YAKINDA: Mary ve Kiki - İki yeni müzikal

Bu hafta Julian Eaves, geliştirme aşamasındaki iki yeni müzikal olan Mary Stuart ve Kiki, the Queen of Montparnasse eserlerini mercek altına aldı.

MARY STUART, Karamel Café, Mountview Academy

Pek çok drama okulu yeni eserler sipariş eder ve burası yeni ve heyecan verici müzikli tiyatro örneklerini bulabileceğiniz başlıca yerlerden biridir. Alman yazar ve dramaturg Kolja Schallenberg ile yetenekli ve birbiriyle mükemmel uyum sağlayan besteci ortağı Paul Glaser'ın elinden çıkan bu dikkate değer yeni çalışmada da tam olarak bunu buluyoruz. Schallenberg, Schiller'i İngilizceye çevirmiş; sonuç edebi ve saygın olsa da, 'özgün' olma ve orijinal metnin niyetini koruma arzusu (Shakespeare'i andıran ancak halka inen o samimiyetten yoksun, burjuva ve hatta saraylı bir hava) dikkat çekiyor. Metnin asıl fark yarattığı nokta ise Schallenberg'in Glaser'a bestelemesi için sunduğu kısımlar oluyor.

Büyü ise tam orada gerçekleşiyor. Glaser'ın modern, caz esintili ve hafif rock tınılı notaları, Schallenberg'in Schiller metninden yaptığı sade ama bir o kadar kahramanca çevirileriyle birleşince ortaya konulamaz bir sonuç çıkmış. Çoğunlukla beyazlardan oluşan bir kadroda, İskoç Kraliçesi Mary ve İngiltere Kraliçesi Elizabeth gibi kraliyet rollerini, sırasıyla Jacqui Dubois ve Marion Campbell gibi yerleşik ve son derece deneyimli Afrika kökenli oyunculara teslim etme kararı ise bu etkiyi daha da artırmış. Sadece bu da değil; her iki oyuncunun da hem ana akım popüler şovlarda hem de meşhur Ronnie Scott’s sahnesinde dinleyiciyi büyüleyebilecek güçte ve sanatsallıkta mucizevi sesleri var. Bu deha ürünü hamle, eseri gerçekten ilginç bir boyuta taşıyor: Performansları onları kadronun geri kalanından net bir şekilde ayırıyor. Müziğin tarzıyla tamamen örtüşen sunum tarzları, partisyonun geri kalanındaki o ağırbaşlı 'müzikli tiyatro' dilinden ve diyaloğun katı retorik havasından oldukça uzaklaşıyor.

Böylesine bir eseri sahnelemek ciddi bir meydan okuma gerektiriyor. Aynı eser içindeki bu 'tarz' farklılıklarını fiziksel bir anlatıma en iyi şekilde nasıl yansıtılacağını çözmek zaman alacaktır. Elimizde şimdilik siyah bir kutu içinde çok sayıda resim çerçevesinden oluşan göze batmayan bir tasarım var. Ancak kraliçeler deri kıyafetleri ve topuklu ayakkabılarıyla tam birer cazibe merkezi halindeler, bu da seyirciyi anında içine çekiyor. Bu, takip etmesi büyüleyici bir gelişim süreci olacak. Benzer şekilde, kadronun geri kalanıyla ne yapılacağına ve böyle bir ortamda onlardan fiziksel olarak en iyi nasıl yararlanılacağına karar vermek daha da zorlayıcı olacak. Bu, büyük bir dikkatle takip edilmesi gereken bir yeni eser.

Daha fazla bilgi için: www.marystuartthemusical.com

KIKI, THE QUEEN OF MONTPARNASSE, Drayton Arms Theatre Bu arada, kraliyet kavramına farklı bir bakış sunan bu yapım, Birleşik Krallık prömiyerini yapıyor. 20. yüzyıl başlarının bohem ilham perisi Alice Prin'in (şova adını veren takma adıyla kendini yeniden yaratan isim) kısa bir biyografisini sunan bu tatlı ve büyüleyici karışım, Herve Devolder ve Milena Marinelli (her ikisi de metin ve sözleri yazdı, Devolder ise müzikleri besteledi) tarafından Fransız sahnesinde hayat bulmuş.

Mountview'un mezun yapımcılarından Mathilde Moulin, Daniel Cooper ile birlikte metni çevirip kısaltmaktan ve yönetmenlik koltuğuna Jill Patterson'ı (Mountview'un daha eski kuşak bir mezunu) oturtmaktan sorumlu. Kimsesiz bir kızın başarıyı yakalayıp sonra her şeyi içki ve uyuşturucuya kaybetmesini konu alan bu hikâye, tek kişilik etkileyici bir oyun olmuş. Eser bolca hafif bir çekiciliğe sahip; şarkılar ise kendi özgün seslerini tam olarak oluşturamasa da, 1920'li ve 30'lu yılların Fransız popüler ezgilerinin hoş birer pastişi niteliğinde.