2023'ün En İyileri - Paul T Davies

Paul T Davies 2023 yılının en sevdiği tiyatro oyunlarını değerlendiriyor

2023 yılı, tiyatronun pandemiden dönüşünü nihayet perçinlediği bir yıl oldu. Özellikle West End'de, heyecan verici "etkinlik" tiyatrosu örneği sunan üst düzey oyuncularla birlikte pek çok özel oyun ve müzikal sahnelendi. (Tabii buna eşlik eden, sahnenin her iki tarafında da çokça tartışılan dudak uçuklatıcı bilet fiyatlarını da unutmamak gerek). Eleştirmen olarak geçirdiğim bu yıldan büyük keyif aldım ve inanılmaz performanslar izledim! İşte benim ilk on listem.

Operation Mincemeat ekibi. Fotoğraf: Matt Crockett OPERATION MINCEMEAT

Tam bir efsane. Fringe tiyatrosunda doğup nihayet West End'e iniş yapan bu yapım tek kelimeyle muhteşem! Beş kişilik son derece yetenekli bir kadro, bu eşsiz savaş dönemi casusluk hikayesini anlatmak için büyük bir beceriyle kılıktan kılığa giriyor. Beni hem kahkahalara boğdu hem de yazımın zarafeti ve duyarlılığıyla ağlattı. Şimdiden tekrar izlemeye gittim bile, eminim siz de birden fazla kez görmek isteyeceksiniz!

ELEŞTİRİ: Operation Mincemeat, Fortune Theatre ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Rachel Wooding (Rose) ve Robert Lonsdale (Harry). Fotoğraf: Johan Persson STANDING AT THE SKY’S EDGE Listemin başında iki müzikalin olması pek alışıldık bir durum değil ancak benim için YILIN TİYATROSU olan National için şahane bir yıl oldu. Sheffield'dan transfer olan bu müzikal, Richard Hawley'nin müzikleriyle anlatılan Birleşik Krallık işçi sınıfı tarihinin bir zaferidir. Sheffield'daki Park Hill Estate'te bir daire, üç farklı zaman dilimi (1960, 1989 ve 2015) ve o dairenin sakinleri üzerinden anlatılan devasa bir umut, çaresizlik ve hayatta kalma hikayesi. Destansı bir yapım ve West End'e dönüşünü sabırsızlıkla bekliyorum! ELEŞTİRİ: Standing At The Sky's Edge, National Theatre ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Callum Scott Howells ve Rosie Sheehy. Fotoğraf: Marc Brenner ROMEO AND JULIE

Yine bir National Theatre ortak yapımı, bu kez Cardiff'teki Sherman Theatre ile birlikte. Gary Owen, Shakespeare'in imkansız aşk hikayesini, yaşadıkları yerden ayrılmak üzere olan bir kızla tanışan bekar bir babanın hikayesine dönüştürüyor. Kusursuz performanslarla bu evrensel hikaye, oyunun geçtiği Splott bölgesini aşarken aynı zamanda ustalıkla Cardiff'in o semtine kök salıyor. İşçi sınıfı hikayelerinin bir başka zaferi.

ELEŞTİRİ: Romeo and Julie, National Theatre ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

The Crucible ekibi. Fotoğraf: Brinkhooff Moegenburg THE CRUCIBLE (CADI KAZANI)

National Theatre yapımları için özür dilemeyeceğim; bu prodüksiyon benim için yılın yeniden sahnelenen oyunu oldu. Lynsey Turner'ın görkemli rejisi, metni hiç değiştirmeden cadılık fısıltılarının günümüz sosyal medya dünyasındaki iftiraları nasıl yansıttığını büyük bir aciliyetle hissettirdi. Ve sahnede gerçek yağmur yağdı!

ELEŞTİRİ: The Crucible, Gielgud Theatre Londra ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Fotoğraf: Tommy Ga-Ken Wan THE GRAND OLD OPERA HOUSE HOTEL

Edinburgh Fringe Festivali her zamanki gibi bunaltıcı, harika ve yorucu bir deneyimdi ancak bunun gibi mücevherler için her şeye değer! Traverse Theatre sahnesinde opera izlemek nadir bir deneyim olsa da kalbimi neşeyle dolduran bir işti!

ELEŞTİRİ: The Grand Old Opera House Hotel, Traverse Theatre, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Fotoğraf: Marc Brenner THE FATHER AND THE ASSASSIN

Bu yıl izlediğim en iyi tarihi oyun için yine National'dayız. Gandhi'nin suikastçısı Nathuram Godse'nin hikayesini anlatan oyun bana çok şey öğretti ve Hiran Abeysekera mükemmel bir başrol performansı sergiledi. Ayrıca yönetmenlerin artık devasa Olivier sahnesindeki yeni oyun lanetini nihayet yendiklerini, her şeyin su gibi aktığını gösterdi.

ELEŞTİRİ: The Father and the Assassin, National Theatre ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

REY CAMOY (COLCHESTER FRINGE FESTİVALİ)

Daha önce bir dans parçasını listemde bu kadar üst sıraya koyduğumu sanmıyorum ama Colchester'da Japonya'dan toplulukları ağırlayan, büyüyen bir Fringe festivaline sahip olduğumuz için çok şanslıyız. Japonya dışında pek tanınmayan ressam Rey Camoy hakkındaki bu parça büyüleyiciydi ve hafızalara kazındı.

ELEŞTİRİ: Rey Camoy, Colchester Fringe Festivali ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

MY DAD WEARS A DRESS (EDINBURGH FESTIVAL FRINGE)

Tam olarak Fringe'in ruhunu yansıtan bir iş; Maria Telnikoff'un kadın kıyafetleri giymeyi seven babasıyla büyüme hikayesini anlattığı bu sevimli oyun tam bir keyifti. Doğal bir komedyen olarak hikayesiyle sahneyi avucunun içine aldı ve festival bittikten uzun süre sonra bile aklımda kaldı.

ELEŞTİRİ: My Dad Wears A Dress, Underbelly Cowgate, Edinburgh Fringe ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

ARE YOU LOVIN’ IT? (COLCHESTER FRINGE FESTİVALİ)

Tuhaf, çılgın ve harika; gıda zincirlerinin küreselleşmesine dair bu keskin hiciv, muhteşem seyirci etkileşimiyle izlemesi büyük bir zevkti!

ELEŞTİRİ: Are You Lovin' It?, Colchester Fringe Festivali ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Laura Medforth (Anne), Bertie Caplan (Luke), Richard David Caine (Baba) ve ekip. Fotoğraf: Marc Brenner THE WITCHES (CADILAR)

Listeye geç giren bir yapım oldu ancak National'ın bu yeni müzikalinden çok keyif aldım. Birkaç küçük dokunuşla, beklediğimiz o Matilda rakibi müzikal olabilir!

ELEŞTİRİ: The Witches, National Theatre ✭✭✭✭✭ (BritishTheatre.com)

Bunlar eleştirmek için şans bulduğum oyunlardı. Bunlara ek olarak, @sohoplace'deki Brokeback Mountain, A Streetcar Named Desire (Paul Mescal ve Patsy Ferron yılın performanslarını sergilediler), A Little Life (bir dayanıklılık testi olsa da), şu an West End'de sahnelenen The Motive and the Cue ve National’ın Dancing at Lughnasa prodüksiyonlarının da olağanüstü olduğunu düşünüyorum.

2024 programında iştah kabartan pek çok prodüksiyon var! Umalım ki vaatlerini yerine getirsinler. Hepinize güvenli, sağlıklı ve harika bir yeni yıl dilerim!