ELEŞTİRİ: Top Hat Müzikali, The Mill at Sonning ✭✭✭✭

Tiyatro Kedimiz Libby Purves, The Mill at Sonning'de sahnelenen Jonathan O'Boyle yapımı Top Hat müzikalini yorumluyor.

Top Hat. Fotoğraflar: Andreas Lambis Photography Top Hat Müzikali

The Mill at Sonning

8 Ocak 2022'ye kadar

4 Yıldız

Bu benim için yeni bir keşif oldu. Batıdaki Watermill'i öteden beri sevsem de, ondan daha büyük olan -üstelik hâlâ çalışan ve elektrik üreten- su çarkı, geniş antika barı ve her yerden kusursuz görüş açısı sunan zarif yarım daire şeklindeki salonuyla Mill at Sonning'i pek fark etmemiştim. İnsan keşke eski su değirmenlerinden dönüştürülmüş daha çok tiyatro olsaydı diye düşünmeden edemiyor: Belli ki bu iş için biçilmiş kaftanlar.

Her neyse, birçok kişi Irving Berlin imzalı Top Hat'in Thames kıyısındaki bu mekânda, başta birinci sınıf step dansı olmak üzere tüm beklentileri karşıladığını söylemişti. Haklılarmış. Bu yapım, sinemanın altın çağındaki müzikallerin en neşeli, en absürt olanı (adeta herkesin Fred Astaire ile beyazperde cennetine yolculuğu). İmkânsız tek bir yanlış anlaşılma üzerine kurulu olan ve bu karmaşayı komedi cevherine dönüştüren harika, esprili bir saçmalıklar silsilesi. Kenny Wax eserin sahne haklarını 2011'de almış, eklenen Irving Berlin şarkılarıyla Birleşik Krallık turnesine çıkmış ve Aldwych'te sahnelenirken Olivier Ödülleri'ni toplamıştı.

Top Hat. Fotoğraflar: Andreas Lambis Photography

Peki, daha küçük ölçekli bir sahnede nasıl duruyor? Mükemmel; çünkü o olağanüstü ritmik kütlesel step sahneleri yakından izleyince daha da heyecan verici oluyor. Üst düzey dansçıların o enerjik ve imkânsız atletizmine bu kadar yakın olmak, aynı odada bulunmak insanı neredeyse feromonel düzeyde canlandırıyor. Sert vuruşlar, yumuşak kaymalar veya salon dansları olsun, herkes üzerinde baş döndürücü, hipnotik bir etki bırakıyor; öyle ki otoparka giderken çakılların üzerinde dans adımları atmaya çalışanları görebiliyorsunuz. En azından bende durum böyle oldu.

Jack Butterworth, Jerry Travers rolünde ele avuca sığmaz, kıvrak bir yaramazlık abidesi; Billie Kaye ise ona tam ayarında bir eşlikçi olmuş. Her ikisinin de görünümü dönemin ruhunu yansıtıyor (Jason Denvir’in sahne tasarımı harika bir Art Deco örneği; arka planı ve dar kulisleri ustalıkla bir Broadway sahnesine, bir parka, iki zarif otel odasına ve Venedik Lido'suna dönüştürüyor). Tiffany Graves ve Paul Kemble, çilekeş yapımcı Horace ve onun soğuk, iğneleyici eşi Madge rollerinde karşı konulamazlar; birbirlerinden nefret etmeleri üzerine söyledikleri geç saat şarkısıyla (“Outside of that, I love you!”) alkış yağmuruna tutuluyorlar. Delme Thomas, kar beyazı tozluklarıyla karikatürize bir İtalyan moda tasarımcısı olarak gerektiği kadar gülünç; Brendan Cull uşak Bates rolünde uygun şekilde tuhaf; ve bu muazzam dinamik topluluk içinde profesyonel çıkışını yapan Charlie Booker ise kendine has şaşaalı anıyla dikkat çekiyor.

Top Hat. Fotoğraf: Andreas Lambis Photography

Aslında bu uçarı eserin en keyifli yanlarından biri, dört başrol oyuncusunun yanı sıra pek çok performansçının kendi zirve anını yaşaması. Ve tabii ki o vodvil tadındaki esprili atışmalar hayati önem taşıyor. 1935'in o muhteşem kötü şakaları: Şu espriyi tamamen unutmuşum; “Sana biraz sevgi, biraz şefkat gösterecek bir kadının yanına eve dönmenin ne demek olduğunu bilemezsin. Yanlış eve girdiğin anlamına gelir.” Harika bir zamanlamayla sunuldu, hepimiz kahkahalara boğulduk.

Jonathan O'Boyle oyunu hız ve zarafetle yönetiyor, Ashley Nottingham’ın koreografisi ise tam bir mucize. Zaten şov dansçılarını yakından izlemek her zaman büyüleyicidir. Geceyi daha da keyifli kılmak isterseniz, bu eski kirişlerin altındaki 69 sterlinlik bilete iki çeşit açık büfe akşam yemeği de dahil (et ve bira soslu turtaları harika!). Mill at Sonning'i oldukça sevdim; destekçileri ve Covid Kurtarma Fonu sayesinde hâlâ burada olduğu için çok mutluyum. Tam bir Noel hediyesi.

Gişe: 8 Ocak'a kadar millatsonning.com (Noel tatili veriyorlar, o yüzden yerinizi erkenden ayırtın)