba (Nataşa). Fotoğraf: Marc Brenner

Ancak benim için en etkileyici performans, Maşa'nın sadakatsizliğinden habersiz talihsiz kocası Fyodor rolündeki Elliot Levey'di. Levey, bu gerçekten acınası karakteri harika bir şekilde canlandırıyor; tüm komedi potansiyelini açığa çıkarırken sevgisiz evliliğiyle yüzleştiği o yürek burkan anları da ustalıkla sunuyor.

Bu kesinlikle kötü bir yapım değil; bir Çehov klasiğinden bekleyeceğiniz tüm o yavaş yavaş yükselen dramı ve gerilimi barındırıyor. Ancak zaman zaman tıpkı Olga, Maşa ve İrina gibi, kendi içinde kaybolmuş ve arzulanan o netliğe ihtiyaç duyuyor gibi hissettiriyor.

1 Haziran 2019'a kadar

ALMEIDA THEATRE'DA ÜÇ KIZ KARDEŞ İÇİN BİLET ALIN