Mijn theaterhoogtepunten van 2017 - Mark Ludmon

We vroegen ons recensieteam naar hun theaterhoogtepunten van 2017. Mark Ludmon zette zijn favorieten op een rij.

Celeste Dodwell en Vivian Oparah in An Octoroon An Octoroon, (Orange Tree Theatre) Dit jaar maakten we in het Verenigd Koninkrijk kennis met het werk van de veelgeprezen Amerikaanse toneelschrijver Branden Jacobs-Jenkins. Hampstead Theatre presenteerde zijn duistere, ontregelende satire Gloria, terwijl het Orange Tree Theatre ons trakteerde op het theatraal inventieve stuk An Octoroon. Met Dion Boucicaults ooit zo populaire melodrama The Octoroon uit 1858 als vertrekpunt, verkent dit stuk op slimme wijze de zwarte ervaring vanuit het perspectief van de 19e-eeuwse slavernij. Onder regie van Ned Bennett en met een sterke cast barstte de productie van de ideeën, humor en energie, waarbij de ‘vierde wand’ vaak met groot succes werd doorbroken. Lees mijn recensie.

De cast van The Barbershop Chronicles in het National Theatre Barber Shop Chronicles, (National Theatre)

De vitaliteit van Inua Ellams’ nieuwe stuk Barber Shop Chronicles grijpt je direct zodra je de foyer van het Dorfman Theatre (National Theatre) binnenstapt, die volledig is aangekleed met uithangborden van barbershops van over de hele wereld. Op meeslepende Afrikaanse beats danst het publiek nog voordat de voorstelling begint met de cast op het podium, en deze innemende, intieme ervaring blijft de hele avond voelbaar. Het brengt de unieke wereld van barbershops tot leven, van Peckham in Londen tot Johannesburg, Harare, Kampala, Lagos en Accra. Naast het verkennen van wat deze plekken zo bijzonder maakt, onderzoekt het de Afrikaanse identiteit, mannelijkheid en de relatie tussen vaders en zonen. Het is geen verrassing dat sommige toeschouwers meerdere keren terugkwamen, zeker toen het National Theatre de productie deze winter opnieuw op de planken bracht.

De cast van The Ferryman The Ferryman, (Royal Court en Gielgud Theatre) Het is bijna onmogelijk om Jez Butterworths nieuwe stuk The Ferryman niet te noemen in een overzicht van 2017. Het heeft alles: een krachtig verhaal van bijna mythische proporties, briljante teksten, een geweldige cast van alle leeftijden, en zelfs levende konijnen en een gans op het toneel. Het verhaal speelt zich af in de jaren 80 in County Armagh, waar de spanning langzaam wordt opgebouwd terwijl de landelijke idylle van de familie Carney op losse schroeven blijkt te staan door het conflict over de grens in Noord-Ierland. Geregisseerd door Sam Mendes is dit een aangrijpende, krachtige en onvergetelijke belevenis. Boek tickets voor The Ferryman in het Gielgud Theatre

De cast van Follies Follies, (National Theatre)

Imelda Staunton schitterde dit jaar in twee fenomenale revivals in Londen: eerst als Martha naast de George van Conleth Hill in Who’s Afraid of Virginia Woolf, en daarna in de nieuwe productie van Stephen Sondheims Follies bij het National Theatre. In die laatste is ze grandioos als de aandoenlijk verwarde Sally, maar ze maakt hier ook echt deel uit van een ensemble met uitmuntende acteerprestaties van Philip Quast, Janie Dee en Peter Forbes als de twee stellen die terugblikken op hun jeugd terwijl ze geconfronteerd worden met het ouder worden en onvrede over hun levensloop. Onder regie van Dominic Cooke boeit de voorstelling door de pracht en de treurigheid, gedurende de volledige speelduur van twee uur en tien minuten zonder pauze. De bitterzoete nummers van Sondheim worden knap en prachtig uitgevoerd door de grote cast, met sterke bijrollen van onder anderen Di Botcher en Tracie Bennett.

Ben Stock en Stella Gonet in Glorious. Foto: Christian Davies Glorious!, (Frinton Summer Theatre) Dit jaar vond het 78e seizoen plaats van het legendarische Frinton Summer Theatre – het oudste nog bestaande repertoiretheater van het Verenigd Koninkrijk – in Frinton-on-Sea in Essex. In het wekelijks wisselende programma van toneelstukken en musicals zat een revival van Peter Quilters komedie Glorious!, met een cast vol bekende namen naast de vaste spelers van dit jaar. Geregisseerd door actrice Amanda Root, schitterde Stella Gonet als Florence Foster Jenkins, de amateursopraan die in het New York van de jaren 40 een bloeiende concert- en opnamecarrière had, ondanks haar gebrekkige zangtalent. Met Simon Shepherd, Matilda Ziegler en Ben Stock in de cast was het een heerlijke voorstelling vol aanstekelijke humor en hilarische rollen, die de kleine McGrigor Hall in Frinton een productie gaf die een West End-podium waardig was. Lees mijn recensie.

LEES ANDERE RECENSIES VAN MARK LUDMON