RECENSIE: An Ideal Husband, Vaudeville Theatre ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert Oscar Wilde's An Ideal Husband, nu te zien in het Vaudeville Theatre.

Het ensemble van An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner An Ideal Husband Vaudeville Theatre, 3 mei 2018 5 sterren Boek Tickets Sommigen klagen dat er in het theater te vaak een staande ovatie wordt gegeven.  Welnu, na afloop van de perspremière van deze nieuwe productie van Oscar Wildes komische drama, of serieuze komedie, begrijp ik niet waarom er géén werd gegeven.  De voorstelling verdient er absoluut een. Freddie Fox (Lord Goring) en Edward Fox (Lord Caversham) in An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner Een wijile kenner zei me ooit: 'Het enige wat je nodig hebt voor dit stuk, zijn zeven van de beste acteurs van het land'.  En dat is precies wat we krijgen.  Edward Fox (die voor hilariteit zorgt door zijn perfecte timing) voert de affiche aan, maar het is zijn nazaat, Freddie, wiens show we werkelijk zien.  Fox jr. speelt Lord Goring, een treffend zelfportret van Wilde, alsof hij ervoor geboren is (en misschien was hij dat ook); zijn krachtige energie drijft de intellectuele humor en vrolijkheid van het stuk aan, terwijl hij met slanke bewegingen arabesken danst om de anderen heen, die vastzitten in hun stijve, Lord Leighton-achtige tableaus.  Hij heeft een droom van een stem - in staat tot het doordringende geschal van een hoorn of de zwevende pianissimo-serenade van een viool.  Toch is hij de buitenstaander die er is om de problemen van anderen op te lossen.  Zijn tegenstander is Frances Barbers voortreffelijk vertolkte avonturierster, Mrs Cheveley. Zij begint gevangen in weelderige couture die bedoeld is om de aandacht af te leiden van haar vervagende schoonheid (kostuums van de sublieme ontwerper Simon Higlett), maar ontpopt zich al snel tot een sluwe, sissende strijdster die over lijken gaat met chantage en schandalen.  De eerste drie bedrijven zijn essentieel hun verhaal, en deze hemelse productie van Jonathan Church bewijst op heroïsche wijze dat ze thuishoren in hetzelfde rijtje als Wildes mooiste dramatische creaties. Nathaniel Parker (Lord Chiltern) en Frances Barber (Mrs Cheveley) in An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner Had de schrijver maar het verstand gehad om die focus vast te houden in het vierde bedrijf.  Teleurstellend genoeg wordt al deze vaart ons ontnomen in de slotscène, waarin Mrs Cheveley van het toneel is verbannen en het stuk zijn kernpunt achteloos door de vingers laat glippen.  Maar wie deert dat?  Tot dat punt hebben we ruim twee uur genoten van een fenomenale clash tussen theatrale titanen, waarbij Barber haar Cheveley tot veruit het meest complexe en fascinerende personage op het toneel maakt.  Een goede tweede is echter Susan Hampshire's verrassende vertolking van Lady Markby, een schijnbaar flets wezen, maar in de handen van deze meesteres van het toneel wordt zij een perfect portret van een grande dame uit de society, wier kalme uiterlijk haar felle, feilloze instincten geenszins verbergt: niet voor niets kreeg zij als enige een open doekje na haar glansrol-monoloog waarin ze, op de meest vriendelijke manier mogelijk, Cheveley met de grond gelijk maakt. Susan Hampshire (Lady Markby) en Sally Bretton (Lady Chiltern) in An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner Als doelwit van Cheveleys gekonkel speelt Nathaniel Parker echter een geheel eigen spel.  Hij begint als een volkomen inhoudsloze, zelfvoldane en oppervlakkige politicus, maar zijn ervaring in de molen van chantage is louterend: door het lijden kan hij zijn oude, gipsen omhulsel afwerpen en neemt hij de levende contouren van een echte man aan.  Kon dat ook maar gezegd worden van zijn vrouw!  De vloek van de rol van Lady Chiltern is dat het sierlijke diadeem van haar deugdzaamheid het enige is dat de avond moet bekronen zodra de juwelencollectie van het Cheveley-imperium is verdreven.  Elk publiek weet dat dit een schrale troost is, zelfs wanneer Sally Bretton er alles aan doet om ons te laten geloven dat haar afsluitende Congrevian-scène met haar echtgenoot is waar het stuk werkelijk om draait. Freddie Fox (Lord Goring) en Faith Omole (Mabel Chiltern) in An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner Dat is het natuurlijk niet.  Ik vraag me af of Faith Omole, als Mabel Chiltern (die wij ons moeten voorstellen als de beminde van Lord G.), daar ook niet aan twijfelt?  Ze lijkt veel meer plezier te beleven aan de strijd dan aan het winnen van de prijs. Rebecca Charles (Lady Basildon) en Joanna van Kampen (Lady Marchmont) in An Ideal Husband. Foto: Marc Brenner Rondom deze charmante lieden kunnen we ook Rebecca Charles bewonderen als de Gravin van Basildon en Joanna van Kampen als haar metgezel in society-kringen, Mrs Marchmont.  Tameka Mortimer zet een goede rol neer als de Hertogin van Maryborough, Sam Parks waggelt rond als de Vicomte de Nanjac en Michael Peters is een gladde Mr Montford.  En dan zijn er de bedienden: Sam Archer als Mason, Sam Barrett als James, Tim Wallers as Phipps en Samuel Martin als Harold (en een zeer bekwaam violist, die de bedrijven aan elkaar weeft met de fraaie salon-suite van Jason Carr).  Het is een prachtig bevolkt toneel, een lust voor het oog en vakkundig geregisseerd.  Het centrale verhaal over corruptie in de hoogste kringen had gisteren geschreven kunnen zijn, evenals de bochten waarin mensen zich wringen om er ofwel (a) profijt uit te halen of (b) er alles aan te doen om het in de doofpot te stoppen.  Er lijkt weinig veranderd te zijn.

BOEK NU VOOR AN IDEAL HUSBAND